Άρθρα :: Camera Obscura articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

21.11
2013

Manabu Yamanaka

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Manabu Yamanaka)

Νέα Υόρκη. Η φωτογραφική προσέγγιση του Manabu Yamanaka είναι στοχαστική. Μελετάει μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια, πριν τραβήξει την εκάστοτε φωτογραφία.

O Ιάπωνας Manabu Yamanaka, γεννημένος το 1959, φωτογραφίζει κυρίως ανθρώπους και κοινωνικά θέματα, που δεν αγγίζουν ως επί το πλείστον την καθημερινότητά μας. Το 2009 κυκλοφόρησε μία μονογραφία με τον τίτλο “Gyahtei”, η οποία εμπεριέχει τις έξι μεγάλες φωτογραφικές σειρές, που δημιούργησε σε μια περίοδο 25 ετών. Όλοι οι τίτλοι των φωτογραφιών έχουν βουδιστική προέλευση. Το "Jyoudo” είναι μία σειρά φωτογραφιών, που απεικονίζει παραμορφωμένους ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων εικόνων από τα πλέον ακραία παραμορφωμένα σώματα, που μπορεί κανείς να φανταστεί. Στα μέσα της δεκαετίας του ‘90, όταν αποφάσισε να αντιμετωπίσει το θέμα της γήρανσης του ανθρώπου, προσφέρθηκε εθελοντικά να φροντίσει ηλικιωμένους πολίτες. Ο Manabu σημειώνει το πόσο φυσιολογικές ήταν οι ζωές τους, παρόλες τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν. Στη θεματολογία του συγκαταλέγονται ηλικιωμένοι, παιδιά και άστεγοι άνθρωποι. Σε μία συνέντευξή του, το 2005, αναφέρει πως του αρέσει να «βυθίζεται» στη ζωή των ηλικιωμένων ατόμων (ηλικίας πάνω από 90 ετών), για να κατανοήσει τον κόσμο τους, να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους και να τους βοηθήσει να ξεπεράσουν την εδραιωμένη σεμνότητα της ιαπωνικής κουλτούρας. Να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα της γήρανσης και την μετάβαση από τη ζωή στον θάνατο. Οι εικόνες του είναι σκληρές, καταλυτικές και αρκετές φόρες είναι δύσκολο να τις «χωνέψει» κάποιος. Το τελευταίο κομμάτι της δουλειάς του αφορά αγέννητα και παραμορφωμένα έμβρυα. Οι εικόνες του έχουν παρουσιαστεί εκτενώς σε όλο τον κόσμο, σε δεκάδες εκθέσεις και έντυπα.

Κείμενα (Πηγές)

new york times

εικόνα αρθρογράφου (Jiorjia Jester)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Jiorjia Jester

Φωτογράφος, Ταξιδευτής, Παρατηρητής. Αγαπά: την τέχνη, την μόδα, το Λονδίνο, το κόκκινο, τη βροχή, τον γκρι ουρανό, τις ταινίες, την jazz funk swing και dubstep μουσική, τις γάτες, την ελευθερία και τα παιχνίδια μυαλού. Εύχεται να ζούσε στη δεκαετία του 20’, τότε που οι άνθρωποι και η μουσική ήταν αληθινοί… Η δουλεία της προκύπτει από τον συνδυασμό ενός σκηνοθετημένου και μη ρεαλιστικού κόσμου με την πραγματικότητα… Φωτογραφία μόδας, πόλεων και τοπίων. Η πραγματικότητα είναι αυτή που υπάρχει μέσα μας…

Artcore magazine's footer