Άρθρα :: In a Cinemanner of Speaking articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

Οι ομορφότερες σκηνές στη βροχή που είδαμε στη μεγάλη οθόνη

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Οι ομορφότερες σκηνές στη βροχή που είδαμε στη μεγάλη οθόνη)

Είτε πρόκειται για love story είτε για ταινία δράσης, μια σκηνή στη βροχή είναι ό,τι πρέπει για να γίνουν πιο έντονα τα συναισθήματα των ηρώων, για να προωθηθεί η δράση, για να συγκινηθούμε κι εμείς οι θεατές. Ιδού μερικές κινηματογραφικές σκηνές όπου ο σκηνοθέτης επέλεξε να τις γυρίσει στη βροχή καιπέτυχε διάνα!

The Shawshank Redemption, τουFrank Darabont (1994)

εικόνα άρθρου (Οι ομορφότερες σκηνές στη βροχή που είδαμε στη μεγάλη οθόνη)

Ο πρωταγωνιστής μας βρίσκεται άδικα κλεισμένος στη φυλακή. Αφού περάσει είκοσι ολόκληρα χρόνια οργανώνοντας υπομονετικά ένα ευφυέστατο σχέδιο διαφυγής, θα καταφέρει τελικά να αποδράσει. Ο δρόμος για την ελευθερία περνά μέσα από έναν υπόνομο, στην έξοδο όμως τον περιμένει μία μεγαλειώδης βροχή, που σημαίνει λύτρωση, δικαίωση, ανακούφιση, κάθαρση -τόσο για τον ήρωα όσο και για τον θεατή. Αξέχαστη, μοναδική κινηματογραφική σκηνή. 

Romeo + Juliet, του Baz Luhrmann (1996)

εικόνα άρθρου (Οι ομορφότερες σκηνές στη βροχή που είδαμε στη μεγάλη οθόνη)

Στο πρώτο μέρος της ταινίας, οι μοιραίοι σαιξπηρικοί εραστές γνωρίζονται, ερωτεύονται, ανταλλάσουν όρκους αιώνιας αγάπης και παντρεύονται στα κρυφά. Με το που παντρεύονται όμως αρχίζουν τα δύσκολα: ο ξάδερφος της Ιουλιέτας Τυβάλδος προκαλεί σε καυγά τον Ρωμαίο, γίνεται μια μικρή συμπλοκή και σκοτώνεται ο φίλος του Ρωμαίου, Μερκούτιος -την ίδια στιγμή μαύρα σύννεφα συγκεντρώνονται στον ουρανό. Ο Ρωμαίος θα εκδικηθεί για τον θάνατο του φίλου του σκοτώνοντας τον Τυβάλδο, σε μια φρενήρη σκηνή, γυρισμένη με ιλιγγιώδη ταχύτητα, υπό τους ήχους της συγκλονιστικής μουσικής του Craig Armstrongκαι κάτω από τη δυνατή βροχή που πλημμυρίζει τους δρόμους της Βερόνας. Η βροχή εδώ δεν είναι απλώς ένα τέχνασμα για να γίνει η σκηνή πιο δραματική ή για να τονιστεί η απελπισία των ηρώων: θέλει να σηματοδοτήσει το πέρασμα από τον ρομαντικό έρωτα των δύο πρωταγωνιστών στο μοιραίο τέλος τους, που από αυτήν ακριβώς τη σκηνή και μετά έχει πλέον σφραγιστεί.

Great Expectations, του Alfonso Cuarón (1998)

εικόνα άρθρου (Οι ομορφότερες σκηνές στη βροχή που είδαμε στη μεγάλη οθόνη)

Στη σύγχρονη κινηματογραφική εκδοχή του βιβλίου «Μεγάλες προσδοκίες» του Charles Dickens, η Gwyneth Paltrow κάνει κόλαση τη ζωή του Ethan Hawke παίζοντας με τα αισθήματά του. Το βράδυ των εγκαινίων της έκθεσης ζωγραφικής του, ο ήρωάς μας θα αποφασίσει να τη διεκδικήσει. Θα τη συναντήσει σε ένα εστιατόριο, όπου γευματίζει με τον αρραβωνιαστικό της και ένα ζευγάρι φίλων, και θα την παρασύρει στην έξοδο. Εκεί στο δρόμο, κάτω από τη δυνατή βροχή, θα ανταλλάξουν ένα απελπισμένο φιλί, προτού χαθούν τρέχοντας μέσα στη νύχτα. Ασφαλώς, η σκηνή δε θα απέπνεε ούτε το μισό πάθος αν δεν έβρεχε καταρρακτωδώς και αν δεν ακουγόταν η μουσική του Patrick Doyle. 

Cast Away, του Robert Zemeckis (2000)

εικόνα άρθρου (Οι ομορφότερες σκηνές στη βροχή που είδαμε στη μεγάλη οθόνη)

Ναυαγός και βροχή πάνε μαζί, καθώς μια τρομερή καταιγίδα είναι η αιτία που ο πρωταγωνιστής μας καταλήγει σε ένα έρημο νησί. Όταν χρόνια μετά θα επιστρέψει στον πολιτισμό, η αγαπημένη του θα είναι πλέον παντρεμένη με κάποιον άλλον. Μια αποτυχημένη απόπειρα επανένωσής τους θα πραγματοποιηθεί ένα βροχερό βράδυ, σε μια υπέροχη σκηνή, τόσο απελπισμένη όσο και συγκινητική. 

The End of the Affair, του Neil Jordan (1999)

εικόνα άρθρου (Οι ομορφότερες σκηνές στη βροχή που είδαμε στη μεγάλη οθόνη)

Αυτή η ταινία έχει μια ιδιαίτερη σχέση με τη βροχή, καθώς η βροχερή ατμόσφαιρα ταιριάζει γάντι με τον τραγικό έρωτα των δύο πρωταγωνιστών και φυσικά την αριστουργηματική μουσική του Michael Nyman. Δεν είναι τυχαίο που… «βροχερή» είναι και η αφίσα της ταινίας. Ο σκηνοθέτης σκόπιμα επιλέγει τον μουντό, σε γενικές γραμμές, καιρό σε όλη την ταινία (εκτός από ελάχιστες ηλιόλουστες στιγμές ευτυχίας), ενώ οι σκηνές όπου βρέχει είναι χαρακτηριστικές για την εξέλιξη της πλοκής. Έξυπνο και εύστοχο. 

The Notebook, του Nick Cassavetes (2004)

εικόνα άρθρου (Οι ομορφότερες σκηνές στη βροχή που είδαμε στη μεγάλη οθόνη)

Το "The Notebook" είναι ένα από τα καλύτερα κινηματογραφικά ρομάντζα που είδαμε ποτέ στη μεγάλη οθόνη, οπότε ενσωματώνει ό,τι μπορεί να κάνει δυνατή μια ωραία ερωτική ιστορία. Οι πρωταγωνιστές, λοιπόν, είναι φουλ ερωτευμένοι, αλλά προέρχονται από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, γεγονός που θα τους οδηγήσει στο χωρισμό. Όταν ξανασυναντηθούν χρόνια μετά, θα φανούν ψύχραιμοι και άνετοι μεταξύ τους - μέχρι τη στιγμή που θα βρεθούν ξαφνικά στο μέσο μιας δυνατής καταιγίδας και τότε όλα τα καταπιεσμένα ερωτικά συναισθήματα θα έρθουν στην επιφάνεια. Πρόκειται φυσικά για κλασική πλέον σκηνή!

Blade Runner, του Ridley Scott (1982)

εικόνα άρθρου (Οι ομορφότερες σκηνές στη βροχή που είδαμε στη μεγάλη οθόνη)

Το θρυλικό έργο του Ridley Scott είναι κάτι παραπάνω από μια φουτουριστική ταινία δράσης. Παράλληλα με τα κυνηγητά μεταξύ ανθρώπων και μηχανών, το "Blade Runner" εκφράζει έναν βαθύ στοχασμό για την ίδια τη φύση του ανθρώπου. Η τελευταία μάλιστα σκηνή, με την τελική αναμέτρηση ανθρώπου και ρεπλίκας, καταλήγει σε έναν υπέροχο φιλοσοφικό μονόλογο, που δε θα είχε φυσικά την ίδια απήχηση αν πάνω στα κεφάλια των πρωταγωνιστών δεν έπεφτε δυνατή βροχή.

Road to Perdition, του Sam Mendes (2002)

εικόνα άρθρου (Οι ομορφότερες σκηνές στη βροχή που είδαμε στη μεγάλη οθόνη)

Όταν σκηνοθετεί ο Sam Mendes, ξέρεις ότι θα δεις ταινία στυλιζαρισμένη, άρτια και τέλεια γυρισμένη μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Στο γκανκστερικό "Road to Perdition" όλα θα πάνε στραβά από τη στιγμή που ο γιος του Tom Hanks θα δει κάτι που δεν πρέπει και θα μάθει για τις δουλειές του πατέρα του. Ο ήρωας έχει δυο επιλογές: να πάρει το μέρος του αφεντικού του ή του γιου του… Το τελικό ξεκαθάρισμα θα γίνει σε ένα σοκάκι, εν τω μέσω μιας καταρρακτώδους βροχής. Η σκηνή θα προσφερόταν για τρομερή δράση, όμως ο Mendes διάλεξε να βάλει τον ήχο στο mute και να αφήσει μόνο την τρυφερή μουσική του Thomas Newton να παίζει. Βροχή, μουσική και εμπνευσμένη σκηνοθεσία συντελούν ώστε να δημιουργηθεί μια σκηνή πραγματικό ποίημα. Ακόμα κι αν ξεχάσεις την υπόλοιπη ταινία, η σκηνή αυτή θα σου μείνει για πάντα. 

εικόνα αρθρογράφου (Χρυσάνθη Ιακώβου)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Χρυσάνθη Ιακώβου

Με το που έπιασα μολύβι στα χέρια μου, είπα θα γίνω συγγραφέας. Και έκτοτε δεν έχω σταματήσει να γράφω. Λόγω έρωτα με τη γλώσσα, σπούδασα Ελληνική Φιλολογία και λόγω έρωτα με τον γραπτό λόγο κατέληξα αρχισυντάκτρια περιοδικού. Το 2013 κυκλοφόρησε η πρώτη μου ποιητική συλλογή «Αχ-έρων» και το 2017 η συλλογή "Τεθλασμένοι χρόνοι" από τις εκδόσεις Vakxikon.gr. Έχω περάσει όλον τον ελεύθερο χρόνο της ζωής μου βλέποντας ταινίες και δίνω την απάντηση «ο κινηματογράφος» όταν με ρωτούν τι με κάνει ευτυχισμένη.(www.chrisanthiiakovou.gr) 

Artcore magazine's footer