Άρθρα :: In a Cinemanner of Speaking articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

Ο Benedict Cumberbatch μέσα από 12 κινηματογραφικούς ρόλους

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ο Benedict Cumberbatch μέσα από 12 κινηματογραφικούς ρόλους)

Με αφορμή τα σημερινά γενέθλια του Benedict Cumberbatch (γεννηθείς στις 19/7/1976) ετοιμάσαμε μία λίστα με τους 12 πιο χαρακτηριστικούς κινηματογραφικούς ρόλους, περισσότερο ή λιγότερο γνωστούς, της μέχρι τώρα καριέρας του.

Patrick Watts στο “Starter for 10” («Ο πρωτάρης της χρονιάς») του Tom Vaughan (2006)

Σ’ αυτή τη βρετανική δραμεντί που σκηνοθέτησε ο Tom Vaughan σε σενάριο του David Nicholls, βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του τελευταίου, βλέπουμε τις προσπάθειες του πρωτοετή φοιτητή Brian Jackson (James McAvoy) να εξασφαλίσει μία θέση στην ομάδα του πανεπιστημίου του που συμμετέχει στο τηλεπαιχνίδι γνώσεων “University Challenge”. Ο Cumberbatch υποδύεται τον αρχηγό της ομάδας του πανεπιστημίου του Μπρίστολ, έναν τύπο που ενσαρκώνει όλα τα τυπικά χαρακτηριστικά ενός αγχώδους και τσιτωμένου Άγγλου overachiever. Πρόκειται για έναν ρόλο που όπως φαίνεται θα κληθεί να υποδυθεί με επιτυχία αρκετές φορές στη μετέπειτα καριέρα του, με κίνδυνο βέβαια την ενδεχόμενη τυποποίηση.

William Pitt the Younger στο “Amazing Grace” («O δρόμος για την ελευθερία») του Michael Apted (2006)

Σε αυτό το δράμα εποχής του Michael Apted παρουσιάζεται ο αγώνας του Βρετανού βουλευτή William Wilberforce (Ioan Gruffudd) για την κατάργηση της δουλείας στη Μεγάλη Βρετανία. Πρόκειται για μία ταινία που ίσως να μην κατάφερε να ξεχωρίσει ανάμεσα σε άλλες αντίστοιχες προσπάθειες, μας χάρισε ωστόσο ιδιαίτερες ερμηνείες. Θεωρείται από πολλούς ως η ταινία που ανέδειξε τον Cumberbatch σε ένα ευρύτερο κοινό με τον ρόλο του νεαρότερου Πρωθυπουργού στην ιστορία της Βρετανίας, William Pit the Younger (1759-1806).

Paul Marshall στο “Atonement” («Εξιλέωση») του Joe Wright (2007)

O ανύπαντρος μεγαλοβιομήχανος σοκολατοποίιας Paul Marshall αποκτάει μια αρρωστημένη εμμονή με την 15χρονη Lola (Juno Temple). Το πάθος του είναι τόσο δυνατό που της επιτίθεται και τη βιάζει. Αν όχι ο πιο μισητός, σίγουρα είναι ένας από τους πιο μισητούς χαρακτήρες που έχει υποδυθεί στη μέχρι τώρα καριέρα του, αλλά και ένας από τους πιο ενδιαφέροντες, ιδιαίτερα αν αναλογιστούμε την κατάληξη της ιστορίας με τη Lola. Η σκηνή στην οποία χαρίζει μια μπάρα σοκολάτας στη Lola και της ζητάει επιτακτικά «να τη δαγκώσει» θεωρείται ως μία από τις πιο αναγνωρίσιμες αλλά και «άβολες» σκηνές του βρετανικού κινηματογράφου.

Peter Guillam στο “Tinker Tailor Soldier Spy” («Κι ο κλήρος έπεσε στον Σμάιλι») του Tomas Alfredson (2011)

Ο Cumberbatch πρωταγωνίστησε σε αυτό το εξαιρετικό θρίλερ κατασκοπείας του Tomas Alfredson μαζί με ένα αξιόλογο καστ συμπρωταγωνιστών (Gary Oldman, Colin Firth, John Hurt, Tom Hardy, Mark Strong). Ο ρόλος του ξεκάθαρα αβανταδόρικος. Υποδύεται τον πράκτορα της MI6 Peter Guillam, έναν χαρακτήρα με μια πολύ ενδιαφέρουσα και τραγική ιστορία. Ο Peter Guillam εμφανίζεται σε αρκετά κατασκοπευτικά μυθιστορήματα του συγγραφέα John le Carré, στο βιβλίο του οποίου βασίστηκε η ταινία.

Maj. Jamie Stewart στο “War Horse” («Το άλογο του πολέμου») του Steven Spielberg (2011)

Μέχρι και ο Spielberg φαίνεται να εντυπωσιάστηκε από το ταλέντο του Cumberbatch καθώς του εμπιστεύτηκε έναν πολύ σημαντικό ρόλο στο δράμα εποχής “War Horse”. Ο τρόμος στα μάτια του Cumberbatch, υποδυόμενος τον Major Jamie Stewart, μόλις συνειδητοποιεί τη σφαγή που υφίσταται το ιππικό που διοικεί από τα πολυβόλα των Γερμανών, μεταφέρει με τον πλέον δυνατό τρόπο την εικόνα των παρωχημένων βρετανικών μεθόδων πολέμου, που επιθυμούσε να προβάλλει ο σκηνοθέτης, σε αντιπαραβολή με τις πλέον σύγχρονες των Γερμανών.

David στο “Wreckers” της D R Hood (2011)

Σε αυτή την, ίσως, όχι και τόσο γνωστή ανεξάρτητη βρετανική παραγωγή, ο Cumberbatch υποδύεται τον David, έναν φρεσκοπαντρεμένο καθηγητή που προσπαθεί να ξεκινήσει μια νέα ζωή με τη γυναίκα του. Όλα ανατρέπονται όταν εμφανίζεται ο αδερφός του, ένας βετεράνος που πάσχει από μετατραυματικό στρες. Η αντιπαλότητα ανάμεσα στα δύο αδέρφια μεγαλώνει ανεξέλεγκτα φέρνοντας στο προσκήνιο ανομολόγητα μυστικά και ανατροπές. Ενώ η ταινία έχει αρκετά προβλήματα, ο Cumberbatch μας χαρίζει μια πραγματικά δυνατή ερμηνεία που αναδεικνύει την πολύπλοκη ψυχοσύνθεση του ήρωα που υποδύεται.

Julian Assange στο “Fifth Estate” («Ο άνθρωπος που πούλησε τον κόσμο») του Bill Condon (2013)

Ο ρόλος του ως Julian Assange μπορεί να δίχασε λόγω της θεματολογίας της ταινίας και του τρόπου με τον οποίο οι συντελεστές διαχειρίστηκαν το πρωτογενές υλικό, ωστόσο δεν πέρασε απαρατήρητος. Πρόκειται για μια πολύ καλή ερμηνεία του ηθοποιού, η οποία, δεδομένων των συνθηκών, πείθει για τις προθέσεις της. Ένας κούκος όμως δεν φέρνει την άνοιξη, και έτσι ούτε ο Cumberbatch μπόρεσε να σώσει αυτή την ομολογουμένως αποτυχημένη προσπάθεια παρουσίασης ενός από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα του 21ου αιώνα.

William Prince Ford στο “12 Years a Slave” («12 χρόνια σκλάβος») του Steve McQueen (2013)

Σε αντιπαραβολή με τον άκαρδο, σαδιστή γαιοκτήμονα και ιδιοκτήτη του Solomon Northup που υποδύεται ο Michael Fassbender, ο William Prince Ford (Benedict Cumberbatch), αποδεικνύεται ένας πράος και άβουλος άνθρωπος. Παρόλο που θέλει να πράξει το καλό, και ενώ έχει γνώση των εγκληματικών ενεργειών που διαδραματίζονται στο περιβάλλον του, αδυνατεί να ξεπεράσει τον εαυτό του και το κοινωνικό γίγνεσθαι που τον περιβάλλει. Ο Cumberbatch κατορθώνει με εξαιρετική ευκολία να αναδείξει αυτήν τη σύγκρουση που επικρατεί μέσα στην ψυχή του γαιοκτήμονα William Prince Ford. Οι καλές προθέσεις, όμως, όπως μας δείχνει ο McQueen, δεν αναιρούν την απραξία του που είναι το ίδιο εγκληματική με τη σκληρή στάση του γαιοκτήμονα. Το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο.

Khan στο “Star Trek Into Darkness” του J.J. Abrams (2013)

Με το ρόλο του κακού Khan στο Star Trek, ο Cumberbatch έκανε και το πρώτο του πέρασμα από χολιγουντιανό blockbuster. Είχε προηγηθεί η συμμετοχή του στο “Hobbit” του Peter Jackson, αλλά εκεί είχε χαρίσει μόνο τη φωνή του στον δράκο Smaug και τον νεκρομάντη. Και ως είθισται, όταν πρωταγωνιστούν ταλαντούχοι Βρετανοί ηθοποιοί στις ταινίες αυτού του είδους, του δόθηκε ο ρόλος του κακού της ταινίας. Ομολογουμένως η ερμηνεία του δεν είναι απογοητευτική, αλλά δεν θα λέγαμε ότι άφησε εποχή. Σίγουρα όμως χαράχτηκε στη μνήμη των παραγωγών του Χόλιγουντ, που του πρόσφεραν τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην επικείμενη ταινία “Dr Strange”.

“Little” Charles Aiken στο “August: Osage County” («Αύγουστος») του John Wells (2013)

Στην ταινία “August: Osage County”, ο Cumberbatch υποδύεται τον ξάδερφο “Little” Charles Aiken, έναν πολύ σημαντικό χαρακτήρα για την εξέλιξη της ιστορίας. Η ταινία, που είναι βασισμένη σε ομώνυμο θεατρικό έργο του Broadway, χαρακτηρίζεται από εξαιρετικές ερμηνείες αν και λειτουργικά διαθέτει κάποια τεχνικά προβλήματα που μας εμποδίζουν να την χαρακτηρίσουμε αριστουργηματική. Ωστόσο, ερμηνείες σαν αυτή της Meryl Streep και του Benedict Cumberbatch σίγουρα της χαρίζουν πόντους.

Alan Turing στο “The Imitation Game” («Το παιχνίδι της μίμησης») του Morten Tyldum (2014)

Ίσως ένας από τους πιο σημαντικούς ρόλους της μέχρι τώρα καριέρας του. Σίγουρα από τους πιο αναγνωρίσιμους. Ο Alan Turing, ο πατέρας των υπολογιστών, έζησε μια πολύ ενδιαφέρουσα ζωή με τραγική κατάληξη. Ο Cumberbatch κατάφερε να μας αναδείξει την προσωπικότητα αυτού του ανθρώπου και το πάθος για το έργο του, ισορροπώντας με μαεστρία ανάμεσα στον εαυτό που πρόβαλλε προς τα έξω και στον πραγματικά του συναισθήματα, σε μια εποχή που το να εκφράζεσαι ελεύθερα μπορούσε να αποβεί μοιραίο, όπως και συνέβη στο τέλος.

Billy Bulger στο “Black Mass” («Ανίερη συμμαχία») του Scott Cooper (2015)

Στην πιο πρόσφατη συμμετοχή του σε ταινία, ο Cumberbatch υποδύεται τον γερουσιαστή William ‘Billy’ Bulger, αδερφό του διαβόητου κακοποιού Whitey Bulger (Johnny Depp). Για τις ανάγκες της ταινίας ο ηθοποιός χρειάστηκε να εξασκηθεί στην προφορά της Νότιας Βοστώνης, που παραδοσιακά θεωρείται πολύ δύσκολη. Το απότελεσμα ομολογουμένως δίχασε κριτικούς, κοινό και γλωσσολόγους με αποτέλεσμα άλλοι να μιλούν για μια επιτυχημένη ερμηνεία και άλλοι να επικρίνουν την προφορά του στην ταινία. Σίγουρα πάντως δεν πέρασε απαρατήρητος. 

εικόνα αρθρογράφου (Ράνια Ιωάννου)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Ράνια Ιωάννου

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη, έφερα όμως τη μοίρα μου στο Λονδίνο, όπου ζω τα τελευταία πέντε και βάλε χρόνια. Από τότε που με θυμάμαι έχω τρελό ψώνιο με τα αγγλικά και από μικρή ονειρευόμουν να γίνω μεταφράστρια λογοτεχνίας. Έχω εμμονική αγάπη στους βρικόλακες, στη Νέα Ορλεάνη και στον Lord Byron. Στην τέχνη γενικότερα όσο πιο dark είναι κάτι τόσο πιο πολύ με πορώνει. Στον ελεύθερο χρόνο μου ονειρεύομαι συνεχώς ταξίδια σε πόλεις του κόσμου, ενώ όταν δεν ονειροπολώ θα με βρεις χαμένη σε κινηματογραφικές αίθουσες, στις σελίδες ενός βιβλίου ή σε παράξενα αστικά μονοπάτια. Motto ζωής: “Where there's a will, there's a way”.

Artcore magazine's footer