Άρθρα :: In a Cinemanner of Speaking articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

Μία θρυλική ανολοκλήρωτη ταινία του Orson Welles βρίσκει τον δρόμο της μετά από 40 χρόνια!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Μία θρυλική ανολοκλήρωτη ταινία του Orson Welles βρίσκει τον δρόμο της μετά από 40 χρόνια!)

Στις 10 Οκτωβρίου του 1985, ο θάνατος επισκέφτηκε το κατώφλι του Orson Welles, στερώντας του μια για πάντα τη δυνατότητα να ολοκληρώσει οποιοδήποτε από τα πολλά ημιτελή πρότζεκτ, που είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του, συνήθως για λόγους ελλιπούς χρηματοδότησης ή αγεφύρωτων διαφωνιών με τους παραγωγούς. Μία ταινία στην οποία ο Welles είχε δοθεί ολόψυχα, και η οποία δεν κατόρθωσε να βρει ποτέ τον δρόμο προς τις σκοτεινές αίθουσες υπήρξε και το “The Other Side of the Wind”, το οποίο ο Welles γύριζε επί έξι ολόκληρα συναπτά έτη, μεταξύ 1970 και 1976!

εικόνα άρθρου (Μία θρυλική ανολοκλήρωτη ταινία του Orson Welles βρίσκει τον δρόμο της μετά από 40 χρόνια!)

Το “The Other Side of the Wind” (θα) είχε τη μορφή ενός δηκτικού και ειρωνικού mockumentary, έχοντας ως κύριο σκηνικό δράσης ένα γκλαμουράτο πάρτι, με διοργανωτή τον αντισυμβατικό –και πλέον μακριά από τις εποχές της δόξας του- σκηνοθέτη Jack Hannaford. Η βασική ιδέα της πλοκής περιστρέφεται γύρω από τη μακροχρόνια ετοιμασία μίας ταινίας, που φέρει τον τίτλο “The Other Side of the Wind”, με την οποία ο κεντρικός πρωταγωνιστής ευελπιστεί ότι θα πετύχει το πολυπόθητο –και ελάχιστα αναμενόμενο από τον περίγυρό του- comeback στην αφρόκρεμα του Χόλιγουντ.

εικόνα άρθρου (Μία θρυλική ανολοκλήρωτη ταινία του Orson Welles βρίσκει τον δρόμο της μετά από 40 χρόνια!)

Η ιστορία ξετυλίγεται ως υποτιθέμενο αρχειακό υλικό από το συγκεκριμένο πάρτι, το οποίο κατέγραψαν οι καλεσμένοι, αλλά και διάφοροι παπαράτσι, με την παρεμβολή μικρών αποσπασμάτων από την ταινία που επρόκειτο να γυρίσει ο Hannaford, σε ένα γαϊτανάκι ατελείωτης ψευδαίσθησης και απατηλής αλήθειας (ψευδό-ντοκιμαντέρ για μία ανύπαρκτη περσόνα, με ψευδό-αρχειακό υλικό και μία ταινία-εντός-της-ταινίας που δεν γυρίστηκε ποτέ ούτε στο εξ ορισμού ψευδές σύμπαν της ταινίας που παρακολουθούμε εμείς!)

εικόνα άρθρου (Μία θρυλική ανολοκλήρωτη ταινία του Orson Welles βρίσκει τον δρόμο της μετά από 40 χρόνια!)

Ο Welles είχε γράψει το σενάριο της ταινίας από κοινού με την κροατικής καταγωγής ηθοποιό Oja Kodar, που υπήρξε η σύντροφός του στο τελευταίο κομμάτι της ζωής του, ενώ στην ταινία επρόκειτο να πρωταγωνιστήσουν, πέρα από την ίδια την Kodar, οι -κατά βάση σκηνοθέτες- John Huston και Peter Bogdanovich, καθώς και ο Dennis Hopper! Είναι μάλλον προφανές, όπως ίσως υποψιαστήκατε, πως η ταινία αφορά κατά βάθος τον ίδιο τον Welles, αλλά η πηγή έμπνευσης για τις μικρό-λεπτομέρειες του χαρακτήρα του πρωταγωνιστή υπήρξε –όπως είχε δηλώσει ο Welles - ο στενός του φίλος Ernest Hemingway.

εικόνα άρθρου (Μία θρυλική ανολοκλήρωτη ταινία του Orson Welles βρίσκει τον δρόμο της μετά από 40 χρόνια!)

Αξίζει να αναφερθεί πως το ζήτημα της ταινίας είχε επανέλθει εκ νέου στο προσκήνιο το 2014, όταν μία ομάδα παραγωγών, με επικεφαλής τον παραγωγό της ταινίας στη δεκαετία του ’70 Frank Marshall και τον Peter Bogdanovich, αποφάσισε να βρει ένα τρόπο να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη, το πλούσιο υλικό που είχε στιβαχτεί σε μία αποθήκη στο Παρίσι, τα δικαιώματα του οποίου είχαν μόλις αποκτήσει. Η crowdfunding καμπάνια που είχαν ξεκινήσει τότε, όμως, στην πλατφόρμα Indiegogo είχε συγκεντρώσει 400.000 δολάρια, ποσό κατά πολύ μικρότερο από τα 2 εκατομμύρια που απαιτούνταν. Αν αναρωτιέστε τι έχει αλλάξει στο μεταξύ, η απάντηση μπορεί να συνοψιστεί σε πολύ λίγες λέξεις: το Netflix αποφάσισε να εμπλακεί στο όλο πρότζεκτ…

*Aναδημοσίευση από το cinedogs.gr, κινηματογραφικό συνεργάτη του Artcore magazine

εικόνα αρθρογράφου (Aureliano Buendia)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Aureliano Buendia

Οργάνωσε τριανταδύο ένοπλες εξεγέρσεις και τις έχασε όλες. Απόκτησε δεκαεφτά αρσενικά παιδιά από δεκαεφτά διαφορετικές γυναίκες που εξοντώθηκαν όλα το ένα μετά το άλλο μέσα σε μια και μόνη νύχτα πριν το μεγαλύτερο φτάσει στην ηλικία των τριανταπέντε χρόνων. Ο ίδιος επέζησε μετά από δεκατέσσερις απόπειρες δολοφονίας, εβδομήντα τρεις ενέδρες κι ένα εκτελεστικό απόσπασμα. Έζησε, παρ' όλο που ήπιε με τον καφέ του μια δόση στρυχνίνης, που θα ήταν αρκετή για να σκοτώσει ένα άλογο.

Artcore magazine's footer