Άρθρα :: Art outside the Core articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

18.01
2013

Ήτοι ιαπωνικά κινούμενα σχέδια

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Ήτοι ιαπωνικά κινούμενα σχέδια)

Τα κινούμενα σχέδια ήταν και είναι για την Ελλάδα μια λίγο πονεμένη ιστορία κατά τη γνώμη μου. Εν έτει 2012 και με βάση αυτά που γνωρίζω αυτή η ζώνη αποτελεί ψύλλους στα άχυρα που ψάχνεις να τη βρεις (μόνο το Nickelodeon και το Star κάνει δουλειά με παιδικά).

Δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη για το τι συνέβαινε πριν τη δημιουργία των ιδιωτικών καναλιών, αφού μεγάλωσα με την ιδιωτική τηλεόραση. Συνήθως τα πρωινά του σαββατοκύριακου είχες τη δυνατότητα να παρακολουθήσεις παιδικές σειρές, που σε μεγάλο ποσοστό, είτε τις έβλεπες σε επανάληψη, είτε προβάλλονταν στην ελληνική τηλεόραση με αρκετά χρόνια καθυστέρηση σε σχέση με την χώρα παραγωγής.

Παρόλα αυτά, η ζώνη αυτή του σαββατοκύριακου (καμία σχέση με τη ζώνη του λυκόφωτος) ήταν και η αιτία της πρώτης επαφής μας με την Ιαπωνική αισθητική των anime, ήτοι «ιαπωνικά κινούμενα σχέδια». Δεν τα ονομάζω παιδικά γιατί από όσο θυμάμαι, ορισμένα από αυτά είναι αρκετά βίαια για να απευθύνονται σε μικρά παιδιά, αλλά αυτό έχει να κάνει περισσότερο με την πολιτική του εκάστοτε καναλιού και το κατά πόσο κρίνει ότι πρέπει να παίζονται σε συγκεκριμένες ώρες ή όχι. Τα anime στην Ιαπωνία δεν απευθύνονται μονάχα στα παιδιά. Υπάρχουν anime για όλες τις ηλικίες και για όλα τα γούστα.

Αυτοί οι ήρωες λοιπόν με τα μεγάλα εκφραστικά μάτια, τα παράξενα μαλλιά με τα πιο περίεργα χρώματα αλλά και τα ψηλά λεπτά πόδια ( καμιά σχέση με τους πραγματικούς Ιάπωνες δηλαδή) πρωταγωνιστούσαν και πρωταγωνιστούν σε ιστορίες που έχουν αρχή, μέση και τέλος. Τι εννοώ με αυτό; Σε αντίθεση με τα αμερικάνικα κυρίως κινούμενα σχέδια, στα οποία ακόμα και όταν ο δημιουργός ενός ήρωα έχει πεθάνει, ο χαρακτήρας επαναλαμβάνεται σε καινούργιες εκδόσεις από άλλους δημιουργούς, στην Ιαπωνία, όταν ο δημιουργός κλείσει την ιστορία που θέλει να πει, σταματάει και ο ήρωας να υπάρχει και μένουμε με την αίσθηση, ότι έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα… Εν ολίγοις η ιστορία του ήρωα κάποια στιγμή σταματάει και δεν διαιωνίζεται στο άπειρο. Υπάρχουν φυσικά και στην Ιαπωνία κινούμενα σχέδια που ξεχνάνε να ολοκληρωθούν, όπως το γνωστό πλέον Naruto το οποίο ακόμα παίζεται, το ιστορικό πλέον Dragonball και το Sazae-san, που ίσως αποτελεί και το μακροβιότερο anime, αριθμώντας τουλάχιστον 2100 επεισόδια (βρίσκεται στην τηλεόραση από το 1969)!

Οι ιστορίες αυτών των ηρώων σε προσκαλούνε να δεις μια διαφορετική κουλτούρα από αυτήν του δυτικού τρόπου ζωής, όπου οι παραδόσεις της Ιαπωνίας αποτελούν βασικό στοιχείο των ιστοριών, χωρίς όμως να εμφανίζονται παράταιρες με το anime. Όπως ακριβώς και στην πραγματικότητα, όπου η σύγχρονη Ιαπωνία της τεχνολογίας βασίζεται στην παράδοση και τους αυστηρούς κανόνες που ορίζει η ιαπωνική εθιμοτυπία. Και θα το καταλάβεις, αρκεί να παρακολουθήσεις λίγο πιο προσεκτικά την καθημερινότητα που εκτυλίσσεται και δεν αρκεστείς στις ουκ ολίγες σκηνές δράσεις που υπάρχουν!!!

Εικόνες (Πηγές)

  • http://akatsukidestroyer.blogspot.gr/2011/04/naruto.html
εικόνα αρθρογράφου (Άννα Μανιάκη)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Άννα Μανιάκη

Όταν έχεις αποφοιτήσει από την Aρχαιολογική Σχολή, πιστεύεις ότι θα ανακαλύψεις το τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όπως μου είχε πει κάποτε ένας καθηγητής μου στη μουσική. Δεν φαντάζεσαι, ότι από την αρχαιολογία μπορείς να βρεθείς να ασχολείσαι με τεχνολογίες όπως η τρισδιάστατη αναπαράσταση αρχαιολογικών δεδομένων. Και όλα αυτά στην Ελλάδα. Πώς όμως αποφάσισα να ασχοληθώ με την Ιαπωνία, τα anime και τα manga, είναι ένα ερώτημα καθόλου δύσκολο να απαντηθεί. Όταν από 8 χρονών ανυπομονώ να έρθει το σαββατοκύριακο για να περάσω τα πρωινά βλέποντας τα κινούμενα σχέδια στην τηλεόραση είναι φυσικό επακόλουθο η απόφαση μου να μάθω περισσότερα πράγματα γι’ αυτά. Κυρίως όταν ανακάλυψα τον μαγικό κόσμο του ίντερνετ, αλλά και όταν προσπάθησα να μάθω την γοητευτική για μένα ιαπωνική γλώσσα.

Artcore magazine's footer