Άρθρα :: Ταινιοθήκη articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

Breaking the Waves του Lars von Trier

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Breaking the Waves του Lars von Trier)

Lars von Trier: «Απλά τα θέλει όλα δικά της...»

Το έργο «Δαμάζοντας τα κύματα» μετρά δεκαεπτά χρόνια από την πρώτη προβολή του στις κινηματογραφικές αίθουσες και εξακολουθεί να θεωρείται η καλύτερη ταινία του δανού σκηνοθέτη Lars von Trier. Αποτελεί το πρώτο μέρος της τριλογίας ‘’Golden Heart’’, που συμπεριλαμβάνει το ‘’The Idiots (1998)’’ και το ‘’Dancer in the Dark (2000)’’. Όσοι γνωρίζουν τον Trier ξέρουν πόσο ανατρεπτικός, τολμηρός και δυναμικός είναι. Δε φοβάται να περνάει από το ένα άκρο στο άλλο. Η μεγάλη πρόκληση ήταν ότι όλη η ταινία έχει τραβηχτεί με κάμερα στο χέρι δίνοντας έτσι την αίσθηση στους θεατές ότι παρακολουθούν ντοκιμαντέρ. Ταυτόχρονα επιτρέπονται τα πολύ κοντινά πλάνα στα πρόσωπα και οι ηθοποιοί έχουν απόλυτη ελευθερία έκφρασης και κίνησης. Ένα ακόμα στοιχείο που κάνει την ταινία να ξεχωρίζει είναι ότι ο σκηνοθέτης επέλεξε να χωρίσει την ταινία, και ταυτόχρονα την ιστορία της ζωής της πρωταγωνίστριας εν ονόματι Bess (Emily Watson), σε επτά κεφάλαια τα οποία συνοδεύονται από στατικά πλάνα, το καθένα από τα οποία διαρκεί λιγότερο από ένα λεπτό. Το κάθε πλάνο συνοδεύεται πάντα από ένα γνωστό τραγούδι της δεκαετίας του 70’. Αυτά τα ταμπλό είναι και οι μοναδικές "όμορφες" εικόνες της ταινίας…

εικόνα άρθρου (Breaking the Waves του Lars von Trier)

Συνοπτικά η ιστορία έχει ως εξής: η Bess Mc Neill είναι κάτοικος μιας μικρής, κλειστής θρησκευόμενης κοινωνίας, στις αρχές της δεκαετίας του '70. Θεωρείται, από τους ανθρώπους του περιβάλλοντός της, ιδιαίτερη περίπτωση. Ο εκλεκτός της καρδιάς της ο Jan (Stellan Skarsgerd) είναι ναυτικός. Λίγες μέρες μετά το γάμο τους, ο Jan επιστρέφει στο καράβι, αλλά η Bess που εκτός των άλλων έχει μια ιδιαίτερη επικοινωνία με το Θεό, κλαίει και προσεύχεται για την επιστροφή του, προκαλώντας άθελά της σοβαρό ατύχημα που όντως τον αναγκάζει να γυρίσει πίσω, σε κακή όμως κατάσταση, παράλυτο απ’ τη μέση και κάτω. Προκειμένου να μη χάσει τη θέληση για ζωή, ο Jan ζητά απ’ τη σύζυγό του να αποκτήσει εραστή και να του διηγείται τις ιστορίες της καθώς, όπως ισχυρίζεται, μόνο ο έρωτας μπορεί να τον κρατήσει ζωντανό. Και η Bess υπακούει, θεωρώντας ότι με αυτό τον τρόπο θα τον σώσει.

Οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι άκρως εντυπωσιακές. Η Emily Watson, είναι αυτή που συγκεντρώνει τα περισσότερα βλέμματα ωστόσο. Η ερμηνεία της θεωρείται καταιγιστική και η καλύτερη της καριέρας της, γιατί καταφέρνει άριστα να εξωτερικεύσει τα συναισθήματά της και ταυτόχρονα να μας βάλει σε σκέψη για το χαρακτήρα που υποδύεται. Άλλωστε οι πολυάριθμες βραβεύσεις της σε διεθνή φεστιβάλ το επιβεβαιώνουν αυτό. Οι ήρωες του Trier αντιμετωπίζουν ακόμα και τις μεγαλύτερες δυσκολίες της ζωής με δυναμισμό και έντονο πάθος καθώς αγαπάνε με την ψυχή τους και θυσιάζονται μεμιάς. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και στο ‘’Breaking the waves’’… Πολύ «δυνατή» ταινία γεμάτη έντονες συναισθητικά σκηνές, σε σημείο που ορισμένες στιγμές αγγίζει τα όρια του μελό αλλά κατά την άποψη μου αυτό είναι και το στοιχείο που την κάνει τόσο ιδιαίτερη και καθηλωτική!

Κείμενα (Πηγές)

  • http://cine-talk.blogspot.gr/2007/10/blog-post_16.html
  • http://www.cine.gr/film.asp?id=1094&page=4
  • http://www.imdb.com/title/tt0115751/

Εικόνες (Πηγές)

  • http://www.yaleherald.com/archive/xxiii/1.17.97/ae/breaking.html
  • http://torrentbutler.eu/145-breaking-the-waves
εικόνα αρθρογράφου (Έρικα Τηνελέκογλου)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Έρικα Τηνελέκογλου

Τίποτα δεν προμήνυε, ότι όταν θα έβλεπα τα τρία χρώματα του Κieslowski θα γοητευόμουν τόσο… Ούτε οι προπονήσεις του βόλεϊ, ούτε η εστίασή μου στα μαθηματικά όταν ήμουν μικρή. Άρχισα να ψάχνω ταινίες που μου κέντριζαν το ενδιαφέρον και δεν με ένοιαζε που οι φίλοι μου με πείραζαν για το περίεργο γούστο μου. Ο ρεαλισμός, ο κυνισμός και οι αριστοτεχνικές σκηνοθεσίες είναι τα βασικά στοιχεία που μου κεντρίζουν το ενδιαφέρον σε κάθε φιλμ. Μετά το λύκειο, ακολούθησαν 5 χρόνια φοιτητικής ζωής πάνω στην οικονομία και την πληροφορική… Και φυσικά, ως ένα ακόμα θύμα της οικονομικής ισοπέδωσης αυτής της χώρας, η μόνη διέξοδος από την σκληρή ελληνική πραγματικότητα είναι η ενασχόληση με πράγματα που με ευχαριστούν και δεν με αφήνουν να ξεχάσω αυτά που αγαπάω... Το Artcore έρχεται για να μας αναζωογονήσει... και συντελεστές και αναγνώστες!

Artcore magazine's footer