Άρθρα :: Ταινιοθήκη articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

13.07
2016

Zootopia, του Byron Howard

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Zootopia, του Byron Howard)

Ένα μικρό λαγουδάκι, μια πονηρή αλεπού, ένα πρόβατο, ένας αρουραίος και ένα λιοντάρι. Μια ακόμη παιδική ταινία της Disney, θα πείτε. Κι όμως, το “Zootopia” είναι κάτι παραπάνω από μια απλή «παιδική» ταινία.

Το “Zootopia” ξεχωρίζει για τους ανθρωπομορφικούς χαρακτήρες του. Οι πρωταγωνιστές του είναι ζώα που περπατούν στα δύο πόδια, φοράνε ρούχα και χρησιμοποιούν την τεχνολογία. Ζουν σε μια μοντέρνα, πολιτισμένη πόλη (χωρίς την ανθρώπινη παρουσία) που είναι διαμορφωμένη έτσι ώστε να εξυπηρετούνται οι ανάγκες του κάθε είδους ξεχωριστά. Τα ζώα είναι θηλαστικά, (πρώην) θηράματα και (πρώην) αρπακτικά, που με την εξέλιξη των ειδών, ζουν αρμονικά και ειρηνικά μεταξύ τους, χωρίς να φοβούνται πως απειλούνται τα μεν από τα δε. 

εικόνα άρθρου (Zootopia, του Byron Howard)

Αυτό, όμως, που διακρίνει το “Zootopia” από τις υπόλοιπες κλασικές ταινίες της Disney (παρ’ όλο που «ο Ρομπέν των Δασών» αποτέλεσε σημείο αναφοράς της), είναι η ανατροπή του στερεότυπου «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό», του μοντέλου της υπερίσχυσης του δυνατού έναντι του αδύναμου. Οι δημιουργοί της ταινίας, επιθυμώντας να ερευνήσουν αυτό το μοντέλο συμπεριφοράς, επισκέφθηκαν το Βασίλειο των Ζώων της Disney, καθώς και τη ζούγκλα στην Κένυα, για να μελετήσουν εκ του σύνεγγυς τη συμπεριφορά των ζώων μεταξύ τους. Προς μεγάλη τους έκπληξη, και σε αντίθεση με ό,τι θα περιμέναμε, αρπακτικά και θηράματα συμβιώνουν αρμονικά, χωρίς ίχνος απειλής μεταξύ τους. Η σχέση αυτή τους εντυπωσίασε και έγινε τελικά σήμα κατατεθέν της ταινίας. 

Ακολουθώντας, λοιπόν, αυτό το πρότυπο, ζώα όλων των ειδών και κατηγοριών (της οικογένειας των θηλαστικών πάντα, για να μην περιπλέκεται πολύ η ιστορία) ζουν και συνεργάζονται στο ίδιο κοινωνικό περιβάλλον, ως ισότιμοι πολίτες. Ταυτόχρονα, η πολιτεία έχει μεριμνήσει για την εξυπηρέτηση των διαφορετικών αναγκών των κατοίκων, με βάση τις κλιματικές συνθήκες διαβίωσής τους, τις καθημερινές συνθήκες της πόλης και την τήρηση των αποστάσεων ασφαλείας (ώστε τα μικρόσωμα ζώα για παράδειγμα να κυκλοφορούν με άνεση).

Κατά συνέπεια, στην εξουσία μπορεί να βρίσκονται «θηρευτές» αλλά και «θηράματα», ο κακός δεν είναι απαραίτητα ο πιο δυνατός, ενώ ο πρωταγωνιστής μπορεί να είναι ένα μικρό, χαριτωμένο, άκακο ζωάκι. Αυτές τις εκ φύσεως αντιθέσεις χρησιμοποιεί, αλλά και σέβεται η ταινία, προκειμένου να προκαλέσει το γέλιο μέσα από τους ανατρεπτικούς της χαρακτήρες.

Ως εκ τούτου, πρωταγωνίστρια είναι η Judy Hopps, ένα μικρό, χαριτωμένο, αισιόδοξο λαγουδάκι-αστυνομικός που κυνηγάει αλλά και συνεργάζεται με μια κυνική και έξυπνη αλεπού, τον Nick Wilde. Αποστολή τους είναι να λύσουν το μυστήριο πίσω από την εξαφάνιση και την ξαφνική μεταμόρφωση φιλήσυχων πολιτών της Zootopia σε λυσσασμένα, πρωτόγονα αγρίμια, έτοιμα να κατασπαράξουν οποιονδήποτε συμπολίτη τους. Ένα μυστήριο που έχει σπείρει στην πόλη την τρομακτική πεποίθηση πως τα αρπακτικά από τη φύση τους πάντα θα τρώνε τα θηράματα, οπότε δεν μπορεί να υπάρξει καμία σχέση εμπιστοσύνης και συνύπαρξης μεταξύ τους. Τελικά, το μυστήριο ξεδιαλύνεται και αποκαλύπτεται πως δεν ευθύνεται το DNA των αρπακτικών –η στερεοτυπική αντίληψη που, παρά την εξέλιξη των ειδών, προκαλούσε την ανησυχία των πολιτών- αλλά το πανούργο σχέδιο ενός μικρού, φαινομενικά αθώου πρόβατου, της Bellwether (βοηθός Δημάρχου) που ήθελε να εκμεταλλευτεί αυτό το στερεότυπο για να παραμείνει στην εξουσία και να κερδίσει την εκτίμηση των πολίτων από αυτή τη θέση υπεροχής (κάτι που ούτως ή άλλως δεν συνέβαινε). Φυσικά, τα σχέδια της Bellwether ανατράπηκαν, όταν το άπαιχτο δίδυμο αποκάλυψε το ύπουλο σχέδιο και αποκατέστησε την αλήθεια, ενώ ένας ακόμη ανατρεπτικός χαρακτήρας, ο μαφιόζος Mr. Big, ένας αρουραίος, έρχεται να βοηθήσει στην εξέλιξη της ιστορίας. 

εικόνα άρθρου (Zootopia, του Byron Howard)

Πολλά είναι τα ρεαλιστικά στοιχεία της ταινίας που παρουσίαζονται με έντονη χιουμοριστική διάθεση με πιο χαρακτηριστική τη σκηνή στο Τμήμα Οχημάτων Θηλαστικών (Department of Mammal Vehicles), όπου οι βραδύποδες (το ζώο) υπάλληλοι εξυπηρετούν, σε πραγματικά αργούς ρυθμούς, τους ήρωες. Μια ξεκαρδιστική σκηνή που θυμίζει κατά πολύ την αντίστοιχη από τον Οίκο της Τρελής («Οι δώδεκα άθλοι του Αστερίξ») από την ανάποδη, μιας και όλοι εκεί τρέχουν από ένα σημείο και μετά, με φρενήρεις ρυθμούς, για να εξυπηρετήσουν το κοινό.

Η “Zootopia”, μια πολύ ξεχωριστή και ιδιαίτερη ταινία animation ανθρωπορμοφικού χαρακτήρα, που δεν μοιάζει με άλλες προηγούμενες, μεταφέρει το μήνυμα της κοινωνικής ισότητας, του να σέβεσαι τα όρια του άλλου, αλλά και το αισιόδοξο μήνυμα του να υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου, ανεξάρτητα από το πώς σε βλέπουν οι γύρω σου, ακολουθώντας πάντα το όνειρό σου. Μια ανατρεπτική, αστεία και δυναμική ταινία με σημαντικά κοινωνικά μηνύματα, που απευθύνεται σε μικρούς και μεγάλους, το “Zootopia” σίγουρα συγκαταλέγεται στις καλύτερες των τελευταίων ετών.

Zootopia, του Byron Howard
Είδος: Animation, Δράση, Περιπέτεια
Διάρκεια: 108'

εικόνα αρθρογράφου (Silia P.)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Silia P.

 «…Αν ήσουν πίνακας;» Ίσως "Τα νούφαρα" κι η "Γιαπωνέζικη γέφυρα", του Monet. «Αν ήσουν μουσική;» Μάλλον τζαζ, πιθανόν το "La vie en Rose", του L. Armstrong«. Αν ήσουν μουσικό όργανο;» Πιάνο φυσικά! «Ταινία;» Χμμ, ίσως η "Καζαμπλάνκα" «Κι αν ήσουν καρτούν;» Κάπως έτσι…»

Artcore magazine's footer