Άρθρα :: Camera Obscura articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

09.01
2015

Ιαπωνικό μονόδραμα

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ιαπωνικό μονόδραμα)

Ίσως κάπου να είσαι εντελώς διαφορετικός, ίσως κάπου να μην είσαι ο εαυτός σου, αλλά ένας διαφορετικός εαυτός.

Μονόδραμα ονομάζουμε το θεατρικό δράμα που αποδίδεται από έναν μόνο ηθοποιό. Με αφορμή την ιδέα του μονοδράματος, ο Ιάπωνας Daisuke Takakura επιχειρεί να μας δείξει τι συμβαίνει, όταν ο εαυτός μας συναντά διαφορετικές εκδόσεις του. 

Μπορεί στο παρελθόν να υπήρξαν εαυτοί που δεν επιλέχτηκαν εκείνη τη στιγμή. Μπορεί τώρα να υπάρχουν κάπου μόνοι τους. Μπορεί κάπου ο εαυτός σου να υπάρχει με εντελώς διαφορετικό τρόπο σε ένα διαφορετικό παρόν. Μόνο που δεν είναι πραγματικά ο εαυτός σου πια. Ίσως κάπου να είσαι εντελώς διαφορετικός, ίσως κάπου να μην είσαι ο εαυτός σου, αλλά ένας διαφορετικός εαυτός.

Με αυτά τα ελαφρώς ακαταλαβίστικα λόγια περιγράφει ο Daisuke Takakura τη σειρά φωτογραφιών του “monodramatic” που συγκαταλέγεται ανάμεσα στους φιναλίστ του διαγωνισμού Lens Culture Story Telling Awards 2014

Η σειρά μας ταξιδεύει σε κάποιο παράλληλο σύμπαν, όπου όλες οι εκφάνσεις του εαυτού μας συνυπάρχουν και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Σκηνές καθημερινότητας που διαδραματίζονται μέσα σε διαμερίσματα, στους δρόμους της πόλης ή στη φύση. Σε κάθε σκηνή πρωταγωνιστεί ένας και μόνο άνθρωπος, σε διαφορετικές παραλλαγές του, δημιουργώντας ένα θέαμα οικείο και ταυτόχρονα εξώκοσμο. 

Ο Daisuke, εκτός της φωτογραφίας, ασχολείται με το design και το θέατρο, επιρροές που είναι σίγουρα εμφανείς στη συγκεκριμένη σειρά. 

Κείμενα (Πηγές)

  • http://www.casane.jp
  • https://www.lensculture.com/daisuke-takakura
εικόνα αρθρογράφου (Nicki Upstairs)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Nicki Upstairs

Από μικρή μου άρεσε να βλέπω τα σχήματα που έκαναν τα σύννεφα και να φαντάζομαι ολόκληρους κόσμους εκεί πάνω. Το ίδιο και με τα νερά της θάλασσας, τους κόκκους της άμμου, τα φύλλα των δέντρων. Μπορεί να πει κανείς ότι ήμουν πάντα ονειροπόλα. Ή χαζοβιόλα. Ή, γιατί όχι και τα δύο. Κι επειδή κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει τι στο καλό κοιτάζω, προσπάθησα να τους το πω με λόγια, αλλά τζίφος. Για να το ζωγραφίσω, ούτε λόγος. Μέχρι που ανακάλυψα τη φωτογραφία. Και βρήκα τη χαρά μου.

Artcore magazine's footer