Άρθρα :: On Stage-Gazette articles :: on stage-gazette

επιλογή γλώσσας
choose language

04.02
2013
  • Column: On Stage-Gazette
  • Author: Harry M

Οδύσσεια: το θεατρικό γεγονός της Αθήνας ή πώς ο Μπομπ Γουίλσον φανέρωσε την παιδική ψυχή μέσα μας

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Οδύσσεια: το θεατρικό γεγονός της Αθήνας ή πώς ο Μπομπ Γουίλσον φανέρωσε την παιδική ψυχή μέσα μας)

Ο Wilson είναι ένας πραγματικός μάγος που κατόρθωσε να στήσει μια παράσταση υπερθέαμα… ένα εικονοκλαστικό όργιο εξπρεσιονισμού, εικονογραφημένο σαν κόμιξ!

Είχα την τύχη να δω την Οδύσσεια δύο φορές: Αρχικά στη διάρκεια μιας πρόβας κατά την οποία ο σκηνοθέτης καθόταν πίσω μου και έκανε συνεχώς διορθώσεις στους συντελεστές της παράστασης, και μία δεύτερη, τελειοποιημένη φορά στην επίσημη πρεμιέρα του έργου.

Ο δημιουργός επινόησε μια ανάλαφρη παράσταση – παραμύθι… Είδα μέσα στην αλά Wilson Οδύσσεια ασπρόμαυρο βουβό κινηματογράφο, παντομίμα Μαρσέλ Μαρσό, θέατρο σκιών, σουρεαλισμό Νταλί, καρικατούρες – τέρατα Τιμ Μπάρτον και όλα αυτά δοσμένα σαν τα παραμύθια που λένε οι γιαγιάδες στα παιδιά… σα να στα ψιθυρίζουν στο αυτί.

Κάθε σκηνή στην Οδύσσεια θα μπορούσε να είναι μια τεράστια μετόπη ενός αρχαϊκού ναού που εξιστορεί την ιστορία του πολυμήχανου ήρωα και το ταξίδι της επιστροφής στην Ιθάκη. Σκηνές στημένες με μια δωρικότητα αλλά τόσο ζωντανές και γεμάτες ενέργεια που κάνουν το θεατή να συμπάσχει στο δράμα του ήρωα. Οι ηθοποιοί καλυμμένοι με λευκή πούδρα και χρωματιστό μακιγιάζ, το οποίο τονίζει τα χαρακτηριστικά τους, θυμίζουν τόσο πολύ αρχαϊκά αγάλματα που μπορείς να θαυμάσεις στο Μουσείο της Ακρόπολης. Πολλές φορές τα σκηνικά είναι στημένα έτσι ώστε να μοιάζουν οι ηθοποιοί λες και ξεπηδούν από κλασσικούς αμφορείς ενώ τα πρόσωπα τους παραπέμπουν στις νεκρικές μάσκες των μυκηναίων βασιλιάδων που υπάρχουν στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών.

Όλοι οι ηθοποιοί ξεπερνούν τον εαυτό τους, αν σκεφτείς ότι κανείς δεν έχει εξασκηθεί σε αυτό το είδος θεάτρου, γι’ αυτό δε θα μπω στον κόπο να αναφέρω ποιος μου άρεσε λιγότερο. Οι γυναίκες πάντως με κέρδισαν με τις αιθέριες παρουσίες τους. Όλες πολύ όμορφες: από τη Μαρία Ναυπλιώτου και τη Βίκυ Παπαδοπούλου έως τη Ζέτα Δούκα και τη Λένα Παπαληγούρα. Κάποια προβλήματα που είχαν ορισμένες ηθοποιοί με τις φωνές τους, πιστεύω πως κατά τη διάρκεια των παραστάσεων θα βελτιωθούν. Παρ’όλα αυτά θα ξεχωρίσω την αγνώριστη Λυδία Κονιόρδου, που έδινε την αίσθηση πως είναι χρόνια γουιλσονική ερμηνεύτρια!

Δεν υπάρχει καμία ψυχολογική ερμηνεία στο έργο αυτό και ο Wilson δεν ενδιαφέρεται για νατουραλισμό και αναλύσεις. Αφηγείται ένα παραμύθι μέσα από αληθινά πανέμορφες εικόνες και ηθοποιούς-μάσκες καρικατούρας, που τους ζητάει να ενταχθούν σαν πιόνια στον κόσμο του.

εικόνα άρθρου (Οδύσσεια: το θεατρικό γεγονός της Αθήνας ή πώς ο Μπομπ Γουίλσον φανέρωσε την παιδική ψυχή μέσα μας)

Εάν αφεθείς στο παραμύθι που θέλει να σου αφηγηθεί ο σκηνοθέτης και στην τελειότητα των εικόνων του με τη βοήθεια της απολαυστικής και εμπνευσμένης μουσικής, στο υπόσχομαι πως θα θέλεις να ξαναπάς. Αυτό που ξεχνάμε στην Ελλάδα, να δημιουργείς δηλαδή ένα ανάλαφρο θέαμα κατάλληλο και για παιδιά και να φτιάχνεις έναν κόσμο ολάκερο δικό σου, θέλει τέχνη, μαστοριά και έμπνευση. Ο Οδυσσέας του Wilson έχει πολύ χιούμορ μα φοβάμαι πως οι Έλληνες δε θα καταλάβουν τον σχολιασμό του και θα ψάχνουν να βρουν διαφορετικά επίπεδα ανάγνωσης στο έπος, κάτι που όμως δεν απασχολεί τον δημιουργό. Θυμήσου τις σκηνές: Σειρήνες, Κύκλωπας, Σκύλλα Χάρυβδη, Κίρκη, Καλυψώ – εικαστικά θαύματα.

Ελπίζω μικροί και μεγάλοι να την παρακολουθήσουν και να ευχαριστηθούν τον Όμηρο μέσα από τις παιχνιδιάρικες εικόνες. Εγώ θα την ξαναδώ με σκοπό να νιώσω τη ζεστασιά της παιδικής ψυχής! Πρόκειται για ένα πανέμορφο σκηνικό ποίημα…
Μη τη χάσετε!

εικόνα αρθρογράφου (Harry M)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Harry M

Αγαπώ τη ζωή, τον κόσμο όλο και το σινεμά, τα βίντατζ ρούχα και το μοντέρνο φαγητό, τα ταξίδια, τα μουσεία και τον Μαρκ Ρόθκο. Από Οικονομικές σπουδές στην Αθήνα και ένα μικρό ατυχές ξεκίνημα στις ελληνικές τράπεζες, βρέθηκα να σπουδάζω Arts Management στην Ολλανδία και να ασχολούμαι με Audience Development, Cultural Branding και Creative Business Strategies. Αυτό τον καιρό απασχολούμαι με τις Εταιρικές Χορηγίες σε ένα από τα μεγαλύτερα Μουσεία της Ελλάδας. Αγαπώ τις τέχνες σε όλες τις μορφές τους, μα περισσότερο με ελκύουν οι σύγχρονες εικαστικές εγκαταστάσεις. Σημασία έχουν οι ιδέες και η σχέση μεταξύ τους. Οι καλλιτέχνες βρίσκονται κοντά στον άνθρωπο και τον παρηγορούν. Η Τέχνη μας απελευθερώνει από το φόβο και μας δίνει δύναμη. Αυτά πιστεύω εγώ.

Artcore magazine's footer