Άρθρα :: In a Cinemanner of Speaking articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

Τα πολλά θέλγητρα του “You Were Never Really Here”…

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Τα πολλά θέλγητρα του “You Were Never Really Here”…)

Ο Jonny Greenwood των Radiohead έχει πλέον να επιδείξει πολλά γαλόνια στον τομέα των κινηματογραφικών scores και, όπως κυκλοφόρησε πολύ πρόσφατα, ετοιμάζεται να προσθέσει ένα ακόμη στο παλμαρέ του. Ο Greenwood έχει ήδη «ντύσει» μουσικά τις ταινίες του Paul Thomas Anderson “There Will Be Blood” (2007), “The Master” (2012), “Inherent Vice” (2014), καθώς και το επερχόμενο “Phantom Thread”, που σηματοδοτεί την επανένωση του Paul Thomas Anderson με τον Daniel Day-Lewis, μία δεκαετία μετά το «Θα χυθεί αίμα». Ο Greenwood, πέρα από τη σταθερή του συνεργασία με με τον Anderson, καθ’ όπως φαίνεται, αποκτά και μία δεύτερα σταθερά στον χώρο των κινηματογραφικών scores.

εικόνα άρθρου (Τα πολλά θέλγητρα του “You Were Never Really Here”…)

Αυτή δεν είναι άλλη από την Σκοτσέζα δημιουργό Lynne Ramsay, με την οποία θα συνεργαστεί για 2η φορά, μετά το “We Need to Talk About Kevin” (2011), την Τρίτη μεγάλου μήκους ταινία της Ramsay, όπου πρωταγωνιστούσαν η Tilda Swinton, ο John C. Reilly και ο Ezra Miller. Η νέα ταινία της Ramsay, με τίτλο “You Were Never Really Here”, αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά της ομότιτλης νουβέλας του Jonathan Ames, ο οποίος συγκαταλέγεται μεταξύ των δημιουργών της υπέροχης σειράς “Bored to Death”, του HBO.

εικόνα άρθρου (Τα πολλά θέλγητρα του “You Were Never Really Here”…)

Το “You Were Never Really Here” θα διεκδικήσει το βαρύτιμο τρόπαιο του Χρυσού Φοίνικα στο επερχόμενο Φεστιβάλ των Καννών (17-28 Μαΐου), έχοντας ως κύριο όπλο στη φαρέτρα του –πέρα από τη μουσική του Greenwood- και τον Joaquin Phoenix στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Phoenix υποδύεται έναν βετεράνο του αμερικάνικου στρατού, του οποίου η απόπειρα να διασώσει ένα νεαρό κορίτσι από το κύκλωμα του sex trafficking έχει οδυνηρές και δαιδαλώδεις συνέπειες. Μέχρι την επίσημη προβολή της ταινίας στις Κάννες, ας θυμηθούμε την πρώτη μεγάλη επιτυχία της Ramsay, το “Morvern Callar”, του 2002.

*Aναδημοσίευση από το cinedogs.gr, κινηματογραφικό συνεργάτη του Artcore magazine

εικόνα αρθρογράφου (Aureliano Buendia)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Aureliano Buendia

Οργάνωσε τριανταδύο ένοπλες εξεγέρσεις και τις έχασε όλες. Απόκτησε δεκαεφτά αρσενικά παιδιά από δεκαεφτά διαφορετικές γυναίκες που εξοντώθηκαν όλα το ένα μετά το άλλο μέσα σε μια και μόνη νύχτα πριν το μεγαλύτερο φτάσει στην ηλικία των τριανταπέντε χρόνων. Ο ίδιος επέζησε μετά από δεκατέσσερις απόπειρες δολοφονίας, εβδομήντα τρεις ενέδρες κι ένα εκτελεστικό απόσπασμα. Έζησε, παρ' όλο που ήπιε με τον καφέ του μια δόση στρυχνίνης, που θα ήταν αρκετή για να σκοτώσει ένα άλογο.

Artcore magazine's footer