Άρθρα :: Camera Obscura articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

27.06
2017

Αντικατοπτρίζοντας τη φύση με την Loreal Prystaj

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Αντικατοπτρίζοντας τη φύση με την Loreal Prystaj)

Παρατηρώντας το πρόγραμμα και τα τοπία της φύσης, η Loreal Prystaj τοποθετεί τον εαυτό της στο περιβάλλον, καθώς η φύση... αντικρύζει τον εαυτό της στον καθρέφτη. 

Η Loreal Prystaj είναι μια εικαστική καλλιτέχνιδα με έδρα τη Νέα Υόρκη. Η δουλειά της συχνά παρουσιάζει τη σχέση ανάμεσα στο χρόνο και στο χώρο, με μια αντιπαράθεση της ανθρώπινης μορφής με το περιβάλλον της. Εκφράζει τις ιδέες της χρησιμοποιώντας ως μέσο τη φωτογραφία και τις αναπτύσσει με βίντεο, εγκαταστάσεις, performances και διαδραστικά αντικείμενα. Συχνά στο έργο της ασχολείται με στοιχεία της φύσης, χρησιμοποιώντας συμβολισμούς για να εντοπίσει το έμψυχο μέσα στο άψυχο και για να διασπάσει το έμψυχο στοιχείο στα συστατικά του. 

Το project “Reflecting on Nature”, για το οποίο η Loreal ταξίδεψε στη Φινλανδία, αποτελείται από μια σειρά σουρεαλιστικών εικόνων που παρουσιάζουν την ίδια τη φωτογράφο να ποζάρει στη φύση με έναν καθρέφτη να καλύπτει το κεφάλι και τον κορμό της. Συχνά οι καθρέφτες χρησιμοποιούνται για να τονίσουν τις λεπτομέρειες, αλλά σπάνια για να αναδείξουν την ευρύτερη εικόνα. Τι θα γινόταν αν η φύση μπορούσε να κοιτάξει τον εαυτό της; Τι θα έβλεπε; Τι θα ήμασταν εμείς; Θα ξεχώριζε η ταυτότητά μας ή θα ήμασταν μόνο μια μικρή λεπτομέρεια; Θα μας άλλαζε η φύση; Θα ήμασταν ένα σημάδι όμορφο ή άσχημο; Θα δινόταν έμφαση σε εμάς; Θα κρυβόμασταν;

Παρατηρώντας το πρόγραμμα και τα τοπία της φύσης, η φωτογράφος τοποθετεί τον εαυτό της στο περιβάλλον, καθώς η φύση... κοιτάει τον εαυτό της στον καθρέφτη. 

Κείμενα (Πηγές)

https://www.lorealprystaj.com 

εικόνα αρθρογράφου (Nicki Upstairs)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Nicki Upstairs

Από μικρή μου άρεσε να βλέπω τα σχήματα που έκαναν τα σύννεφα και να φαντάζομαι ολόκληρους κόσμους εκεί πάνω. Το ίδιο και με τα νερά της θάλασσας, τους κόκκους της άμμου, τα φύλλα των δέντρων. Μπορεί να πει κανείς ότι ήμουν πάντα ονειροπόλα. Ή χαζοβιόλα. Ή, γιατί όχι και τα δύο. Κι επειδή κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει τι στο καλό κοιτάζω, προσπάθησα να τους το πω με λόγια, αλλά τζίφος. Για να το ζωγραφίσω, ούτε λόγος. Μέχρι που ανακάλυψα τη φωτογραφία. Και βρήκα τη χαρά μου.

Artcore magazine's footer