Σε αυτή τη στήλη θα μιλάμε για σινεμά. Για ταινίες, καινούριες και παλιές, γνωστές και άγνωστες, μέτριες, καλές, αριστουργηματικές και απογοητευτικές. Για ταινίες που αγαπάμε και για ταινίες που αγαπάμε να μισούμε. Κι όπως είναι ατέλειωτη η φύση της έβδομης τέχνης, έτσι είναι και η δίψα μας γι' αυτή.

επιλογή γλώσσας
choose language

In a Cinemanner of Speaking Artcore

Natalie Wood: Η αληθινή πρωταγωνίστρια των Elia Kazan και Nicholas Ray

Aγαπούσε το άρωμα της γαρδένιας, φοβόταν πολύ τα βαθειά και σκοτεινά νερά, ήταν ευάλωτη, ταλαντούχα, καλή μητέρα και «πολύ Ρωσίδα» όπως έλεγε. Η Natasha Gurdin ή αλλιώς Natalie Wood μεγάλωσε μέσα στα κινηματογραφικά πλατό και στην φρενίτιδα του Hollywood, ωστόσο κατάφερε να εξελιχθεί και να γίνει μια από τις πιο ταλαντούχες πρωταγωνίστριες του κινηματογράφου.

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (article's cover image)

Δεν ήξερα ποια ήμουν, ήμουν αυτή που ήθελαν να είμαι.

εικόνα άρθρου (article's image)

Η Natalia Nikolaevna Zakharenko γεννιέται στις 20 Ιουλίου του 1938 στο San Franscisco της Califronia. Οι γονείς της ήταν Ρώσοι μετανάστες και μετά τη γέννησή της, ο πατέρας της άλλαζει το επίθετο της οικογένειας σε Gurdin, ώστε να μοιάζει πιο αμερικανικό. Η μητέρα της Maria λατρεύει το Hollywood και φροντίζει να βλέπει πολύ συχνά ταινιές μαζί με τη Natasha, όπως αποκαλούσαν τη Natalia, μεταδίδοντας έτσι στην κόρη της τη λατρεία της για το σινεμά και τα καλλιτεχνικά της όνειρα. Με την επιμονή και τις συνεχείς προσπάθειες της Maria, η πεντάχρονη Natasha καταφέρνει να εξασφαλίσει την πρώτη, αν και εξαιρετικά σύντομη, εμφάνισή της στον κινηματογράφο και συγκεκριμένα στην ταινία “Happy Land”. Ο πρώτος μεγάλος ρόλος όμως έρχεται το 1946 στην ταινία “Tomorrow Is Forever” του Irving Pichel, δίπλα στον Orson Welles και την Claudette Colbert. Πολύ γρήγορα, η μικρή ηθοποιός κερδίζει θετικά σχόλια τόσο για τις ερμηνείες της όσο και για το πόσο εργατική κι υπάκουη είναι. Το κινηματογραφικό στούντιο παραγωγής RKO Radio Pictures της αλλάζει το όνομα κι ως Natalie Wood πλέον πρωταγωνιστεί μαζί με γνωστούς ηθοποιούς σε ταινίες, όπως οι “Miracle on the 34TH Street” και “The Ghost and the Mrs. Muir”.

εικόνα άρθρου (article's image)
εικόνα άρθρου (article's image)

Μπαίνοντας στην εφηβεία, η εικόνα της αλλάζει κι η ίδια αρχίζει να «επανασταστεί», κυρίως εναντίον της μητέρας της που την καταπιέζει και κατευθύνει την καριέρα της. Η δεκατετράχρονη Natalie αρχίζει να καπνίζει και να ξενυχτάει, η μητέρα της δέχεται «τις αλλαγές» ύστερα απο ομηρικούς καυγάδες, με τον όρο να μην επηρεάζεται αρνητικά η καριέρα της. Το 1953 πρωταγωνιστεί σε τηλεοπτικές σειρές, μάλιστα σε μια τηλεοπτική παραγωγή ένος θεατρικού έργου συνεργάζεται για πρώτη φορά με τον James Dean. Η χημεία τους γίνεται αμέσως αντιληπτή και λίγο αργότερα ξανασυνεργάζονται στην γνωστή ταινία “Rebel Without a Cause” του Nicholas Ray το 1954. H Natalie είχε πει σε μια συνέντευξη πως οι γονείς την δεν ήθελαν να πρωταγωνιστήσει σε μια ταινιά, όπου το κλίμα είναι εναντίον των γονιών. Τελικά, μετά από απειλές πως θα φύγει απο το σπίτι, συμμετέχει στην ταινία κι η ερμηνεία της κερδίζει υποψηφιότητα για Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου.

εικόνα άρθρου (article's image)
εικόνα άρθρου (article's image)

Η κινηματογραφική της πορεία συνεχίζεται με ταινιές όπως το “The Searches” του John Ford δίπλα στον John Wayne. Μεγαλώντας, αναζητάει ρόλους που αναδεικνύουν το δραματικό της ταλέντο. Έτσι το 1960, πρωταγωνιστεί στην δραματική ταινία “Splendor in the Grass” του Elia Kazan, με συμπρωταγωνιστή τον Warren Betty. Η ταινία αυτή της χαρίζει την πρώτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου. Η Wood ενσάρκωνει με την απαραίτητη ευαισθησία, ένταση και δραματικότητα την ηρωίδα που καταπιέζεται από τις κοινωνικές συμβάσεις και τον καθωσπρεπισμό. Η επόμενη ταίνια είναι το μιούζικαλ “West Side Story” σε σκηνοθεσία Robert Wise και Jerome Robbins. Εδώ, η Wood δοκιμάζει για πρώτη φορά τις χορευτικές της ικανότητες, ενώ τα τραγούδια του ρόλου της ερμηνεύει στην πραγματικότητα μία επαγγελματίας τραγουδίστρια. Το 1962 πρωταγωνίστει σε ένα ακόμη μιούζικαλ, το “Gypsy” του Melvyn LeRoy - αυτήν τη φορά η ίδια ερμηνεύει τα τραγούδια, αποσπώντας θετικές κριτικές. Ωστόσο, ο επόμενος ρόλος είναι αυτός που θα της χαρίσει μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου. Πρόκειται για τη ρομαντική κομεντί “Love with the Proper Strangerτου Robert Mulligan με τον Steve McQueen, το 1963. M’ αυτήν την υποψηφιότητα η Natalie Wood γίνεται η δεύτερη ηθοποιός κάτω των 25 ετών, που καταφέρνει να προταθεί τρεις φορές για το βραβείο Όσκαρ.

εικόνα άρθρου (article's image)
εικόνα άρθρου (article's image)

Τα επόμενα χρόνια, η Wood κάνει λίγες εμφανίσεις στον κινηματογράφο, με τις περισσότερες ταινιές να μην κερδίζουν ιδιαίτερα την προσοχή του κοινού και των κριτικών. Η πρώτη ταινία που ξεχωρίζει μετά από πολύ καιρό έχει τον τίτλο “Bob /Carol/Ted/Alice” του σκηνοθέτη Paul Mazursky, γυρισμένη το 1969. Εδώ επιχειρεί να έρθει σε επαφή με τους θεατές της Αμερικής του τέλους της δεκαετίας του ‘60 κι όπως φαίνεται το πετυχαίνει. Παράλληλα πρωταγωνιστεί σε τηλεοπτικές ταινιές και μίνι τηλεοπτικές σειρές, όπως οι “Cat on a Hot Tin Roof” του 1976 και “From Here to Eternity” του 1979. Ενώ λίγο πριν «φύγει», ξεκινάει τα γυρίσματα της ταινίας “Brainstorm” του Douglas Trumbull με συμπρωταγωνιστή τον Christopher Walker.

εικόνα άρθρου (article's image)

Ήμουν υπερβολικά προστατευμένη, σε σημείο που πίστευα ότι ήμουν τόσο ευαίσθητη όσο οι άλλοι μου έλεγαν ότι ήμουν.

εικόνα άρθρου (article's image)

Η προσωπική ζωή της Natalie Wood υπήρξε έντονη. Το 1957 σε ηλικία 19 χρονών παντρεύεται τον νεαρό ηθοποιό Robert Wagner, με τον οποίο χωρίζει το 1962. Μετά από διάφορες σχέσεις, μια απόπειρα αυτοκτονίας, χρόνια ψυχανάλυσης, ένα σύντομο γάμο με τον παραγωγό και ατζέντη Richard Gregson και μια κόρη, τη Natasha, ξαναπαντρεύεται τον Wagner το καλοκαίρι του 1972. Αποκτούν μια κόρη, την Courtney και μένουν μαζί μέχρι το τέλος της ζωής της.

Η Natalie Wood «φεύγει» ξαφνικά στις 29 Νοεμβρίου του 1981. Βρίσκεται πνιγμένη στη θάλασσα τα ξημερώματα, κόντα στο νησί Catalina κάτω απο αδιευκρίνιστες συνθήκες. Την προηγούμενη μέρα βρισκόταν στο ιδιωτικό της σκάφος, το «Splendor» μαζί με τον σύζυγό της και τον Christopher Walker. Κανένας από τους επιβάτες του σκάφους δεν γνώριζε τους λόγους που η πρωταγωνίστρια του “Rebel Without a Cause” βρέθηκε στα σκοτεινά νερά της θάλασσας, που τόσο πολύ φοβόταν σ’ όλη τη ζωή της.

Get Adobe Flash player

Get Adobe Flash player

:: για το Artcore γράφει: Βάσια Τζαγκαράκη

_

αντί βιογραφικού

εικόνα αρθρογράφου (article's author)

σχετικά με τον αρθρογράφο Artcore

Επειδή ξέρουμε πόσο θα θέλατε να μιλήσετε σε γνωστούς αγαπημένους και νέους αλλά πολλά υποσχόμενους δημιουργούς, αλλά πού να τρέχετε τώρα, θα το κάνουμε εμείς στο Artcore, δηλαδή οι Αrtκόρες και Artκούροι που μαζί αποτελούμε μια πολυσχιδή και αρμονική (4 με 6 κάθε απόγευμα) προσωπικότητα υψηλού δημοσιογραφικού κύρους που ζεί για να ρωτάει και ρωτάει για να ζήσει (αυτό και εσείς) καλύτερα… Επίσης η ιδία περσόνα θα είναι υπεύθυνη για την προώθηση δημιουργών, ομάδων, συγκροτημάτων, χώρων, εκδηλώσεων, λιτανειών, γάμων και βαπτίσεων, με (ατυπικά) δελτία τύπου και λοιπά κουραφέξαλα τα οποία θα δημοσιεύονται ανά καιρούς σε άλλα μέσα, διαδικτυακά και μή (χειρότερα). Ευχαριστούμε.