Σε αυτή τη στήλη θα μιλάμε για σινεμά. Για ταινίες, καινούριες και παλιές, γνωστές και άγνωστες, μέτριες, καλές, αριστουργηματικές και απογοητευτικές. Για ταινίες που αγαπάμε και για ταινίες που αγαπάμε να μισούμε. Κι όπως είναι ατέλειωτη η φύση της έβδομης τέχνης, έτσι είναι και η δίψα μας γι' αυτή.

επιλογή γλώσσας
choose language

In a Cinemanner of Speaking Χριστίνα Μπότσου

58ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Όσα είδαμε και ακούσαμε: Μέρος Γ

Η αυλαία του 58ου ΦΚΘ έπεσε προχθές, Κυριακή, στο κατάμεστο Ολύμπιον, σε μια από τις θερμότερες τελετές λήξης των τελευταίων χρόνων. Τη βραδιά άνοιξε ο Ορέστης Ανδρεαδάκης, φετινός καλλιτεχνικός διευθυντής και ταυτόχρονα ένας από τους πιο παλιούς φίλους του Φεστιβάλ, ενώ σύντομα παρέδωσε τη θέση του στον Ανδρέα Κωνσταντίνου, που έκλεψε τις εντυπώσεις ως Ναπολέων Σουκατζίδης στην τελευταία ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Τελευταίο Σημείωμα». Τα βραβεία της φετινής «πολυσυλλεκτικής» επιτροπής, με μέλη από την Παλαιστίνη, την Τσεχία, το Ιράν και τη δική μας Μαρία Ναυπλιώτου, μοιράστηκαν σε ταινίες που κέρδισαν κοινό και κριτικούς, αποδίδοντας ένα είδος καλλιτεχνικής δικαιοσύνης στους δημιουργούς που τίμησαν άλλη μια χρονιά με την παρουσία τους το Φεστιβάλ. 

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (article's cover image)

Ο Χρυσός Αλέξανδρος θα ταξιδέψει φέτος μέχρι τη Σουηδία, με το ταρκοφσκικών αναφορών και ελεγειακού ύφους "Korparna" («Κοράκια»), ενώ τον Αργυρό Αλέξανδρο κατέκτησε το δικό μας αγαπημένο «Χωρίς όνομα, χωρίς υπογραφή», ένα κλειστοφοβικό δράμα για την ενοχή και την ατομική ευθύνη. 
Μεταξύ άλλων ξεχωρίσαμε τις εξής ταινίες:

Winter Brothers, του Hlynur Pálmason - Δανία, 2017

εικόνα άρθρου (article's image)

Η έκπληξη του τελευταίου σαββατοκύριακου του Φεστιβάλ, ένα βραδυφλεγές δράμα από την παγωμένη Δανία, ήρθε να προστεθεί με φόρα στη λίστα των φαβορί για τον Χρυσό Αλέξανδρο, κάνοντας την ανατροπή στην εκπνοή του Φεστιβάλ και κατακτώντας τελικά την τρίτη θέση με το Ειδικό Βραβείο Κριτικής Επιτροπής για Καλύτερη Σκηνοθεσία και τον Χάλκινο Αλέξανδρο. Σε ένα μικρό χωριό του Ευρωπαϊκού Βορρά, δύο αδέρφια πασχίζουν για την αποδοχή του οικογενειακού αλλά και του ευρύτερου κοινωνικού τους περιβάλλοντος, ερχόμενοι σε σύγκρουση τόσο μεταξύ τους όσο και με το παιδί μέσα τους. Ο ένας μετρημένος, σοβαρός και τίμιος, ο άλλος ονειροπόλος και γενναίος, ανήμπορος να υποταχθεί στις κοινωνικές νόρμες. Η σύγκρουση μεταξύ τους είναι αναπόφευκτη, αλλά και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, σε ένα κοινωνικό σχόλιο του Hlynur Palmason για τις οικογενειακές σχέσεις και την ελεύθερη βούληση.

Winter Brothers, του Hlynur Pálmason
Είδος: Δράμα
Διάρκεια: 94’

The Swan, της Ása Hjörleifsdóttir - Εσθονία, Γερμανία, Ισλανδία, 2017

εικόνα άρθρου (article's image)

Σε αυτή την ισλανδική εκδοχή του μύθου της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων, ένα πεισματάρικο εννιάχρονο κορίτσι καλείται να ενηλικιωθεί πρώιμα όταν μπλέκεται σε μια ιστορία για μεγάλους. Το σκανδιναβικό τοπίο παίζει λειτουργικό ρόλο στο φιλμ, με την αγριότητα της φύσης να λειτουργεί παραβολικά λίγο-πολύ για την αγριότητα του ανθρώπου. Μια στιβαρή και δωρική σκηνοθεσία έρχεται να απογειώσει την ταινία, αποφεύγοντας το μελό και παίζοντας με τις λεπτές αποχρώσεις της ανθρώπινης ψυχής. Μια συμπαραγωγή από τη Γερμανία, την Εσθονία και την Ισλανδία που αν μη τι άλλο δείχνει καλές προθέσεις και σέβεται τον θεατή μέχρι το τελευταίο λεπτό, αποφεύγοντας τα κλισέ και τις συμβάσεις του είδους. Μια ελεγειακή ιστορία ενηλικίωσης, παγωμένη όσο και τα χρώματά της.

The Swan, της Ása Hjörleifsdóttir
Μεταφρασμένος τίτλος: Ο κύκνος
Είδος: Δράμα
Διάρκεια: 91'

Those Long Haired Nights, του Gerardo Calagui - Φιλιππίνες, 2017

εικόνα άρθρου (article's image)

Η ταινία που απέσπασε τις πιο διφορούμενες αντιδράσεις από το κοινό της Θεσσαλονίκης ήταν μια τολμηρή παραγωγή από τις Φιλιππίνες που εξερευνά τους φόβους, τις αγωνίες και τους ευσεβείς πόθους τριών διεμφυλικών γυναικών. Εργαζόμενες σε ένα κέντρο μασάζ, οι γυναίκες συχνά (αναγκάζονται να) ξεπερνούν τα όρια, προσφέροντας στους πελάτες τους σεξουαλικές χάρες. Μια ταινία για τη γυναικεία φιλία, τη γονεϊκότητα σε όλες τις μορφές της, αλλά πάνω απ' όλα τον σκληρό νόμο της επιβίωσης, που δεν κοιτάζει φύλα ή ηλικίες, παρά μόνο παρασέρνει σε μια ξέφρενη ζωή, χωρίς αντιστάσεις, μέχρι που μία από τις γυναίκες ξεσπά στο σπαρακτικό: "Remember our dreams before? Our dreams when we were young?"

Those Long Haired Nights, του Gerardo Calagui
Μεταφρασμένος τίτλος: Εκείνες οι μακρυμαλλούσες νύχτες
Είδος: Δράμα
Διάρκεια: 72'

Πηγές

Εικόνες

  • www.filmfestival.gr
  • www.screenanarchy.com
  • www.goldenhorse.org.tw

εικόνα αρθρογράφου (article's author)

σχετικά με τον αρθρογράφο Χριστίνα Μπότσου

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Όταν ήμουν μικρή πήγαινα σινεμά στο Παλάς και στην Αιολία και μερικές φορές στο Τριανόν. Η αγαπημένη μου ταινία ήταν ο Ε.Τ. Από τότε, έχω σταματήσει να βλέπω Σπίλμπεργκ αλλά μου κόλλησε η συνήθεια να δίνω πάντα ραντεβού έξω από σινεμάδες – και δε μου έφυγε ποτέ.