Άρθρα :: Ταινιοθήκη articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

27.06
2016

Genius, του Michael Grandage

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Genius, του Michael Grandage)

Πίσω από κάθε ντελιριακή κι ανεξέλεγκτη ιδιοφυΐα, (ίσως και να) κρύβεται ένα μετρημένο και συνετό μυαλό. Αυτή η παράφραση του γνωστού γνωμικού περί των σπουδαίων ανδρών θα μπορούσε να είναι το μότο του Genius, στο κινηματογραφικό ντεμπούτο του καταξιωμένου θεατρικού σκηνοθέτη Michael Grandage. Με πρώτη ύλη το βιβλίο Max Perkins: “Editor of Genius”, ο Michael Grandage θέτει στο επίκεντρο της ταινίας του έναν -εκ πεποιθήσεως και δια βίου- αφανή ήρωα.

εικόνα άρθρου (Genius, του Michael Grandage)

Ο Max Perkins εργαζόταν στον νεοϋορκέζικο εκδοτικό οίκο Charles Scribner’s Sons, υπήρξε ένας εκ των κορυφαίων λογοτεχνικών επιμελητών του Μεσοπολέμου, ενώ ήταν και ο πρώτος, στον χώρο των εκδόσεων, που ανίχνευσε το απύθμενο συγγραφικό ταλέντο των F. Scott Fitzgerald και Ernest Hemingway. Μεταξύ των λιγότερο προβεβλημένων «ανακαλύψεων» του Perkins φιγουράρει και το όνομα του Thomas Wolfe, ο οποίος δεν πρόλαβε να μεγαλουργήσει στον βαθμό που προμήνυε το ταλέντο του, καθώς προσβλήθηκε από κεγχροειδή φυματίωση του εγκεφάλου, σε ηλικία μόλις 38 ετών.

εικόνα άρθρου (Genius, του Michael Grandage)

Το υλικό που είχε στα χέρια του ο Grandage θα μπορούσε να θεωρηθεί από πολλά υποσχόμενο ώς και ατόφιο χρυσάφι. Μία άγνωστη στο ευρύ κοινό ιστορία, της οποίας τα νήματα ενώνουν έναν πρόωρα αδικοχαμένο καλλιτέχνη κι έναν αθέατο είλωτα της ομορφιάς. Πάνω απ’ όλα, μία ιστορία που μπορεί να χρησιμεύσει ως άξονας για να ξεδιπλωθεί μία μεγαλεπήβολη παραβολή για την μεσοπολεμική Αμερική. Για τον τόπο (κυριολεκτικά και μεταφορικά) της μετωπικής σύγκρουσης ανάμεσα στο Αμερικάνικο Όνειρο και το Οικονομικό Κραχ. Για το ηφαίστειο που εξερράγη στην αμερικάνικη λογοτεχνία, μέσα από τα συντρίμμια. Για τους μύθους και όλα τους τα γνωρίσματα. Για το θέριεμα, την υπερβολή, την αποκαθήλωση και την αθανασία, για τις τρωτές και άτρωτες πτυχές τους. 

Αντιθέτως, ο Grandage όσο ξεδιπλώνει την ιστορία του τόσο την κρατά επί της ουσίας βαλτωμένη και στάσιμη, καθ’ οδόν προς ένα φινάλε μηδενικής συναισθηματικής εμπλοκής. Το “Genius” βρίσκει σε αραιές στιγμές ρυθμό, μονάχα όταν κινείται στον εξ ορισμού φυσικό του χώρο. Στη διαδικασία, δηλαδή, τιθάσευσης και νταντέματος μίας έμπνευσης χαρισματικής, αλλά και αλαζονικής. Εκεί όπου οι διάλογοι μεταξύ του προστάτη και του enfant terrible παίρνουν ασυναίσθητα τη μορφή της πρόζας των έργων του Thomas Wolfe, χαρίζοντας την πρόσκαιρη ελπίδα ότι η ταινία διαθέτει τη (δική της) κινηματογραφική ψυχή.

εικόνα άρθρου (Genius, του Michael Grandage)

Δυστυχώς, όμως, ο Grandage δεν αρκείται καν στα στοιχειώδη, αλλά φροντίζει να τα σερβίρει και με ασυγχώρητη χλιαρότητα. Με τις απολύτως προβλέψιμες συγκρούσεις, τις πέρα για πέρα προδιαγεγραμμένες συναισθηματικές κορυφώσεις, τις ολότελα προφανείς υπόνοιες και νύξεις. Με ένα εν τέλει άνευρο bromance, με ένα βηματισμό γέροντα στο πάρκο, αντί για μία ξέφρενη τρεχάλα. Με μία αίσθηση ότι αδυνατεί πλήρως να σου μιλήσει για τη ζωή, τη δημιουργία, την εμμονή, τη γοητεία και την φιλαυτία του ασυμβίβαστου, την πίκρα και τη νηφαλιότητα του συμβιβασμένου, παρά το ότι φλυαρεί ασταμάτητα επί τούτων.

εικόνα άρθρου (Genius, του Michael Grandage)

Σακατεύοντας με αυτό τον τρόπο το καστ των αστέρων που έχει στη φαρέτρα του. Καταδικάζοντας τον Colin Firth σε μία ερμηνεία υπνηλίας, τον Jude Law σε μία κατάσταση πομπώδους φλυαρίας και τη Nicole Kidman σε μία σειρά μη πιστευτών και ουρανοκατέβατων υστεριών. (Μικρή παρένθεση για το casting της ταινίας. Η North Carolina accent του βέρου Λονδρέζου Jude Law ήταν μέχρι και ολίγον διασκεδαστική μέσα στην αποτυχία της, το να αναγκάζεις όμως τον Colin Firth να καταπνίξει την προφορά Άγγλου μιλόρδου είναι αμαρτία με ανυπολόγιστες καρμικές συνέπειες. Κλείσιμο της παρένθεσης.) 

To “Genius” στερείται τόσο την πηγαία έμπνευση όσο και τη γαλήνια μεστότητα, με την οποίες ήταν προικισμένοι, αντιστοίχως, οι δύο βασικοί του ήρωες. Και στέκει αμήχανο και μετέωρο, σαν ένα μυθιστόρημα που μήτε θα έγραφε ποτέ ο Thomas Wolfe μήτε θα επιμελούταν ποτέ ο Max Perkins.

Genius, του Michael Grandage
Είδος: Βιογραφία, Δράμα
Διάρκεια: 104'

*Aναδημοσίευση από το cinedogs.gr, κινηματογραφικό συνεργάτη του Artcore magazine

εικόνα αρθρογράφου (Aureliano Buendia)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Aureliano Buendia

Οργάνωσε τριανταδύο ένοπλες εξεγέρσεις και τις έχασε όλες. Απόκτησε δεκαεφτά αρσενικά παιδιά από δεκαεφτά διαφορετικές γυναίκες που εξοντώθηκαν όλα το ένα μετά το άλλο μέσα σε μια και μόνη νύχτα πριν το μεγαλύτερο φτάσει στην ηλικία των τριανταπέντε χρόνων. Ο ίδιος επέζησε μετά από δεκατέσσερις απόπειρες δολοφονίας, εβδομήντα τρεις ενέδρες κι ένα εκτελεστικό απόσπασμα. Έζησε, παρ' όλο που ήπιε με τον καφέ του μια δόση στρυχνίνης, που θα ήταν αρκετή για να σκοτώσει ένα άλογο.

Artcore magazine's footer