Άρθρα :: Ερεβοκτόνο Ρόδι articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

Η στήλη αυτή-χάρτης της μουσικής και της ποίησης-φιλοδοξεί να είναι τόσο πυκνή όσο και το νωπό χιόνι στ’ αχανή ύψη του Χελμού, κι όσο της Στύγας τα ψυχρά και λαγαρά νερά. Ταυτόχρονα όμως, μες στην αμείλικτη απλοχωριά της μεγαλοπρεπούς, πολύπλοκης ζωής μας, η στήλη αυτή θα είναι τόσο απλή κι ασπόνδυλη όσο και μια μεταμεσονύχτια ραδιοφωνική εκπομπή·της νωθρής νύχτας και του περιθωρίου!Κάθε δεύτερη Παρασκευή λοιπόν (στην πιο απαραχάρακτη μέρα της εβδομάδος), θα γράφονται πράγματα, ιστορίες και μύθοι, που γεννήθηκαν για ν’ αστροβολούν και να μας συναρπάζουν -κι ίσως να μην το κατόρθωσαν ακόμα. Αποσπάσματα πεζών, ποιητικά συντρίμματα, στίχοι, μουσικές και πολιτιστικές μαζώξεις θα γεμίζουν τη στήλη και τις μέρες μας·θα είναι η αίρεση κι η προαίρεση. Όλα όσα έλαμψαν δηλαδή στο άπειρο φως και τα γνώρισαν οι πάντες, ή κι όσα σμιλεύτηκαν εν κρυπτώ και παραβύστω και δεν τα πήρε είδηση κανείς

Σελίδα 1 / 1

εμφάνιση ανά σελίδα :

  • 15
  • 30
  • 50
  • 100
09.11
2018

Από τη Μυθολογία στο Λόγο | Αυτή η εβδομάδα είναι "Φεστιβάλ"

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Από τη Μυθολογία στο Λόγο | Αυτή η εβδομάδα είναι "Φεστιβάλ")
«Η μυθολογία δεν είναι παραμύθι, αλλά ένας προεπιστημονικός τρόπος σκέψης» έγραφε ο Βασίλης Ραφαηλίδης, υπονοώντας και υπογραμμίζοντας μια εγγενή, συστατική αλήθεια του μύθου, σκοπός του οποίας είναι όχι να γοητεύσει αλλά να ερμηνεύσει την πραγματικότητα. Την αναπόσπαστη αυτή αλήθεια είχα στο μυαλό μου διαβάζοντας το κεντρικό θέμα γύρω από το οποίο συγκεντρώθηκαν οι 15 ταινίες που συμμετέχουν στο Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα του 59ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το όνομά του: «Ρωμαϊκή Ευσπλαχνία / Caritas Romana». Κι επειδή αυτή η εβδομάδα είναι «Φεστιβάλ», αποφάσισα να ασχοληθώ λιγάκι με το ζήτημα αυτό. Και πιο συγκεκριμένα με μια παράλληλη δράση, την έκθεση «Caritas Romana: 15 πράξεις αφοσίωσης».
26.10
2018

Κατηγορώ σημαίνει γνωρίζω

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Κατηγορώ σημαίνει γνωρίζω)
Το ανθρώπινο μυαλό λειτουργεί σχεδόν πάντα συνειρμικά και λοξοδρομικά. Έτσι αν αυτό το άρθρο οφείλει την ύπαρξή του κάπου, την οφείλει σίγουρα σ’ αυτήν την εγγενή συνήθειά μας (δυσπροσαρμοστικότητα μάλλον) να υπεραναλύουμε, να ανασυνθέτουμε και να συνδέουμε θέματα τελείως ανόμοια μεταξύ τους. Συνηθίζω λοιπόν, στις διάφορες ασχολίες μου, να έχω κάποια μουσική στο χώρο, ανεξαρτήτως αν είμαι προσηλωμένος σ’ αυτήν ή όχι (αρκετά κουλτουριάρικο). Οπότε, όλα ξεκίνησαν από το τραγούδι των Doors “Five to One”, επίλογο στον πιο μελωδικό τους για μένα δίσκο, το “Waiting for the Sun” του 1968. Κι αυτή η μικρή-μικρή κι ασήμαντη θρυαλλίδα εκκίνησε εντός μου έναν καταρράκτη σκέψεων που θα ήθελα να μοιραστώ ώστε να απαλύνω κάπως το υπαρξιακό άγχος.
12.10
2018

Ο Θεός πέθανε: Μια κλεφτή ματιά στον «Ηλίθιο» του Dostoyevsky

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ο Θεός πέθανε: Μια κλεφτή ματιά στον «Ηλίθιο» του Dostoyevsky)
Ήθελα, που λέτε,τις πρώτες γραμμές αυτής της στήλης, να τις αφιερώσω σε μια αλήθεια πανανθρώπινη και νομοτελειακή· γιατί, ποιος ο σκοπός της τέχνης, αν όχι να αναλύσει όψεις του ανθρώπου; Να σκιαγραφήσει την αδυσώπητη πραγματικότητα, μέσα από διαφορετικά βέβαια κάθε εποχή πρίσματα και μανιέρες;

Artcore magazine's footer