Άρθρα :: Camera Obscura articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

30.10
2014

Η μπαλαρίνα με τις μαγικές εικόνες

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Η μπαλαρίνα με τις μαγικές εικόνες)

Μετά από σκληρή εκπαίδευση ετών προκειμένου να ακολουθήσει καριέρα μπαλαρίνας, η Kylli Sparre αποφάσισε να κρεμάσει τις πουέντ και να στραφεί στη φωτογραφία. Λίγα χρόνια μετά, φαίνεται ότι πήρε τη σωστή απόφαση.

Προετοιμάζεσαι όλη σου τη ζωή για να ακολουθήσεις αυτό που πιστεύεις ότι σου ταιριάζει. Κι έρχεται μια μέρα που συνειδητοποιείς ότι τελικά αυτό που πραγματικά θέλεις είναι κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που νόμιζες. Τολμάς να γκρεμίσεις όλα όσα έχτισες και να ξεκινήσεις από το μηδέν; 

εικόνα άρθρου (Η μπαλαρίνα με τις μαγικές εικόνες)

Η  Kylli Sparre από την Εσθονία, ακολούθησε επί σειρά ετών εκπαίδευση προκειμένου να γίνει επαγγελματίας μπαλαρίνα. Όταν ολοκλήρωσε τις σπουδές της, κατάλαβε ότι τελικά δεν ήταν αυτός ο κατάλληλος δρόμος για εκείνη. Έκτοτε έψαχνε διαρκώς να βρει μια διέξοδο για τη δημιουργικότητά της. Ώσπου πριν από μερικά χρόνια ανακάλυψε τη φωτογραφία και βρήκε αυτό που έψαχνε. 

Τώρα το πάθος της είναι να δημιουργεί εικόνες χρησιμοποιώντας ψηφιακά επεξεργασμένες φωτογραφίες. Είτε πρόκειται για εικόνες σουρεαλιστικές, ονειρικές ή συμβολικές, προέρχονται όλες από τις σκέψεις, τις παρατηρήσεις και τις εμπειρίες της. 

Αυτό στο οποίο στοχεύει είναι να βλέπει κάτω από την επιφάνεια των πραγμάτων, να ακούει ανείπωτες λέξεις και να μελετά τις σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους, αλλά και με το περιβάλλον τους. 

Φαίνεται πως η Kylli κέρδισε το στοίχημα, καθώς ήδη μετρά πολλές εκθέσεις αλλά και διεθνείς διακρίσεις όπως, μεταξύ άλλων, η πρόσφατη διάκρισή της στην κατηγορία Digitally Enhanced του διεθνούς φωτογραφικού διαγωνισμού IPA, αλλά και η περσινή νίκη της στην κατηγορία Enhanced του παγκόσμιου διαγωνισμού Sony Word Photography Awards.

Κείμενα (Πηγές)

Πηγή: http://www.sparrek.org

εικόνα αρθρογράφου (Nicki Upstairs)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Nicki Upstairs

Από μικρή μου άρεσε να βλέπω τα σχήματα που έκαναν τα σύννεφα και να φαντάζομαι ολόκληρους κόσμους εκεί πάνω. Το ίδιο και με τα νερά της θάλασσας, τους κόκκους της άμμου, τα φύλλα των δέντρων. Μπορεί να πει κανείς ότι ήμουν πάντα ονειροπόλα. Ή χαζοβιόλα. Ή, γιατί όχι και τα δύο. Κι επειδή κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει τι στο καλό κοιτάζω, προσπάθησα να τους το πω με λόγια, αλλά τζίφος. Για να το ζωγραφίσω, ούτε λόγος. Μέχρι που ανακάλυψα τη φωτογραφία. Και βρήκα τη χαρά μου.

Artcore magazine's footer