Άρθρα :: Serial Killers articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

True Detective Season 2 Episode 6: Το Όργιο

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (True Detective Season 2 Episode 6: Το Όργιο)

Spoiler Alert: Επιτέλους, η αναμονή του κοινού ανταμείφθηκε, καθώς η νέα αρχή, η «φυγή προς τα εμπρός» που επιχειρήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα, ακολουθήθηκε από το πρώτο πραγματικά σπουδαίο επεισόδιο. Η ένταση και η ατμόσφαιρα που μας έδωσε ο Miguel Sapochnik, σκηνοθέτης της καλύτερης φετινής στιγμής του “Game of Thrones” (του “Hardhome”, που βαθμολογείται με το εξωπραγματικό 9.9 [!] από τους χρήστες του imdb) αποτελούν σημαντική παρακαταθήκη ενόψει της ολοκλήρωσης της δεύτερης σεζόν.

Ας δούμε πώς κύλησαν οι εξελίξεις της εβδομάδας για τους πρωταγωνιστές. Ο Frank Semyon καταφέρνει να πείσει τον Ray να συνεχίσουν τη συνεργασία τους με έπαθλο τον σκληρό δίσκο που πήρε ο Πουλάνθρωπος, αφού πρώτα τον έχει αποτρέψει από το να τον ξεπαστρέψει, με το να του μιλήσει ευθέως. Η σκηνή έχει αρκετή ένταση, κάθονται αντικριστά με τα χέρια στις τσέπες, όπου βρίσκονται τα όπλα, έτοιμοι να πιέσουν τη σκανδάλη και να αλληλοσκοτωθούν. Η λογική πρυτανεύει, ο βασανισμένος Ray αναγνωρίζει ότι δεν είναι άμοιρος ευθυνών για την πορεία που ακολούθησε ως άνθρωπος έπειτα από την δολοφονία του υποτιθέμενου βιαστή, ενώ ο Frank διευκρινίζει ότι δε γνώριζε ποιος ήταν (ή δεν ήταν) ο δράστης, ότι απλά του πάσαρε πληροφορίες που είχε ακούσει, και του υπόσχεται ότι θα αναζητήσει τις ευθύνες για το ότι προέκυψε όλο αυτό το μπλέξιμο. Σαν να μην του αρκούσαν οι σκοτούρες, αντιμετωπίζει δυσκολίες με τους Μεξικανούς, καθώς του φέρνουν δολοφονημένη την κοπέλα που «έσπρωξε» τα διαμάντια του Caspere, λόγω της συνεργασίας της με έναν αστυνομικό. Τα διαμάντια προέρχονται από ληστεία του 1992 στην οποία δυο παιδιά επέζησαν. Χμ…

Ο Ray Velcoro είναι αναστατωμένος από την αποκάλυψη του προηγούμενου επεισοδίου, επιδίδεται σε κατάχρηση ουσιών και αλκοόλ και προτείνει στην πρώην γυναίκα του να μην κάνει το τεστ πατρότητας, υποσχόμενος ως αντάλλαγμα ότι θα παραιτηθεί από κάθε διεκδίκηση σχετική με την κηδεμονία του μικρού. Τον μπόμπιρα τον λατρεύει, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία για αυτό, όπως φαίνεται από το ότι δυσφορεί με την παρουσία της κοινωνικής λειτουργού που καταγράφει διεξοδικά τις στιγμές της συνύπαρξής τους. Έχει μεσολαβήσει μια επίσκεψη στον φυλακισμένο-πραγματικό υπαίτιο του βιασμού, τον οποίο κοιτάζει στα μάτια και απειλεί με νύχια και δόντια, ευχόμενος να τη γλιτώσει, ώστε να τον «περιποιηθεί» δεόντως μετά ο ίδιος. Ο Ray δεν είναι κάποιος που στερείται ένα ορισμένο αίσθημα δικαιοσύνης, αλλά οι λεπτομέρειες της τιμωρίας που επιφυλάσσει στον δράστη ήταν διασκεδαστικές όσο και αχρείαστες. Χειρότερη τιμωρία για τον ίδιο, τώρα, αποτελεί η απάντηση του γιου του, όταν του υπενθυμίζει πως ό,τι και να γίνει (θα) είναι ο πατέρας του, η οποία συνίσταται στο ότι θα ήθελε να δουν μαζί ένα επεισόδιο της χιλιοπαιγμένης σειράς “Friends”!

Ο Paul Woodrugh, αφήνοντας προς το παρόν στην άκρη τα προβλήματα με τη σεξουαλικότητά του και το Οιδιπόδειο σύμπλεγμα με τη μητέρα του, μένει στο υπόβαθρο των εξελίξεων ως χρήσιμος και γενναίος αστυνομικός – ρόλος που, ομολογουμένως, του «ταιριάζει γάντι». Κίνηση του επεισοδίου γι’ αυτόν η υφαρπαγή των συμβολαίων από το γραφείο της έπαυλης, όταν εισέβαλαν με τον Ray ως «κάλυψη» της Ani, που θα περνούσε από εξονυχιστικό έλεγχο κατά την είσοδό της στο κτίριο.

Η Αντιγόνη Μπεζερίδη είναι σίγουρα εκείνη που βρίσκεται στο επίκεντρο του επεισοδίου, ειδικά καθώς πηγαίνουμε προς την πολυαναμενόμενη σκηνή του πάρτι. Αφού την παρακολουθούμε να εξασκείται εντατικά με τα μαχαίρια της, αδιαφορώντας για την αδερφή της που της μιλάει, φτάνει η κρίσιμη ώρα της συμμετοχής στο συμβάν, η στιγμή που περίμενε και στην οποία είχε αφιερώσει όλη τη συγκέντρωσή της. Χάρη στις διασυνδέσεις της Αθηνάς, λοιπόν, κατορθώνει να εισέλθει στο πάρτι υποδυόμενη την ακριβή πόρνη μαζί πολλές ακόμη κοπέλες. Εκεί τους δίνουν ένα χάπι που τις ναρκώνει και θολώνει την πρόσληψή τους, με αποτέλεσμα μέσα στη σύγχυση και τη ζαλάδα η Ani να βλέπει οράματα που παραπέμπουν σε απωθημένες παιδικές αναμνήσεις σεξουαλικής κακοποίησης. Είναι εξαιρετικά πιθανό να συνδέονται με τη διαλεύκανση της «υπόθεσης Caspere», δεδομένου ότι αρκετές από τις χειρότερες φάτσες (ο καρτουνίστικος δήμαρχος Chessani, ο «Carradine-Φλωρινιώτης» Δόκτορας Pitlor) της σειράς έκαναν το αγροτικό τους στον οικισμό της παραθρησκευτικής οργάνωσης του πατέρα της κατά την εποχή της χίπικης νεότητάς τους. Η σκηνή είναι πολύ ατμοσφαιρική, παραπέμποντας στο “Eyes Wide Shut” του Stanley Kubrick με τον τελετουργικό ερωτισμό της και το ολιγόλεπτο κοίταγμα που προσφέρει «πίσω από την κουρτίνα» στη σκοτεινή, αθέατη πλευρά της (χλιδάτης) πολιτισμένης κοινωνίας. Το δεύτερο μισό του επεισοδίου καταλαμβάνεται από τα γεγονότα του οργίου και παρακολουθείται με κομμένη την ανάσα. Εν τέλει γίνεται χαμός: η Ani βρίσκει τη Vera, την κοπέλα που είχε εξαφανιστεί σε παλαιότερη υπόθεσή της, αλλά η παρουσία τους γίνεται αντιληπτή, η εξάσκηση με τα μαχαίρια όπως ήταν αναμενόμενο αξιοποιείται, σημαίνει συναγερμός και πέφτει πιστολίδι, αλλά οι ήρωές μας κατορθώνουν να διαφύγουν σώοι και αβλαβείς. Δυο ώρες έμειναν ακόμη, καθώς όλα βρίσκουν τον δρόμο τους στη φετινή σεζόν και μπαίνουμε στην τελική ευθεία. Η συνέχεια αναμένεται με αυξημένο ενδιαφέρον.

εικόνα άρθρου (True Detective Season 2 Episode 6: Το Όργιο)

Κείμενα (Πηγές)

  • http://blogs.wsj.com/speakeasy/2015/07/26/true-detective-recap-season-2-episode-6-church-in-ruins/
  • http://www.vox.com/2015/7/27/9045233/true-detective-recap-episode-6
  • http://uproxx.com/tv/2015/07/true-detective-church-in-ruins-recap/
εικόνα αρθρογράφου (Nick Pasx)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Nick Pasx

Είμαι ο Νίκος, σπουδάζω Ελληνική Φιλολογία στα Ιωάννινα και θα σας μιλήσω για μένα μέσα απ' αυτή τη φράση: «Το πρώτο βήμα, ειδικά για νέους ανθρώπους με ενέργεια και κίνητρο και ταλέντο, αλλά χωρίς χρήματα, το πρώτο βήμα για να ελέγξεις τον κόσμο σου είναι να ελέγξεις τον πολιτισμό σου. Να δημιουργήσεις και να επιδείξεις το πρότυπο του κόσμου μέσα στον οποίο θες να ζεις. Να γράφεις τα βιβλία. Να συνθέτεις τη μουσική. Να γυρνάς τις ταινίες. Να βάζεις χρώμα στην τέχνη»(Chuck Palahniuk).

εικόνα αρθρογράφου (Φρήντριχ Κόυνερμαν)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Φρήντριχ Κόυνερμαν

Λίγα λόγια για τον Κόυνερμαν: Είμαι ο Κ. και σπουδάζω φιλοσοφία στα Γιάννενα. Μου αρέσει να γράφω, να διαβάζω, να ακούω μουσική (νταρκ μινιμαλάδες όλων των χωρών, ενωθείτε!), να βλέπω ταινίες, και να παρακολουθώ άλλους να μιλούν για τα ταξίδια τους, αλλά όχι να ταξιδεύω ο ίδιος.

Artcore magazine's footer