Άρθρα :: Ταινιοθήκη articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

58ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Testről és lélekről, της Ildikó Enyedi

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (58ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Testről és lélekről, της Ildikó Enyedi)

Testről és lélekről ή αλλιώς: τι μουσική θα έβγαζε μια παγωμένη λίμνη

Ο Endre και η Mária συναντιούνται κάθε πρωί σαν συνάδελφοι στο σφαγείο ζώων στο οποίο δουλεύουν και κάθε βράδυ σαν ελάφια σ’ ένα παγωμένο δάσος, σ’ ένα αλλόκοτο μοιρασμένο όνειρο. Εκείνος, με το πλήγωμα της σωματικής του αναπηρίας και τις μικρές ταπεινώσεις που δέχεται εξαιτίας αυτού στην καθημερινότητά του, δυσκολεύεται να εμπλακεί συναισθηματικά με άλλους ανθρώπους. Εκείνη βρίσκεται χαμένη μέσα σε μια ελαφριά μορφή αυτισμού, χωρίς σωματικά συμπτώματα, με δυσκολίες όμως στο να κατανοήσει τα συναισθήματα των άλλων και να ενταχθεί στο κοινωνικό πλαίσιο. Η συνάντησή τους γύρω από μια παγωμένη λίμνη, που έχει όλα τα χαρακτηριστικά του ονείρου, κινείται από το αδέξιο και το τυχαίο, έχει όμως όλες τις προδιαγραφές μιας πραγματικά στεγανής αγάπης.

εικόνα άρθρου (58ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Testről és lélekről, της Ildikó Enyedi)

Η σκηνοθεσία της Enyedi, συμπαγής και συγκροτημένη, δεν αφήνει το τρυφερό να γίνει κλισέ, ούτε τον πόνο να μειωθεί σε μελόδραμα. Κάθε τι βρίσκει το μέτρο του μέσα σ’ αυτό το χαμηλών τόνων φιλμ, που υποβάλλει την ατμόσφαιρά του στο κοινό χωρίς ευκολίες. Με τα λόγια της ίδιας: «Είναι μια πολύ παθιασμένη ταινία όμως, εάν δεν μπείτε στο μικρό μας λαβύρινθο από την αρχή, δεν θα την ανακαλύψετε. Θα δείτε απλώς το παγωμένο τοπίο, θα δείτε απόμακρους ανθρώπους σε ένα παγωμένο περίγυρο. Όμως το μεγάλο πάθος κρύβεται από πίσω». Το soundtrack που υπογράφει η Laura Marling, εμφανίζεται με λειτουργικό τρόπο μέσα στην ταινία, υπογραμμίζοντας την ισχυρή σχέση της μουσικής με τα άτομα με αυτισμό και αποκρυπτογραφώντας με απόκοσμο τρόπο τον ήχο που θα έβγαζε μια παγωμένη λίμνη αν μπορούσε να παίξει μουσική. Η ταινία στο σύνολό της διέπεται από έναν μαγικό δυισμό, που όμως δεν κουράζει. Τα ζώα, κατακρεουργημένα κομμάτια κρέας που στάζουν αίμα μέσα στο σφαγείο, ελεύθερα και μαγικά μέσα στο δάσος. Οι άνθρωποι, φιλήσυχοι νοματαγείς πολίτες το πρωί στο γραφείο, έρμαια των παθών τους, ικανοί για τα μεγαλύτερα εγκλήματα μετά το πέρας της εργασίας τους. Η καθημερινή ζωή, πληκτική και ανούσια στην επανάληψή της, παράδοξη και όμορφη όταν οι άνθρωποι ερωτεύονται. 

εικόνα άρθρου (58ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Testről és lélekről, της Ildikó Enyedi)

Μια καθηλωτικά απόκοσμη ταινία που ψάχνει τη ζεστασιά σ’όλα τα λάθος μέρη: σ’ένα αιματοβαμμένο σφαγείο, στις επισκέψεις της αστυνομίας, στον παγωμένο ουγγρικό χειμώνα. Οι ήρωες, σημαδεμένοι στο σώμα και στην ψυχή, πασχίζουν να βρουν τρόπους να διοχετεύσουν την περίσσεια τρυφερότητα και τον ανθρωπισμό τους σε μια άχαρη καθημερινότητα, σε μια ζωή της οποίας η πλήξη διακόπτεται μόνο από τον πόνο. Ένα βαθιά ποιητικό φιλμ που μας μάγεψε, στο σώμα και την ψυχή.

Testről és lélekről, της Ildikó Enyedi
Μεταφρασμένος τίτλος: Η ψυχή και το σώμα
Είδος: Δράμα
Διάρκεια: 116’

Εικόνες (Πηγές)

  • http://index.hu/kultur/
  • www.filmfestival.gr
εικόνα αρθρογράφου (Χριστίνα Μπότσου)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Χριστίνα Μπότσου

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Όταν ήμουν μικρή πήγαινα σινεμά στο Παλάς και στην Αιολία και μερικές φορές στο Τριανόν. Η αγαπημένη μου ταινία ήταν ο Ε.Τ. Από τότε, έχω σταματήσει να βλέπω Σπίλμπεργκ αλλά μου κόλλησε η συνήθεια να δίνω πάντα ραντεβού έξω από σινεμάδες – και δε μου έφυγε ποτέ.

Artcore magazine's footer