Άρθρα :: Ταινιοθήκη articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

The Handmaiden, του Chan-wook Park

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (The Handmaiden, του Chan-wook Park)

Ο Chan-wook Park μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το "Fingersmith", το μυθιστόρημα της Sarah Waters, υπογράφοντας τη δεύτερη μεγαλύτερη στιγμή της φιλμογραφίας του και μια απο τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς. 

Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκεται η προσπάθεια ενός επαγγελματία απατεώνα να υποδυθεί έναν Γιαπωνέζο κόμη και να υφαρπάξει την περιουσία πλούσιας Γιαπωνέζας αριστοκράτισσας που ζει στην υπο κατοχή Κορέα. Για να πετύχει το σχέδιό του, συνεργάζεται με τη Σούκι, μια νεαρή κοπέλα που θα υποδυθεί τον ρόλο της υπηρέτριας, προκειμένου να πείσει την ιδιαίτερα πλούσια αριστοκράτισσα Χιντέκο να τον ερωτευθεί και να το σκάσει μαζί του, μακριά απο τον θείο της που σκοπεύει να την παντρευτεί. Οι τρεις τους θα εμπλακούν σε ένα ερωτικό γαϊτανάκι, με τις δύο κοπέλες να έρχονται όλο και πιο κοντά, και τον ιστό της πλοκής όλο και να πυκνώνει, καθώς οι χαρακτήρες βυθίζονται σε έναν ωκεανό ψεμάτων, λαγνείας και σεξουαλικής διαστροφής.

εικόνα άρθρου (The Handmaiden, του Chan-wook Park)

Ας είμαστε ρεαλιστές. Ο Chan-wook Park, τα τελευταία χρόνια, φαινόταν να έχει χάσει τη φόρμα του. Δεν είναι, βέβαια, εύκολο να ξεπεράσει κανείς, ή έστω να σταθεί στο ύψος ενός πραγματικού αριστουργήματος, όπως είναι το “Oldboy” που έχει σημαδέψει ανεξίτηλα την καριέρα του. Ωστόσο, το "Thirst" και το "Stoker", τα δύο τελευταία κινηματογραφικά του εγχειρήματα, παρόλο που τα χαρακτηρίζει η εμμονή του στην αισθητική και κατασκευαστική αρτιότητα, υστερούν σεναριακά. Μπορεί το “The Handmaiden” να μην φτάνει το μεγαλείο του “Oldboy”, ωστόσο αποτελεί μακράν τη δεύτερη καλύτερη στιγμή του. Μια ταινία που χρωστούσε στους σινεφίλ θαυμαστές του αλλά και στον ίδιο τον εαυτό του εδώ και μία δεκαετία. 

Η ιστορία του βιβλίου, στην οποία υποτυπωδώς βασίζεται, προσφέρει στον σκηνοθέτη την ευκαιρία να ξεδιπλώσει μία πολύπλοκη, ιντριγκαδόρικη και συναρπαστική πλοκή γεμάτη σεναριακές ανατροπές όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Η αφήγηση της ταινίας επικεντρώνεται ξεχωριστά στον κάθε ήρωα και στην ψυχοσύνθεσή του, αναδεικνύοντας, έτσι, με αξιοζήλευτη μαεστρία χαρακτήρες πολύπλοκους και πολυδιάστατους. Ιδιαίτερα στο δεύτερο μισό, ξετυλίγεται μία απόλυτα μελετημένη και ισοροπημένη αλληλουχία αποκαλύψεων και ανατροπών, εκτελεσμένων με χιτσκοκικό ταμπεραμέντο, και γιατί όχι, και μαεστρία. Με αφορμή την ιστορία αυτή, επίσης, ο Chan-wook βρίσκει την ευκαιρία να στήσει μια σαρδόνια, αλλά σε κάθε περίπτωση, διακριτική κοινωνική σάτιρα, υποδεικνύοντας ορισμένες πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις για την εξουσία και τη σεξουαλικότητα, και να φανερώσει μια άκρως φεμινιστική ματιά, τοποθετώντας στο ίδιο κάδρο πατριαρχικές και ιμπεριαλιστικές δομές σε μια απο τις πιο ιδιαίτερες, κινηματογραφικά, αφηγηματικές εξελίξεις. Ο Κορεάτης σκηνοθέτης στήνει ένας κόσμο διαστροφής και σκοτεινών μυστικών (σαδοχαζοχισμός, σαδισμός, σεξουαλικά-και-μη βασανιστήρια και γαργαλιστικά sex show) χωρίς ίχνος επιτήδευσης. 

εικόνα άρθρου (The Handmaiden, του Chan-wook Park)

Ωστόσο, πέρα απο την πολύπλοκη και επιβραβευτικά συναρπαστική και ενδιαφέρουσα ιστορία, το “The Handmaiden” ξεχωρίζει για την υπέροχη φωτογραφία που αναδεικνύει ιδανικά κάθε μικρή λεπτομέρεια της άψογης σκηνογραφίας, ζωντανεύοντας μεγαλειωδώς μία ολόκληρη εποχή μέσα στο κινηματογραφικό κάδρο· για τη χρωματική παλέτα με τα έντονα κόκκινα που υπερτονίζουν τη λαγνεία και τον ερωτισμό που χαρακτηρίζει τόσα και τόσα πλάνα· αλλά, κυρίως, για την υπέροχη συμμετρία των πλάνων του, και τους οπτικούς συμβολισμούς του. Γιατί, πρωτίστως, το “The Handmaiden” είναι ένας θρίαμβος της κινηματογραφικής αφήγησης, και της οπτικοποίησης, όχι μόνο της ιστορίας, αλλά και των αισθημάτων, των διαθέσεων, και κυρίως αυτού που δεν μπορεί να ειπωθεί. Ο Chan-wook Park είναι αυθεντία σε ό,τι αφορά το visual storytelling, και αυτό είναι φανερό ακόμα και σε ταινίες κατώτερης «αξίας», όπως στη σκηνή με το αυγό στο “Stoker”. Γνωρίζει, επίσης, πως κάθε λεπτομέρεια στο πλάνο μετράει: οι αποστάσεις, τα αντικείμενα που παρεμβάλλονται ανάμεσα στους ηθοποιούς, η υπέροχη κίνηση της κάμερας που τόσο αρμονικά ορίζει τον χώρο δράσης, αλλά και οι οπτικοί συμβολισμοί, όπου χρώματα, αντικείμενα και κινήσεις τίθενται στη διάθεση μιας αριστουργηματικής σκηνοθετικής ματιάς που εξυψώνει τον Κορεάτη δημιουργό σε έναν απο τους μεγαλύτερους εικονοκλάστες της σημερινής εποχής. 

εικόνα άρθρου (The Handmaiden, του Chan-wook Park)

Ενίοτε, ιδιαίτερα στο δεύτερο μέρος, η ταινία «υποφέρει» απο ορισμένες αφηγηματικές αρρυθμίες, ενώ κάποια σημεία της ιστορίας φαίνεται να επαναλαμβάνονται χωρίς συγκεκριμένο λόγο, παρά μόνο για να προκαλέσουν. Ωστόσο, πρόκειται για λεπτομέρειες, για ψεγάδια που με το ζόρι αχνοδιακρίνονται σε αυτό το πανέμορφο αραχνοΰφαντο σεξουαλικής διαστροφής, κοινωνικού σχολιασμού και επιβλητικά όμορφης εικονογραφίας που παραδίδει ο Chan-wook Park. Το “The Handmaiden”, κάτι περισσότερο απο ταινία εποχής, κάτι περισσότερο απο λεσβιακό ερωτικό θρίλερ, σηματοδοτεί τη θριαμβευτική επιστροφή του δημιουργού της, και γιατί όχι; θέτει υποψηφιότητα για μια απο τις καλύτερες κινηματογραφικές εμπειρίες της χρονιάς.

The Handmaiden, του Chan-wook Park
Είδος: Ερωτικό θρίλερ
Διάρκεια: 144'

εικόνα αρθρογράφου (Κωνσταντίνος Καντόγλου)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Κωνσταντίνος Καντόγλου

Γεννήθηκε πριν απο κάμποσα χρόνια στη Θεσσαλονίκη. Την τελευταία πενταετία παριστάνει τον κριτικό κινηματογράφου και τρέφεται αποκλειστικά με καφέ και τυρόπιτες. Όταν δεν περνάει ατέλειωτες ώρες μπροστά στο laptop βλέπτωντας non-stop τη μια σειρά μετά την άλλη, κυνηγιέται με τη γάτα του μέσα στο σπίτι και προσπαθεί απεγνωσμένα να τελειώσει το βιβλίο που διαβάζει.

Artcore magazine's footer