Άρθρα :: Ταινιοθήκη articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

La pazza gioia, του Paolo Virzi

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (La pazza gioia, του Paolo Virzi)

Ο δημιουργός της ταινίας «Το ανθρώπινο κεφάλαιο» μας συστήνει ένα δίδυμο γυναικών που, στην προσπάθεια τους να απελευθερωθούν, θα χρειαστεί να έρθουν σε επαφή με τους δαίμονες του παρελθόντος. Ο δρόμος προς τη λύτρωση είναι μακρύς και η καθεμιά αναζητά τη δική της δικαίωση.

Η Beatrice, γόνος μιας πλούσιας οικογένειας, όπως ισχυρίζεται η ίδια, βρίσκεται έγκλειστη σε ένα ίδρυμα για ψυχικά διαταραγμένες γυναίκες, ονόματι Villa Biondi. Ο ιδιότροπος χαρακτήρας της και το ανήσυχο πνεύμα της δεν την αφήνουν μακριά από τα προβλήματα, καθώς προσπαθεί να βρίσκεται μονίμως στο επίκεντρο. Κάνει τα πάντα ώστε να αφήσει την εντύπωση πως δεν ανήκει στο ίδρυμα και πως είναι ανώτερη των υπολοίπων γυναικών. Κυκλοφορεί στους χώρους του ιδρύματος με το ύφος και τη συμπεριφορά μιας παράλογης αυτοκράτειρας που έχει αυθαίρετα χρίσει τον εαυτό της ηγέτη, ενώ στην πραγματικότητα άπαντες τη χλευάζουν και την περιπαίζουν. Ακόμη και η εμφάνισή της αφήνει την εντύπωση πως από λάθος βρίσκεται σε αυτή τη θέση. Η έντονη ζωή της πριν εγκλειστεί στοιχειώνει τις μέρες της και οι ανεκπλήρωτες υποθέσεις την κάνουν να έχει μονίμως τάσεις φυγής. Όταν έρχεται στο ίδρυμα μια καινούργια τρόφιμος, η Donatella, η Beatrice βρίσκει αυτό που της έλειπε. Μια φίλη και συνεργό που θα τη βοηθήσει να δραπετεύσει από την πεζότητα του εγκλεισμού της. Η Donatella διαφέρει πολύ από την Beatrice. Ό,τι κι αν την έχει φέρει στο ίδρυμα φαίνεται να την έχει καταβάλει πλήρως. Την οδήγησε στην απόπειρα αυτοκτονίας και την έχει κάνει να χάσει κάθε επαφή με το περιβάλλον. Η Beatrice βρίσκει στο πρόσωπο της Donatella μία σύντροφο σε ένα ξέσπασμα αναζήτησης ελευθερίας. Από την άλλη, η Donatella, αν και αρχικά διστακτική, χάρη στη βοήθεια της Beatrice θα βρεθεί να διεκδικεί πράγματα από τη ζωή της και να παίρνει γενναία ρίσκα, τα οποία όμως θα θέσουν σε κίνδυνο τα όποια αποθέματα ψυχικής διαύγειας της έχουν απομείνει. 

εικόνα άρθρου (La pazza gioia, του Paolo Virzi)
εικόνα άρθρου (La pazza gioia, του Paolo Virzi)

Όταν σε μια εξόρμησή τους για μια εξωτερική δουλειά, το λεωφορείο που τις μεταφέρει θα αργήσει να επιστρέψει, οι δύο φίλες θα βρουν την ευκαιρία να αποδράσουν και να γευτούν την ελευθερία που είναι αδύνατο να αισθανθούν στο ίδρυμα. Θα κλέψουν ένα αμάξι και θα απολαύσουν ακριβά εδέσματα, αποφεύγοντας να πληρώσουν και χρησιμοποιώντας τεχνάσματα, πάντα υπό την τολμηρή καθοδήγηση της Beatrice. Στην πορεία, οι δύο γυναίκες θα συναντήσουν πρόσωπα που έχουν διαδραματίσει καίριο ρόλο στην κατάρρευση της ψυχικής τους υγείας, ενώ τα γεγονότα που τις στιγμάτισαν και τις οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση θα αρχίσουν να ξετυλίγονται ενώπιόν μας.

Το πιο σημαντικό κομμάτι του παζλ είναι αυτό που αφορά τον γιο της Donatella. Αρχικά μαθαίνουμε πως έχει υιοθετηθεί από κάποια οικογένεια και έπειτα, μέσα από αναδρομές, αποκαλύπτεται η ιστορία που έφερε την Donatella ανήμπορη να διεκδικήσει το ίδιο της το παιδί. Η αλληλεπίδραση της Donatella με τον γιο της μας προσφέρει τις πιο έντονες σκηνές της ταινίας και συνιστά το σημείο όπου χάνεται κάθε κωμικό στοιχείο που μέχρι τότε υπήρχε. Η Donatella, μέσα από την επαφή με τον γιο της, αποδέχεται ότι το καλύτερο για το παιδί της είναι να μεγαλώσει σε μια οικογένεια μακριά από αυτήν. Παράλληλα, οι λιγοστές στιγμές μαζί του στην παραλία της δίνουν το κίνητρο να φτιάξει τη ζωή της, ώστε να αποκτήσει κάποτε μία οποιαδήποτε σχέση μαζί του. 

εικόνα άρθρου (La pazza gioia, του Paolo Virzi)

Ο Paolo Virzì κατορθώνει, σε πολύ ικανοποιητικό βαθμό, να δημιουργήσει ένα δίδυμο φαινομενικά αντίθετων χαρακτήρων, ο καθένας εκ των οποίων παίζει τον δικό του ρόλο στη διαμόρφωση μιας δυνατής φιλίας. Η υπερφίαλη Beatrice και η εύθραυστη Donatella χρειάζονται η μια την άλλη και όταν λόγω των γεγονότων αποχωρίζονται, δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το να ξαναβρεθούν μαζί. Ο Virzì αφήνει το κοινωνικό-πολιτικό στίγμα του στο σενάριο, διαμορφώνοντας μια σκληρή πραγματικότητα για τις πρωταγωνίστριες, στοιχείο που σταδιακά σκοτεινιάζει το ύφος της ταινίας. Μέσα σε αυτό το δύσκολο παρόν, το μόνο που μοιάζει με σταθερά στη ζωή αυτών των δύο γυναικών είναι η σχέση τους κι όταν όλα κοπάσουν και φτάσουν σε ένα τέλμα, θα συνειδητοποιήσουν αυτή την αλήθεια. «Η τρελή χαρά» του Virzì αρχικά διασκεδάζει, έπειτα μαγεύει με την γλαφυρή απεικόνιση των ανθρώπινων παθών, και καταλήγει να συγκινεί με την απλότητα των τρυφερών στιγμών που λειτουργούν ως γιατρειά στον προσωπικό Γολγοθά. Η Valeria Bruni Tedeschi, μια μούσα του σύγχρονου ιταλικού σινεμά, συναντά την Micaela Ramazzoti, και σαν άλλες «Θέλμα και Λουίζ», μας φέρνουν σε επαφή με τη γοητεία της γυναικείας φύσης, τα πάθη που είναι διατεθειμένη να ξεπεράσει μια γυναίκα για να βρει την ευτυχία και τα εμπόδια που θα βρει στο δρόμο της από μία κοινωνία που θέλει πάση θυσία να την οδηγήσει σε αδιέξοδο.

La pazza gioia, του Paolo Virzi
Είδος: Κομεντί
Διάρκεια: 118'

εικόνα αρθρογράφου (Δημήτρης Μπακούρας)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Δημήτρης Μπακούρας

Γεννήθηκα μια κρύα νύχτα του Οκτώβρη του '94 στο μακρινό Ludwigsburg της Γερμανίας και οι γονείς μου, πριν καν κλείσω τα τρία μου χρόνια, με έφεραν πίσω στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στα Κουφάλια Θεσσαλονίκης. Από τότε έψαχνα διαρκώς τρόπο να φύγω και τελικά η ζωή με έφερε φοιτητή στο πολυτεχνείο Θεσσαλίας. Επειδή όμως είμαι κακομαθημένος και έχω τάσεις φυγής χάνομαι με τις ώρες στα χρώματα, τη νοσταλγία, τους χαρακτήρες και τη δραματουργία του κινηματογράφου, που καμιά φορά ξεχνάω να κοιμηθώ. Καταριέμαι συχνά τη ζωή μου αν και τον περισσότερο καιρό είμαι αισιόδοξος και καμιά φορά επηρμένος χωρίς απολύτως κανένα λόγο. Κολλημένος με το κλασσικό ροκ, ζω ελπίζοντας πως ο R. Plant θα αλλάξει γνώμη και θα πάρει τους υπόλοιπους για μια τελευταία περιοδεία η οποία θα περνάει από την Ελλάδα.

Artcore magazine's footer