Άρθρα :: Ταινιοθήκη articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

19.10
2017

The Other Side of Hope, του Aki Kaurismäki

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Other Side of Hope, του Aki Kaurismäki)

Ο Φινλανδός σκηνοθέτης Aki Kaurismäki στην ταίνια “The Other Side of Hope” μας δείχνει την άλλη πλευρά των ανθρώπων και των μεταξύ τους σχέσεων. Αποδομεί κάθε είδους στερεότυπες συμπεριφορές που σχετίζονται με ρατσιστικές ή μισαλλόδοξες προκαταλήψεις μέσα από τους φαινομενικά αταίριαστους χαρακτήρες του. Η ταινία ακροβατεί μεταξύ αληθινού και φανταστικού αποκαλύπτοντας μια διττή πραγματικότητα που αντικατοπτρίζει τον εσωτερικό κόσμο του κάθε ατόμου. Οι ήρωες της ταινίας, δοσμένοι με κωμικοτραγικά στοιχεία, φανερώνουν τόσο τις αδυναμίες όσο και τις πηγαίες δυνάμεις της ανθρώπινης φύσης. Ο χώρος και ο χρόνος καταρρίπτονται προσδίδοντας μια καθολική διάσταση στο θέμα, ενώ το ίδιο συμβαίνει και με τη μουσική που μοιάζει να ενώνει όλα τα κομμάτια της ιστορίας. Και οι δύο αυτοί μηχανισμοί προωθούν και εξελίσσουν τον μύθο της πλοκής αρμονικά συνδέοντας οτιδήποτε φαίνεται να είναι αποκομμένο από το όλον της δραματουργίας που έχει επιδέξια στήσει ο Aki Kaurismäki. 

Η ταινία αρχίζει με μια γκροτέσκα σκηνή, η οποία αποκαλύπτει το πρόσωπο ενός άντρα που είναι θαμμένος δίπλα σε ένα λιμάνι. Η εικόνα θυμίζει κάτι από Luis Bunuel και τον σουρεαλιστικό «Ανδαλουσιανό σκύλο» προκαλώντας αμηχανία και έκλπηξη στους ανυποψίαστους θεατές. Μια γενική αίσθηση αποσύνθεσης και παρακμής είναι διάχυτη ενώ η πλοκή προχωράει με την αντιπαράθεση δύο διαφορετικών χαρακτήρων και καταστάσεων. Απο τη μια μεριά έχουμε έναν μεσήλικα κύριο ο οποίος ρεφάρει και η τύχη του χαμογελάει, βρίσκοντας μια διέξοδο στο πολυπόθητο όνειρό του, την αγορά ενός εστιατορίου, ενώ απο την άλλη βλέπουμε ένα μαυρισμένο πρόσωπο να παίρνει σώμα και μορφή, έναν άντρα που ξεπλένοντας το σώμα του στο ντουζ φαίνεται σαν να αποκηρύσει το παρελθόν απο πάνω του προσπαθώντας να αναγεννηθεί. Ο πρώτος άντρας, ο Βίκστρομ είναι Φινλανδός, νόμιμος και καθωσπρέπει πολίτης του κράτους ενώ ο Κάλεντ, όπως μας συστήνεται, είναι πρόσφυγας απο τη Συρία που έχει χάσει τα πάντα, ανάμεσά τους και την αδερφή του, τον μοναδικό άνθρωπο που του έδινε κίνητρο να επιβιώσει. 

εικόνα άρθρου (The Other Side of Hope, του Aki Kaurismäki)

Ο Κάλεντ έχει στηθεί μπροστά από την κάμερα έτσι ώστε να φαίνονται οι ώμοι και το πρόσωπό του και πίσω βλέπουμε το φόντο ενός δωματίου στο οποίο υποτίθεται ότι λαμβάνει χώρα η συνέντευξή του για να κριθεί έαν δικαιούται άσυλο στη χώρα ή θα πρέπει να απελαθεί. Το πλάνο δίνεται με τέτοιον τρόπο ώστε νομίζουμε ότι πρόκειται για μια προσωπική του εξομολόγηση προς εμάς τους θεατές. Ο Κάλεντ κοιτάει ευθεία μπροστά στην κάμερα και είναι σαν να απευθύνεται κατάματα στο κοινό - έτσι φανερώνεται και το βασικό θέμα της ταινίας: η κατάσταση που βιώνουν οι πρόσφυγες, η αγωνία τους και ο αγώνας για επιβίωση. 

εικόνα άρθρου (The Other Side of Hope, του Aki Kaurismäki)

Παράλληλα, το σκηνικό της ιστορίας είναι εντελώς αλλόκοτο -θυμίζει άλλη εποχή και σίγουρα όχι τη Φινλανδία όπως την έχουμε εξιδανικεύσει- δημιουργώντας την αίσθηση της αποσύνθεσης και όχι της ακμής μιας σκανδιναβικής χώρας. Τα σκηνικά θυμίζουν περασμένη δεκαετία και οι ήρωες συμπεριφέρονται ανάρμοστα, αρνούμενοι την ύπαρξη κάθε κοινωνικής σύμβασης, όπως για παράδειγμα συμβαίνει στις σκηνές που διαδραματίζονται στο εστιατόριο του Βίκστρομ. Όλα αυτά τα στοιχεία μας δείχνουν μια άλλη οπτική, μια άλλη πλευρά για να προσεγγίσουμε ένα επίκαιρο φαινόμενο, όπως αυτό της κινητικότητας των προσφύγων και της στάσης μας απέναντί τους. Για να το δείξει αυτό ο Aki Kaurismäki προβάλει τα στοιχεία της ταινίας με τρόπο που συνθέτει μία Cult πραγματικότητα. 

εικόνα άρθρου (The Other Side of Hope, του Aki Kaurismäki)
εικόνα άρθρου (The Other Side of Hope, του Aki Kaurismäki)

Ένα επιπλέον χαρακτηριστικό της ταινίας είναι αυτό της πολυγλωσσίας: ο Κάλεντ είναι Σύρος, ο Βίκστρομ Φινλανδός και προσπαθούν να συνεννοηθούν στα αγγλικά. Η χρήση διαφορετικών γλωσσών περιπλέκει τη ζωή των ανθρώπων και δείχνει την προσπάθειά τους να ξεπεράσουν τα όποια εμπόδια προκειμένου να συνεργαστούν. Το ίδιο συμβαίνει και με τη μουσική που συνδυάζει ρυθμούς απο διάφορους πολιτισμούς και χώρες που εμπλέκονται μεταξύ τους και δημιουργούν ένα ενιαίο, στέρεο έδαφος για να πατήσουν οι ήρωες της ταινίας.

εικόνα άρθρου (The Other Side of Hope, του Aki Kaurismäki)
εικόνα άρθρου (The Other Side of Hope, του Aki Kaurismäki)

Ποιες μπορεί να είναι οι διαφορές του Κάλεντ και του Βίκστρομ και τί είναι αυτό που τελικά ενώνει τους δύο άντρες; Ο Aki Kaurismäki δίνει μια πολύ απλή απάντηση που όμως οι περισσότεροι άνθρωποι στις μέρες μας την αγνοούν ή επιλέγουν να μην τη βλέπουν. Ο Φινλανδός σκηνοθέτης, όμως, σε αυτό το έργο δεν δέχεται αντιρρήσεις και μας παρακινεί να δούμε την κατάσταση και τη σχέση που αναπτύχθηκε μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών απο μια άλλη οπτική για να φτάσουμε στη λύση του μύθου. Βλέπουμε μια πλευρά της ανθρώπινης φύσης που δεν έχει εντελώς χαθεί και φανερώνει την ελπίδα της αλληλεγγύης και της αλληλοβοήθειας. Ο Aki Kaurismäki θέλει να ανατρέψει μια κατάσταση ξενοφοβίας και ζητάει απο το κοινό να γίνει σύμμαχός του μέσα απο την ιδιαίτερη αισθητική αυτή της ταινίας που του απέφερε και την Αργυρή Άρκτο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Βερολίνου.

The Other Side of Hope, του Aki Kaurismäki
Είδος: Κωμωδία, Δράμα
Διάρκεια: 98'

για το Artcore γράφει:
Άννα Χατζηδημητρίου

_
αντί βιογραφικού
εικόνα αρθρογράφου (Artcore)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Artcore

Επειδή ξέρουμε πόσο θα θέλατε να μιλήσετε σε γνωστούς αγαπημένους και νέους αλλά πολλά υποσχόμενους δημιουργούς, αλλά πού να τρέχετε τώρα, θα το κάνουμε εμείς στο Artcore, δηλαδή οι Αrtκόρες και Artκούροι που μαζί αποτελούμε μια πολυσχιδή και αρμονική (4 με 6 κάθε απόγευμα) προσωπικότητα υψηλού δημοσιογραφικού κύρους που ζεί για να ρωτάει και ρωτάει για να ζήσει (αυτό και εσείς) καλύτερα… Επίσης η ιδία περσόνα θα είναι υπεύθυνη για την προώθηση δημιουργών, ομάδων, συγκροτημάτων, χώρων, εκδηλώσεων, λιτανειών, γάμων και βαπτίσεων, με (ατυπικά) δελτία τύπου και λοιπά κουραφέξαλα τα οποία θα δημοσιεύονται ανά καιρούς σε άλλα μέσα, διαδικτυακά και μή (χειρότερα). Ευχαριστούμε.

Artcore magazine's footer