Άρθρα :: Beaux Arts articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

19.02
2015

Όταν η μόδα… γίνεται μόδα

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Όταν η μόδα… γίνεται μόδα)

Αντικείμενα υψηλής ραπτικής ή εκθεσειακά αντικείμενα;

Ένα φαινόμενο που έχει σηματοδοτήσει τη λειτουργία των μουσείων τις τελευταίες δεκαετίες είναι η οργάνωση εκθέσεων από οίκους μόδας σε μουσεία. Ποικίλλοι είναι οι λόγοι που οδήγησαν στη συνεργασία αυτών των δύο φαινομενικά παράτυπων τομέων. Από τη μία, η αδηφάγα ανάγκη των μουσείων να ξεφύγουν από τα στεγανά που τα θέλουν να είναι κλειστού τύπου χώροι, αενάως αμετάβλητοι, με απήχηση σε «κάστες» κοινού και από την άλλη η κρίση με την οποία οι οίκοι υψηλής ραπτικής βρέθηκαν αντιμέτωποι, όταν μερικά χρόνια πριν διαπίστωσαν ότι τα υψηλά τους κασέ δεν έβρισκαν πια την αναμενόμενη ανταπόκριση.

Ένας από τους πρώτους, αν όχι ο πρώτος, σχεδιαστής μόδας που τόλμησε αυτό το εγχείρημα ήταν ο Γάλλος Jean Paul Gaultier. Αν ρίξει κανείς μια ματιά στο μακρόσυρτο βιογραφικό του, εύκολα θα αντιληφθεί την πολυτάλαντη προσωπικότητα και το ευρηματικό πνεύμα του. 

εικόνα άρθρου (Όταν η μόδα… γίνεται μόδα)

Καθόλη τη διάρκεια της καριέρας του απέδειξε ποικιλοτρόπως τις καινοτόμες ιδέες του, σχεδιάζοντας ρούχα από πρωτότυπα υλικά (όποιος δεν ξέρει το περίφημο cone bra της Madonna να σηκώσει το χέρι) και φυσικά τις περισσότερες φορές προκαλώντας κοινό και συνεργάτες. 

εικόνα άρθρου (Όταν η μόδα… γίνεται μόδα)

Το 2003-2004 λοιπόν, ανέλαβε τη χρηματοδότηση της εκκεντρικής έκθεσης με τίτλο “Bravehearts: Men in Skirts” στο Metropolitan Museum of Arts στη Νέα Υόρκη, μία έκθεση, συνέχεια της έκθεσης που είχε γίνει το 2001 στο V/A Museum στο Λονδίνο (η οποία αν και περιελάμβανε έργα του σχεδιαστή δεν ήταν χρηματοδοτούμενη από αυτόν). Ένας καλοπροαίρετος άνθρωπος θα μπορούσε να υποστηρίξει πως ήταν μια πολύ πετυχημένη συνεργασία. Η απήχηση στο κοινο ήταν πέραν της αναμενόμενης, ο κατάλογος της έκθεσης έγινε ανάρπαστος και η συγκεκριμένη έκθεση έγινε η αφορμή ώστε να μπορέσουν και άλλοι σχεδιαστές να εφορμήσουν στον πολιτιστικό χώρο χρησιμοποιώντας ως δίαυλο τα μουσεία. 

εικόνα άρθρου (Όταν η μόδα… γίνεται μόδα)

Ως γνωστόν όμως, ένα νόμισμα έχει δύο όψεις και στη συγκεκριμένη περίπτωση και οι δύο όψεις κάτω από την επιχρυσωμένη επιφάνεια της ανιδιοτέλειας στιγματίζονται από το ευτελές υλικό της κερδοσκοπίας. Αναφέρομαι ακριβώς στη χρονική στιγμή που ένα μουσείο μεταλλάσσεται σε επιχείρηση και αποδεχόμενο την χρηματοδότηση ενός παράταιρου σπόνσορα άναψε το πράσινο φως σε αλλότριους να έχουν λόγο σε ζητήματα εκτός του πεδίου τους. Κατακριτέο; Όχι απαραίτητα.

Στη μουσειολογική κονίστρα, κατά το λυκαυγές του προηγούμενου αιώνα, είχαν προκύψει ποικίλα προβλήματα αναφορικά με την ανανεωμένη λειτουργία των μουσείων. Στη νοητική διελκυστίνδα από τη μία κυριαρχούσε ο καθιερωμένος τρόπος λειτουργίας τους, με το ψυχρό περιβάλλον,τις ακατανόητες επεξηγηματικές πινακίδες και την επιβεβλημένη ησυχία είτε μέσα από ταμπέλες είτε με τα μακρόσυρτα σιριστικά επιφωνήματα συνοδευόμενα από τα επιβλητικά βλέμματα των φυλάκων. Όλες αυτές οι παγιωμένες τακτικές δημιούργησαν μία λαθεμένη ιδέα στο κοινό για το ρόλο του μουσείου, με συνέπεια την απομάκρυνση των επισκεπτών και τη στροφή τους σε άλλου είδους ψυχαγωγία.

Παρομοίως, από την πλευρά της μόδας, περίπου την ίδια περίοδο αλλά κυρίως λίγο αργότερα, παρατηρείται μία παρόμοια κρίση. Πολλές «μεταγραφές» αλλάζουν τα μέχρι τότε δεδομένα.

Όταν λοιπόν το Metropolitan Museum δέχτηκε τη χρηματοδότηση του Gaultier, δεν ήταν μία μονομερής ωφελιμιστική πράξη. Και οι δύο πλευρές είχαν ανάγκη από μία ανανέωση που θα τους βοηθούσε να προσεγγίσουν νέο κοινό μα κυρίως να προωθήσουν τη νέα τους εικόνα και την καινούρια τους ταυτότητα.

Η έκθεση λοιπόν κέντρισε το ενδιαφέρον του κοινού, προσέλκυσε ανθρώπους με διαφορετικές καταβολές και καθιέρωσε μία νέα τάση στη λειτουργία των μουσείων και στην ανάδειξη της μόδας. 

Κείμενα (Πηγές)

  • http://www.metmuseum.org/
  • http://en.wikipedia.org/wiki/Jean_Paul_Gaultier

Εικόνες (Πηγές)

  • http://media.gingerstyle.se/2011/11/6193907372_9f69db67ab.jpg
  • http://www.mindstation.com/bravehearts/brave_hearts_big.jpg
  • http://www.historicalmenswear.com/wp-content/uploads/2013/12/Screen-Shot-2013-12-22-at-9.30.39-AM.png
  • http://www.famemagazine.co.uk/wp-content/uploads/2010/05/madonna-conical-bra1-300x286.jpg
  • http://myweb.tiscali.co.uk/theotherplacetobe/AndrBolton3.jpg
εικόνα αρθρογράφου (Άννα Artatouille)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Άννα Artatouille

Η ‘Αννα, είναι ένα μικρό ποντικάκι που η δίψα του για μάθηση το οδήγησε να σκάψει το δρόμο του από τη Λάρισα στη Θεσσαλονίκη για να σπουδάσει Ιστορία και Αρχαιολογία.Κάπως έτσι ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα την Ιστορία της Τέχνης. Ακολουθώντας την ισχυρή της όσφρηση συνέχισε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στη μουσειολογία. Σαν μικρό ποντίκι που είναι της αρέσει να ταξιδεύει υπογείως και να περιπλανιέται σε αίθουσες μουσείων με σκοπό να παρατηρεί εκθέματα και ανθρώπους, χωρίς να την αντιλαμβάνονται. Ανήκει στο γνωστό είδος Artatouille, που διακρίνεται για τηνπεριέργειά του και την ακατάληπτη ανάγκη να τα ξέρει όλα. Θέλει να έχει άποψη για οποιαδήποτε ταινία ή βιβλίο και γι’αυτό τα βράδια τρυπώνει σε βιβλιοθήκες και σινεμά. Αν το δείτε μπροστά σας, μην τρομάξετε, είναι αρκετά εξοικειωμένο με το ανθρώπινο είδος, δεν θα σας πειράξει.

Artcore magazine's footer