Άρθρα :: Vita ARTenativa articles :: vita artenativa

επιλογή γλώσσας
choose language

11.09
2014

Τι τραγουδάμε τόσα χρόνια;! Μέρος Β

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Τι τραγουδάμε τόσα χρόνια;! Μέρος Β)

Μετά τους James, Beatles, Bob Marley και άλλους, 

Που μπορείς να ξαναβρείς εδώ, έρχεται το δεύτερο μέρος των παρανοημένων και παρεξηγημένων τραγουδιών που ακούμε κατά κόρον αλλά ίσως να μην δώσαμε ποτέ την δέουσα προσοχή.

The Police: Every Breath You Take

Ένα τραγούδι που έχει συντροφεύσει πολλά νιόπαντρα ζευγάρια στον πρώτο τους χορό, αν και μόλις προσέξει κανείς καλά τους στίχους, φαίνεται πως είναι ένα κατεξοχήν μελαγχολικό τραγούδι... χωρισμού. Ο ίδιος ο Sting επιβεβαίωσε τη θεωρία λέγοντας πως όταν έγραφε τους στίχους, αναφερόταν στο διαζύγιό του από την Frances Tomelty και στο πόσο εμμονικός είχε γίνει μαζί της. Καθόλου δεν φαίνεται από τον τίτλο.

The Rolling Stones: Brown Sugar

Υποσυνείδητα νοήματα για αισθησιακές γυναίκες; Ζαχαρώδη υποκατάστατα; Όχι ακριβώς. Η εισαγωγή του τραγουδιού αναφέρεται εξ ολοκλήρου στους κτηνώδεις βιασμούς των σκλαβωμένων γυναικών από τα αφεντικά τους στις βαμβακοκαλλιέργειες του Αμερικάνικου Νότου:

 

Gold coast slave ship bound for cotton fields

Sold in a market down in New Orleans

Scarred old slaver knows he's doing alright

Hear him whip the women just around midnight.

Ah, brown sugar how come you taste so good?

Brown sugar, just like a young girl should.

Για να χειροτερέψει το πράγμα, ο ίδιος ο Jagger σε συνέντευξή του στο Rolling Stone, αναφερόμενος στο νόημα του τραγουδιού, απάντησε πως το “Brown Sugar” είναι λίγο από όλα: ωραίος ρυθμός και ένας χαοτικός αχταρμάς από αναφορές σε δουλεία, σαδομαζοχισμό, διαφυλετικό σεξ, απώλεση αθωότητας. Και ναρκωτικά. Πολλά πολλά ναρκωτικά.

 

Guns n Roses: Rocket Queen

Όσο με τρέλαινε η εικόνα του Slash τότε στα δοξασμένα 90s, τόσο με εκνεύριζε η παρουσία του Axl Rose στο αμέσως επόμενο πλάνο. Είναι και ένας λόγος που υποσυνείδητα δεν αναφέρω τους GnR ως «αγαπημένους», γιατί τόσα χρόνια Axl μας ξενερώνεις τέρμα. Ένας άλλος λόγος είναι ο εξεζητημένος δηθενισμός του που εάν λάμβανε χώρα τη σήμερον ημέρα, θα έκανε μέχρι και τον Super Douche Kanye West να κοκκινίσει. Τρανταχτό παράδειγμα το τραγούδι “Rocket Queen” που ο Axl ήθελε να εκτοξεύσει στη σφαίρα του ιδεατού γι’αυτό και ζήτησε να προστεθούν οργασμικά ηχητικά εφέ. Όμως όντας τελειομανής, δεν καταδέχτηκε να κάνει μια απλή ηχητική μίξη. Αντίθετα έφερε την τότε κοπέλα του ντράμερ τους, Steven Adler, Adriana Smith και σαν επαγγελματίες ηχογράφησαν 30 λεπτά σεξουαλικών αγκομαχητών που ακούγονται καθαρά στο 2:40 του video:

Lou Reed: Coney Island Baby

Ολόκληρος ο δίσκος έχει μία και μόνο μούσα: Την τρανσέξουαλ Rachel (με πιθανότερο σενάριο το επίθετό της να ήταν Humphries). Ήταν από τις συγκλονιστικότερες σχέσεις του αγαπημένου Lou, πηγή έμπνευσης για έναν ολόκληρο δίσκο και σωτήριο καταφύγιο όταν και όποτε ήθελε εκείνος. Η ερωτευμένη Rachel ήταν πάντα εκεί, όμως όταν η έμπνευση παρήλθε και ο καλλιτέχνης προχώρησε, η μούσα χάθηκε στη λήθη και ο Reed αρνιόταν πεισματικά να μιλήσει για εκείνη από το 1978 και έπειτα. Έμειναν μόνο τα τραγούδια, μάρτυρες ταραγμένων ψυχών και δυνατών συναισθημάτων.

 

Leonard Cohen: Chelsea Hotel No. 2

Chelsea Hotel… Όσα κρύβουν οι τοίχοι και τα δωμάτιά του δεν τα κρύβει ο κόσμος όλος. Έκανα τα πάντα για να μπορέσω να χωθώ έστω για λίγο στους διαδρόμους του με παταγώδη αποτυχία. Πόσα μπορεί να φανταστεί κάποιος ότι έχουν συμβεί εκεί βλέποντας την χρυσή πλάκα στην είσοδο με τα διάσημα ονόματα των επισκεπτών του. Ο κύριος Cohen φρόντισε να μας δώσει μια ιδέα εντός των τοιχών: Το τραγούδι του με το όνομα του διάσημου ξενοδοχείου είναι η στοματική σεξουαλική εμπειρία που έλαβε ο ίδιος από την Janis Joplin. Τζέντλεμαν με τα όλα του.

 

+1 Pink Floyd: Wish You Were Here

Το έξτρα διαμάντι είναι αφιερωμένο στον Θοδωρή που μου το θύμησε στο προηγούμενο άρθρο.

Χαμηλά φώτα, κεράκια παντού, εννοείται αναπτήρες αναμένοι στις συναυλίες, χουχουλιαστές αγκαλίτσες και καρδούλες να αιωρούνται. ΚΑΚΩΣ. Το τραγούδι αυτό απέχει τόσο πολύ από την κατηγορία «ερωτικά τραγούδια» όσο και εγώ από το Ολυμπιακό Στάδιο για την συναυλία της Lady Gaga. Οι στίχοι είναι βαθύτατα κοινωνικοί και αφορούν στην αποξένωση, στη μοναξιά και στο ξεπούλημα της ανθρώπινης ψυχής και ύπαρξης για «πρωταγωνιστικούς ρόλους σε κλουβιά». Είναι υπέροχη και χαλαρωτική η μελωδία, σίγουρα. Αλλά μου φαίνεται αδιανόητο να κοιτάς στα μάτια το έτερον ήμισυ και να του τραγουδάς όλο μέλι:

 

So you think you can tell Heaven from Hell?

Blue skies from pain?

Can you tell a green field from a cold steel rail?

A smile from a veil?

Do you think you can tell?

And did they get you to trade your heroes for ghosts?

Hot ashes for trees?

Hot air for a cool breeze?

Cold comfort for change?

Ή στη χειρότερη να περιμένεις να περάσει όλο το τραγούδι για να φτάσουμε στον επικείμενο στίχο: ‘How I wish you were here/ We’re just two lost souls swimming in a fish bowl year after year’. Που έτσι και αλλιώς αναφέρεται στην φλεγόμενη ψυχή του Syd Barrett. Δοκιμάστε κάτι άλλο. Για κάτι τέτοιες στιγμές τραγουδάει και η Celine Dion!

 

Κείμενα (Πηγές)

  • http://dangerousminds.net/comments/rachel_lou_reeds_transsexual_muse 
  • http://www.ranker.com 
  • http://flavorwire.com 
  • www.feelnumb.com
εικόνα αρθρογράφου (Κέλλυ Πιλαλίδου)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Κέλλυ Πιλαλίδου

Γεννημένη στη μόνιμα καλοκαιρινή Θεσσαλονίκη, αν μπορούσε να ευχηθεί ένα μόνο πράγμα για τη ζωή της, αυτό θα ήταν να επισκεφτεί όλες τις χώρες της υδρογείου, μιλώντας την μητρική γλώσσα κάθε μίας από αυτές (ok δύο πράγματα). Δεν μπορεί να θυμηθεί πότε κατάφερε να μετονομάσει το παράλογο σε καθημερινότητα και την ελπίδα σε τρέλα. Ζηλεύει τους ταλαντούχους ανθρώπους γιατί αυτοί πρώτοι δίνουν πνοή στο όνειρο και είναι σχεδόν βέβαιη πως θα ζήσει 152 χρόνια μαθαίνοντας.

Artcore magazine's footer