Άρθρα :: Serial Killers articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

18.07
2013

TRUE BLOOD: Τα υπερφυσικά μυστικά του βάλτου

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (TRUE BLOOD: Τα υπερφυσικά μυστικά του βάλτου)

Όπως η γαρνιτούρα λαχταριστής λιωμένης σοκολάτας και καραμελωμένων ξηρών καρπών στις ήδη απαράδεκτες θερμίδες μιας τεράστιας μπάλας παγωτού, έτσι και τo True Blood αποτελεί μια ένοχη καλοκαιρινή απόλαυση.

Ιστορίες απέθαντων (καταδικασμένων τις περισσότερες φορές σε αιώνια δίψα) ψυχών ανήκουν στις φολκλορικές παραδόσεις σχεδόν κάθε λαού και δεν είναι ένα δυτικό φαινόμενο. Ωστόσο η λογοτεχνική περίοδος του ρομαντισμού και του gothic στην Δύση όρισε τα κύρια χαρακτηριστικά, που χρησιμοποιούνται έστω και επιφανειακά ακόμα και σήμερα, των γνωστών σε όλους μας πλέον, βαμπίρ (βρικόλακες στα ελληνικά). Βασικά έργα: «Δρακουλας» του Bram Stoker, “The Vampyre” John William Polidori και “Carmilla” του Joseph Sheridan Le Fanu.

Κάθε δεκαετία έχει και τον δικό της τρόπο να ερμηνεύει και να χρησιμοποιεί τον μύθο των βαμπίρ μέσα από την λογοτεχνία, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Από το εφιαλτικό και δύσμορφο “Nosferatu”, τον γοητευτικό και επικίνδυνο Κόμη Δράκουλα ενσαρκωμένο από τον Christopher Lee, τα ρομαντικά και θελκτικά βαμπίρ της Anne Rice στο «Συνέντευξη με έναν βρικόλακα», τα δαιμονικά και πολυδιάστατα βαμπίρ του “Buffy the vampire slayer” μέχρι τον γλυκανάλατο Edward του “Twilight”, τα βαμπίρ αποδεικνύουν την αθάνατη φύση τους. Δεν μένουν για πολύ στο σκοτάδι.

Για την δεκαετία του 2000 η Charlaine Harris έκανε την αρχή, όταν εξέδωσε το πρώτο βιβλίο της σειράς “The Southern Vampire Mysteries” ή “Sookie Stackhouse Novels” με τίτλο “Dead Until Dark” το 2001. Στο σύμπαν της υπάρχουν παντού υπερφυσικά πλάσματα, ωστόσο μόνο τα βαμπίρ έχουν αποφασίσει να αποκαλύψουν την πραγματική τους φύση στους ανθρώπους, μετά την εφεύρεση ενός σκευάσματος τεχνητού αίματος από ιάπωνες (στερεότυπο) επιστήμονες, διαμηνύοντας ότι δεν είναι πλέον επικίνδυνοι για την ανθρωπότητα που μέχρι τότε ήταν αναγκαστικά η κύρια πηγή τροφής τους. Μια από τις γνωστές μάρκες αυτού του ποτού είναι το True Blood που χρησιμοποιήθηκε τελικά ως τίτλος της μεταφοράς των βιβλίων στην τηλεόραση.

Πρωταγωνίστρια είναι η Sookie Stackhouse, μια απλή σερβιτόρα (όπως θέλει να πιστεύει) η οποία έχει το χάρισμα της τηλεπάθειας. Μη μπορώντας να το ελέγξει προσπαθεί να ζήσει μια μοναχική ζωή στην μικρή (μη πραγματική) πόλη Bon Temps στην πολιτεία της Louisiana, ανάμεσα στις βαλτώδεις περιοχές του αμερικανικού νότου. Την ηρεμία της όμως ταράζει η εμφάνιση ενός γοητευτικού βαμπίρ, του Bill Compton, που αποφασίζει να γυρίσει στα πάτρια εδάφη και να εγκατασταθεί στο σπίτι που είχε πριν τον αμερικανικό εμφύλιο, όταν ήταν ακόμα άνθρωπος. Οι δυο τους ζουν έναν παθιασμένο έρωτα (αν δεν έχετε καταλάβει όλα αυτά δείχνονται με… γραφικό τρόπο). Την απόλυτη ευτυχία έρχονται να χαλάσουν δολοφονίες, παράξενα φαινόμενα και οι αλληλεπιδράσεις με ανθρώπους, άλλα υπερφυσικά όντα και τα υπόλοιπα βαμπίρ της περιοχής.

H Charlaine Harris, όντας και η ίδια γέννημα θρέμμα του νότου των ΗΠΑ, διαλέγει τον συγκεκριμένο τόπο επίσης λόγω της ιστορίας των κοινωνικών προκαταλήψεων και των έντονων αντιθέσεων. Οι περιοχές αυτές φημίζονται από την μία για την φιλοξενία τους και για τον πλούτο τους, από την άλλη για την τερατωδία της χρήσης σκλάβων πριν τον εμφύλιο, τον ρατσισμό και την φτώχια ενός μεγάλου ποσοστού του πληθυσμού της. Έτσι αρκετές φορές πίσω από τις αντιδράσεις και τις συμπεριφορές των χαρακτήρων κρύβεται ένα πραγματικό ερώτημα, αυτό της ανεκτικότητας των ανθρώπων στο καινούριο και στο διαφορετικό.

Ο σεναριογράφος της ταινίας “American Beauty” και δημιουργός της επιτυχημένης σειράς “Six Feet UnderAlan Ball για λογαριασμό του HBO το 2008 αποφασίζει να μεταφέρει τα βιβλία με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Διαλέγοντας μια ομάδα εξαιρετικών ηθοποιών, χτίζει την δική του εκδοχή του κόσμου της Charlaine Harris, κρατώντας κάποιους χαρακτήρες και κάποιες ιστορίες και αλλάζοντας αρκετά την βασική πλοκή, διατηρώντας όμως τους κεντρικούς άξονες των βιβλίων: το μυστήριο, τον ερωτισμό και το θρίλερ.

Sookie, η βραβευμένη με Oscar για την ταινία «Μαθήματα πιάνου» Anna Paquin (για τους φίλους η Rogue των X-Men), Bill Compton, ο βρετανός ηθοποιός (και πλέον σύζυγος της Paquin) Stephen Moyer.Ο σουηδός Alexander Skarsgård που πρόσφατα πρωταγωνίστησε στο “Melancholia”του Lars von Trier στον ρόλο του βαμπίρ Eric Northman, ο Joe Manganiello της ταινίας “Magic Mike” ως λυκάνθρωπος Alcide Herveaux και μαζί τους οι Ryan Kwanten (Jason Stackhouse), Rutina Wesley (Tara Thornton), Sam Trammell (Sam Merlotte), Nelsan Ellis (Lafayette) Kristin Bauer van Straten (Pam), Deborah Ann Woll (Jessica).

Σχεδόν όλοι οι χαρακτήρες του “True Blood” μοιάζουν εμφανισιακά βγαλμένοι από φαντασιώσεις για όλα τα γούστα. Καθώς προχωρούν οι σεζόν το γυμνό (τόσοι κοιλιακοί και στήθη ούτε στις παραλίες) γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι κάθε επεισοδίου. Η πλοκή εξυπηρετείται πολλές φορές από διαλόγους σαπουνόπερας και υπερβολικές αντιδράσεις. Σε αυτή την ακριβή παραγωγή υπάρχει η αίσθηση μιας καλοπληρωμένης B-movie βγαλμένης από θερινό σινεμά. Παρόλα αυτά είναι μια πραγματικά απολαυστική σειρά που δεν διστάζει να προσφέρει εικόνες αισθησιακές, τρομακτικές ή κωμικές, ενώ παράλληλα καταφέρνει να προβάλλει τον παραλογισμό του φανατισμού, ρατσιστικού και μη, χωρίς κηρύγματα, διατηρώντας έτσι μια περίεργη και ενδιαφέρουσα ισορροπία στο σύνολό της.

Φιλική συμβουλή: Για τους τυχερούς που θα απλώσουν τα κορμιά τους στις πανέμορφες παραλίες μακριά από οθόνες και ενδιαφέρονται για ένα ελαφρύ αλλά ενδιαφέρον ανάγνωσμα, τα βιβλία της σειράς είναι μια καλή επιλογή. Στοχεύουν κυρίως σε γυναικείο κοινό, αφού μοιάζουν λίγο με καλογραμμένα άρλεκιν σε κάποια σημεία αλλά πιστεύω ότι και οι άντρες μπορούν να τα εκτιμήσουν δεόντως.

Εικόνες (Πηγές)

  • www.hbo.com
εικόνα αρθρογράφου (Koge)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Koge

Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Εκεί ανέπτυξε ένα χόμπι που αρκετοί θεώρησαν χρήσιμο. Το να βλέπει όσες περισσότερες τηλεοπτικές σειρές μπορούσε και να τις προτείνει σε άτομα ανάλογα με τα γούστα και τον χαρακτήρα τους. Πάντα με υπευθυνότητα αρκετές φορές συμπεριφέρθηκε στους φίλους σαν να είναι χήνες για Φουά γκρα, χώνοντας τους στο λαιμό σειρές που θεωρούσε σημαντικές. Κανένας δεν κατάφερνε να παραπονεθεί γιατί κολλούσανε όλοι. Υπόσχεται ωστόσο ότι δεν θα ασκήσει ποτέ πίεση στους αναγνώστες για να δοκιμάσουν μια νέα σειρά.

Artcore magazine's footer