Άρθρα :: Ταινιοθήκη articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

No Date, No Signature, του Vahid Jalilvand

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (No Date, No Signature, του Vahid Jalilvand)

Με τα δύο στιβαρά βραβεία, Σκηνοθεσίας και Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας στο ενεργητικό της ήδη από την παρουσίασή της στο Φεστιβάλ Βενετίας, αλλά και τα πέντε συνολικά βραβεία από την Ιρανική Ακαδημία Κινηματογράφου, η «Περίπτωση συνείδησης» του Vahid Jalilvand (“Wednesday, 9 May”) έρχεται, αν και καθυστερημένα, στις ελληνικές αίθουσες από την Ama Films, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για διανομή ταινιών μικρής παραγωγής αλλά μεγάλης λάμψης. Το ιρανικό σινεμά, ιδιαίτερα αγαπητό στο ελληνικό κοινό ήδη από τις πρώτες επαφές του με τον κινηματογράφο του Asghar Farhadi και του Abbas Kiarostami, συνεχίζει να εκπλήσσει με τη διαύγειά του και την ειλικρινή του ανάγκη να αφηγηθεί ιστορίες. Ο Jalilvand συνεχίζει την παράδοση του χαμηλόφωνου και βραδείας καύσεως κοινωνικού θρίλερ των συγχρόνων του, σκιαγραφόντας την αστική Τεχεράνη του σήμερα μέσα από τα πάθη και τα λάθη των ανθρώπων της.

Στην «Περίπτωση συνείδησης», ο ιατροδικαστής και γιατρός Δρ. Nariman έρχεται αντιμέτωπος με την προσωπική του ηθική, όταν τραυματίζει σε ατύχημα ένα οκτάχρονο αγόρι, το οποίο ο πατέρας του αρνείται να μεταφέρουν στο νοσοκομείο. Λίγες ώρες αργότερα, το παιδί μεταφέρεται στο νοσοκομείο νεκρό και το προσωπικό του νοσοκομείου καλείται να ενώσει το παζλ των υποθέσεων για να ανακαλύψει τα αίτια του θανάτου του. Η αστική Τεχεράνη του Jalilvand μετατρέπεται σ’ έναν προσωπικό λαβύρινθο ενοχών και προκαταλήψεων για τον πατέρα και τον γιατρό, με τη μορφή ενός σκοτεινού και αποστειρωμένου νεκροτομείου, που στους δαιδαλώδεις διαδρόμους του κάποιες φορές δοκιμάζουν τη σχέση τους με τους άλλους, κάποτε έρχονται αντιμέτωποι με τον ίδιο τους τον εαυτό. Οι δευτερεύοντες γυναικείοι χαρακτήρες, ρίχνοντας πότε φως και πότε σκοτάδι στα γεγονότα, δίνουν μια ενδιαφέρουσα υφή στην πλοκή.

εικόνα άρθρου (No Date, No Signature, του Vahid Jalilvand)

Στο κρισιμότερο σημείο της αφήγησης, η ανατροπή έρχεται από τη γνωμάτευση του νοσοκομείου για θάνατο του αγοριού από τροφική δηλητηρίαση, δυναμιτίζοντας την πλοκή και ανοίγοντας ένα νέο πεδίο σύγκρουσης και συντριβής για τους δύο άντρες. Το ευφυέστατο σεναριακό τέχνασμα περιπλέκει τα γεγονότα, προκαλώντας τον θεατή σε ένα παιχνίδι αμφισβήτησης της προσωπικής του ηθικής και της διαύγειας της αντίληψής του για τον κόσμο. Με τα νέα δεδομένα, εμμέσως πλην σαφώς, γίνεται φανερό ότι η ευθύνη δεν βαραίνει ατομικά αλλά συλλογικά, αφού πρέπει να ληφθούν υπόψιν όλες οι παράμετροι που υποκινούν την κοινωνική εξαθλίωση που οδηγεί μια οικογένεια στο να ταίζει τα παιδιά της φθηνό και επικίνδυνο κρέας. Ο κύκλος αυτός της ανομίας που τη διαδέχεται μια κοσμική δικαιοσύνη ποτισμένη από αυτοδικία, που οδηγεί πάλι σε μια ολική κατάλυση κάθε έννοιας προσωπικής ηθικής, αποτελεί ένα πολύ ενδιαφέρον κοινωνικό σχόλιο τόσο για τον κοινωνικό ιστό της Τεχεράνης όσο και για κάθε άλλη κοινωνία που οδηγείται στην αυτοδικία.

εικόνα άρθρου (No Date, No Signature, του Vahid Jalilvand)

No Date, No Signature, του Vahid Jalilvand
Μεταφρασμένος Tίτλος: Περίπτωση συνείδησης
Είδος: Δράμα, Μυστήριο, Θρίλερ
Διάρκεια: 104’

Εικόνες (Πηγές)

  • https://darichehcinema.com/
  • http://film.iksv.org/
εικόνα αρθρογράφου (Χριστίνα Μπότσου)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Χριστίνα Μπότσου

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Όταν ήμουν μικρή πήγαινα σινεμά στο Παλάς και στην Αιολία και μερικές φορές στο Τριανόν. Η αγαπημένη μου ταινία ήταν ο Ε.Τ. Από τότε, έχω σταματήσει να βλέπω Σπίλμπεργκ αλλά μου κόλλησε η συνήθεια να δίνω πάντα ραντεβού έξω από σινεμάδες – και δε μου έφυγε ποτέ.

Artcore magazine's footer