Άρθρα :: Vita ARTenativa articles :: vita artenativa

επιλογή γλώσσας
choose language

11.05
2015

Ήξεις Αφήξεις

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ήξεις Αφήξεις)

Σχεδόν κάθε φορά που περπατάω στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, έχω τη συνήθεια να κοιτάζω τους μεγάλους όγκους που έχουν την αυταπάτη πως είναι πολυκατοικίες. Με το ίδιο χρώμα, την ίδια διαρρύθμιση και την ίδια παντελή έλλειψη αρχιτεκτονικής. Και κάθε φορά αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν οι δημιουργοί τέτοιων εκτρωμάτων να μην μπορούσαν να κοιτάξουν έστω και λίγο στο μέλλον και να προβλέψουν πως, αν συνεχιστεί αυτή η τερατογένεση, η πόλη θα καταντήσει μια απέραντη θάλασσα από μπετόν. 

Ψαχουλεύοντας στο διαδίκτυο για τελείως διαφορετικούς λόγους, έπεσα πάνω σε αντίστοιχες περιπτώσεις ανθρώπων που, όχι μόνο δεν μπορούσαν να δουν πέρα από τη μύτη τους και την σιγουριά της «παντογνωσίας» τους, αλλά που διαψεύστηκαν πανηγυρικά από την εξέλιξη των πραγμάτων. Κανένας από αυτούς δεν ακολούθησε την πρώτη διδάξασα αρχαία Πυθία: «Ήξεις αφήξεις ούκ εν τω πολέμω θνίξεις», με το κόμμα της πρότασης να αλλάζει θέση ανάλογα με την έκβαση των γεγονότων και την δαφνομασούσα μάντισσα να απαντάει με αυτοπεποίθηση: «Εγώ τα ‘λεγα!» 

Ο βασιλιάς Γουλιέλμος ο Α’ της Πρωσίας, βασιζόμενος στα μέσα της εποχής του –λέγε με άλογο– θεωρούσε απόλυτα φυσικό πως ένας απλός θνητός θα έκανε τα πάντα για να νιώσει λίγο Γουλιέλμος καλπάζοντας πάνω σε ένα αρχοντικό άλογο χωρίς να ξοδέψει μία, ακόμη κι αν χρειαζόταν να ταξιδέψει μια ολόκληρη μέρα ασταμάτητα. Γιατί ποιος τα χρειάζεται τα τρένα, όταν μπορείς να ταλαιπωρηθείς ανέμελος;

εικόνα άρθρου (Ήξεις Αφήξεις)

«Κανένας δεν θα δώσει ένα σεβαστό ποσό για να ταξιδέψει από το Βερολίνο στο Potsdam σε μια ώρα ενώ μπορεί να ταξιδέψει για εκεί καβάλα στο άλογό του, μέσα σε μια μέρα δωρεάν». Γουλιέλμος Α’ της Πρωσίας για τα τρένα, 1864.

Παραμένοντας στο φλέγον ζήτημα «άλογο», 40 χρόνια μετά την παραπάνω δήλωση έρχεται ο πρόεδρος της τράπεζας Michigan Savings Bank να δικαιώσει τον Γουλιέλμο και τον ίππο του τονίζοντας πως «Το άλογο ήρθε για να μείνει. Αυτό το επονομαζόμενο ‘αυτοκίνητο’ δεν είναι τίποτε παραπάνω από μια καινοτόμος μόδα που θα περάσει». Με αυτά τα λόγια απευθύνθηκε στον δικηγόρο του Henry Ford, προσπαθώντας να τον αποτρέψει από το να επενδύσει άσκοπα χρήματα για ένα τελειωμένο (για εκείνον) θέμα: το αυτοκίνητο. 

εικόνα άρθρου (Ήξεις Αφήξεις)

O Henry Ford κάνοντας κάποιον άλλο τραπεζίτη εκατομμυριούχο (1903)

«Η τηλεόραση δεν θα αντέξει απλά γιατί οι άνθρωποι σύντομα θα βαρεθούν να κοιτάζουν ένα κουτί από κόντρα πλακέ κάθε βράδυ». Τάδε έφη Darryl Zanuck, παραγωγός της 20th Century Fox, ζώντας στην αφέλεια του 1946, με την πίστη πως το κοινό θα γίνει πιο απαιτητικό μετά τη συγκλονιστική ανακάλυψη του κινηματογράφου.

εικόνα άρθρου (Ήξεις Αφήξεις)

Ποτέ μην υποτιμάς την ακόρεστη δίψα του κοινού για αποχαύνωση.

Το να είσαι επικεφαλής σε εταιρείες και πολυεθνικές που πραγματεύονται την τεχνολογία και κυρίως την εξέλιξη αυτής, επιβάλλει να βλέπεις πολύ μπροστά από την εποχή σου, να είσαι διορατικός, να ετοιμάζεις την κοινωνία από τώρα για τις ραγδαίες εξελίξεις του αύριο. Σωστά Ken Olson;

εικόνα άρθρου (Ήξεις Αφήξεις)

«Δεν υπάρχει κανένας λόγος για να θελήσει κάποιος να έχει υπολογιστή στο σπίτι του». Ken Olson, ιδρυτής, επικεφαλής και προεδρεύων της εταιρείας Digital Equipment Corporation (DEC), σε συνέδριο για το Παγκόσμιο Μέλλον της Τεχνολογίας (Βοστώνη 1977).

Το τηλέφωνο είναι για τους Αμερικάνους. Εμείς έχουμε αρκετούς αγγελιοφόρους, δεν το χρειαζόμαστε.

Sir William Preece, του Βρετανικού Ταχυδρομείου (1878).
εικόνα άρθρου (Ήξεις Αφήξεις)

Γατάκια Αμερικάνοι

Εάν πιστεύετε πως η παραπληροφόρηση, η δίκη και η καταδίκη από τον έντυπο κόσμο είναι προϊόν του σύγχρονου τρόπου ζωής, κάνετε λάθος. Το 1936, οι New York Times το αποφάσισαν: κανένας πύραυλος δεν θα καταφέρει ποτέ να βγει από την ατμόσφαιρα της Γης. Ποτέ όμως.

εικόνα άρθρου (Ήξεις Αφήξεις)

Ποτέ μη λες ποτέ: το αποτύπωμα του Armstrong, όταν έγραφε η ιστορία ως ο πρώτος άνθρωπος στο φεγγάρι (1969).

Και το προσωπικό αγαπημένο: «Θα έχει εξαφανιστεί μέχρι τον Ιούνιο». Άποψη του περιοδικού Variety για την ισοπεδωτική εμφάνιση του rock ‘n’ roll στα παγκόσμια μουσικά δρώμενα (1955). Εβδομήντα χρόνια μετά, το ροκ είναι εδώ δυναμικά και ταράζει ακόμη τις απανταχού μετριότητες. Ατίθασο και αιωνίως άτακτο παιδί της μουσικής, εξακολουθεί και έχει αγαπημένο του χόμπι να γελά σαρκαστικά στις άστοχες Πυθίες του κόσμου, που περιμένουν ακόμη να εξαφανιστεί από προσώπου γης για να γλιτώσουν οι νέοι και να σωθεί η ανθρωπότητα από την αγριάδα του. 

Τα κάνεις τώρα τα μαντεία τους καλοκαιρινά;

Εικόνες (Πηγές)

  • www.lauradrives.com 
  • begoodorelse.wordpress.com 
  • www.kenafibers.com 
  • www.space.com 
  • www.scientificamerican.com 
  • http://list25.com
εικόνα αρθρογράφου (Κέλλυ Πιλαλίδου)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Κέλλυ Πιλαλίδου

Γεννημένη στη μόνιμα καλοκαιρινή Θεσσαλονίκη, αν μπορούσε να ευχηθεί ένα μόνο πράγμα για τη ζωή της, αυτό θα ήταν να επισκεφτεί όλες τις χώρες της υδρογείου, μιλώντας την μητρική γλώσσα κάθε μίας από αυτές (ok δύο πράγματα). Δεν μπορεί να θυμηθεί πότε κατάφερε να μετονομάσει το παράλογο σε καθημερινότητα και την ελπίδα σε τρέλα. Ζηλεύει τους ταλαντούχους ανθρώπους γιατί αυτοί πρώτοι δίνουν πνοή στο όνειρο και είναι σχεδόν βέβαιη πως θα ζήσει 152 χρόνια μαθαίνοντας.

Artcore magazine's footer