Άρθρα :: Camera Obscura articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

24.03
2015

Rococo της Alexia Sinclair

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Rococo της Alexia Sinclair)

Το Rococo είναι μια σειρά που αντλεί την έμπνευσή της από τη ζωή, τη μόδα, τους κήπους και τα μοτίβα της υψηλής κοινωνίας του 18ου αιώνα. Ακολουθώντας την αισθητική της περιόδου, είναι μια αισθησιακή, παιχνιδιάρικη και φανταχτερή σειρά.

εικόνα άρθρου (Rococo της Alexia Sinclair)

Η Alexia Sinclair είναι μια πολυβραβευμένη Αυστραλή καλλιτέχνιδα και φωτογράφος. Το μοναδικό της στυλ είναι εύκολα αναγνωρίσιμο και ιδιαίτερα πρωτότυπο. Χρησιμοποιώντας την οπτική αφήγηση, η Alexia γοητεύει το κοινό της με κάθε της εγχείρημα και δημιουργεί μια τέχνη σκοτεινή, συμβολική και μπαρόκ. Οι πολυεπίπεδες εικόνες της προβάλουν σύγχρονες αντιλήψεις για τη μόδα και την ομορφιά, μέσω καινοτόμων ψηφιακών μέσων, ενώ παράλληλα διατηρούν παλιότερες αντιλήψεις κλασικισμού, κομψότητας και πολυτέλειας. 

Στην τελευταία της σειρά καταπιάνεται με μια περίοδο, κατά την οποία ισχυρές γυναίκες της γαλλικής αυλής έγιναν σύμβολα μόδας και το γούστο τους ενέπνευσε όλη την Ευρώπη. Οι υπερβολικές, πολυτελείς και εξωτικές δημιουργίες τους ενέπνευσαν πολλές πτυχές των κοστουμιών αυτής της σειράς: από τα πορσελάνινα λουλούδια της Madame de Pompadour, στο διαμαντένιο κολιέ της Madame du Barry, το πουκάμισο από μουσελίνα της Marie Antoinette και τα πανύψηλα λοφία της Δούκισσας του Devonshire.

Κρυφοκοιτάζοντας σε αυτόν τον παιχνιδιάρικο κόσμο, ο θεατής μπορεί να δει μοντέλα να παίζουν τους ρόλους τους μέσα σε παραμυθένιους κήπους, σχεδιασμένους, ώστε να αντανακλούν το στυλ της περιόδου. Αυτά τα θεατρικά σκηνικά κατασκευάστηκαν με κάθε λεπτομέρεια στο στούντιο και λειτουργούν ως μια σκηνή για τους ροκοκό χαρακτήρες που φέρουν εξαίσια κοστούμια, ζωγραφιές και περούκες. 

Κείμενα (Πηγές)

  • http://alexiasinclair.com
εικόνα αρθρογράφου (Nicki Upstairs)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Nicki Upstairs

Από μικρή μου άρεσε να βλέπω τα σχήματα που έκαναν τα σύννεφα και να φαντάζομαι ολόκληρους κόσμους εκεί πάνω. Το ίδιο και με τα νερά της θάλασσας, τους κόκκους της άμμου, τα φύλλα των δέντρων. Μπορεί να πει κανείς ότι ήμουν πάντα ονειροπόλα. Ή χαζοβιόλα. Ή, γιατί όχι και τα δύο. Κι επειδή κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει τι στο καλό κοιτάζω, προσπάθησα να τους το πω με λόγια, αλλά τζίφος. Για να το ζωγραφίσω, ούτε λόγος. Μέχρι που ανακάλυψα τη φωτογραφία. Και βρήκα τη χαρά μου.

Artcore magazine's footer