Άρθρα :: Art outside the Core articles :: selected column

επιλογή γλώσσας
choose language

Αγάπη μου, ζωντάνεψα τα βιβλία!

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Αγάπη μου, ζωντάνεψα τα βιβλία!)

Κατά καιρούς έχουμε δει πολλούς καλλιτέχνες να δίνουν ζωή σε άψυχα αντικείμενα όπως τα υπέροχα τοπία και οι προσωπογραφίες που δημιούργησε ο Άγγλος Carl Warner αποκλειστικά με κάθε λογής φαγώσιμα... Ή το πώς θα μπορούσε να είναι η ζωή του ανθρώπου στον πεντανόστιμο, βρώσιμο μικρόκοσμο όπως τον δημιούργησε η σουρεαλιστική φαντασία του Christopher Boffoli με τις λεπτομερείς απεικονίσεις του. Άλλοτε πάλι είναι κλασικοί πίνακες που ζωντανεύουν και «κινούνται» χάριν της κοπιαστικής και ταλαντούχας δουλειάς του Ιταλού σκηνοθέτη Rino Stefano Tagliafierro και της ομάδας του. Ήταν αναμενόμενο λοιπόν να περάσει αυτή η τάση και στα βιβλία.

Το πλήρωμα του χρόνου ήρθε και ακούει στο όνομα Terry Border. Ο Αμερικανός καλλιτέχνης δεν κατάφερε να γλιτώσει τον γλυκό πειρασμό της «εισβολής» του φαγητού στην τέχνη όπως μπορείς να δεις στο προσωπικό του ιστολόγιο (τη συλλογή του Bent Objects σίγουρα θα την έχεις δει κάποια στιγμή στο διαδίκτυο και όχι μόνον εκεί), ενώ έχει «ζωντανέψει» από μίνι χριστουγεννιάτικα δέντρα μέχρι και φύλλα τράπουλας. Εκείνο όμως που ξεχωρίζει από όλο το φάσμα της δουλειάς του είναι το πρόσφατο πρότζεκτ Wiry Limbs, Paper Backs που ουσιαστικά είναι τα αγαπημένα του (μας) βιβλία με συρμάτινα μέλη να αναπαριστούν την ίδια τους την υπόθεση. Μπορείτε να δείτε ένα δείγμα της απολαυστικής δουλειάς του παρακάτω ή να επισκεφθείτε το site με τις ολοκληρωμένες συλλογές του. Πιστέψτε με, αξίζει!

Κείμενα (Πηγές)

  • http://shortlist.com/cool-stuff/design/books-brought-to-life-with-wire
  • http://terryborder.com
  • http://www.carlwarner.com/
  • http://bigappetites.net/
  • http://www.http://moreofamore.tumblr.com/post/17407309728rinostefanotagliafierro.com/
εικόνα αρθρογράφου (Κέλλυ Πιλαλίδου)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Κέλλυ Πιλαλίδου

Γεννημένη στη μόνιμα καλοκαιρινή Θεσσαλονίκη, αν μπορούσε να ευχηθεί ένα μόνο πράγμα για τη ζωή της, αυτό θα ήταν να επισκεφτεί όλες τις χώρες της υδρογείου, μιλώντας την μητρική γλώσσα κάθε μίας από αυτές (ok δύο πράγματα). Δεν μπορεί να θυμηθεί πότε κατάφερε να μετονομάσει το παράλογο σε καθημερινότητα και την ελπίδα σε τρέλα. Ζηλεύει τους ταλαντούχους ανθρώπους γιατί αυτοί πρώτοι δίνουν πνοή στο όνειρο και είναι σχεδόν βέβαιη πως θα ζήσει 152 χρόνια μαθαίνοντας.

Artcore magazine's footer