_

επιλογή γλώσσας
choose language

Beaux Arts Θωμάς Λιούτας

August Rodin: Πλάθοντας την ύλη και το συναίσθημα

Ο Auguste Rodin είναι, αναμφίβολα, ένας από τους σημαντικότερους γλύπτες στην ιστορία της δυτικής τέχνης, αποτελώντας το μεταίχμιο μεταξύ ακαδημαϊκής και μοντέρνας γλυπτικής. Η δράση του ήταν παράλληλη με την έκρηξη του ιμπρεσιονισμού στη Γαλλία και μετέπειτα στην υπόλοιπη Ευρώπη, δίνοντας ως αποτέλεσμα ιδιαίτερη έμφαση στην κίνηση, την έκφραση και το συναίσθημα των γλυπτών του.

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (article's cover image)

Ο σπουδαίος Γάλλος γλύπτης γεννήθηκε στο Παρίσι το 1840 κι έζησε σε μια εποχή καλλιτεχνικών ζυμώσεων, που οδήγησαν σταδιακά στην ανάδειξη νέων κινημάτων. Ο ίδιος βίωσε τη δύση του ακαδημαϊσμού, την επικράτηση του ιμπρεσιονισμού και την άνοδο του μοντέρνου, καθώς έζησε μέχρι και το 1917. Διαγράφοντας μία πορεία που διακρίνεται από παραγωγικό πλούτο, άφησε πίσω του χιλιάδες γλυπτά και σκίτσα/σχέδια.

εικόνα άρθρου (article's image)

“Pierre De Wissant monumental”, 1887, μπρούντζος, 214,9 x 116,8 x 99,1 εκ.

Ο Auguste Rodin, παρότι εκπαιδεύτηκε σύμφωνα με τα ακαδημαϊκά πρότυπα στα μέσα του 19ου αιώνα, επιλέγει να ακολουθήσει μία πιο προσωπική προσέγγιση, μακριά από τα μυθολογικά, αλληγορικά και ιδεαλιστικά πρότυπα της καθιερωμένης τέχνης. Τον ενδιαφέρει βαθιά η κίνηση, η εκφραστικότητα και το συναίσθημα του θέματος, καταφεύγοντας συχνά σε αντισυμβατικές, έντονες πόζες, οι οποίες αρχικά δεν ήταν ευρέως αποδεκτές από τους καλλιτεχνικούς κύκλους της εποχής. 

εικόνα άρθρου (article's image)

“LordHoward de Walden”, 1905-1906, μπρούντζος, 52,5 x 52,1 x 27,3 εκ.

Η αλλαγή στο κλίμα της τέχνης που επέφερε ο ιμπρεσιονισμός συνέβαλε και στην αναγνώριση του Γάλλου γλύπτη. Ο κόσμος της τέχνης άρχισε να εκτιμάει την ολοζώντανη και εκφραστική οπτική του Rodin στη γλυπτική, αποφεύγοντας τον κουραστικό πια ιδεαλισμό που επικρατούσε έως τότε με θέματα που εστίαζαν σε ιστορικά και μυθολογικά γεγονότα. 

εικόνα άρθρου (article's image)

“Georges Clemenceau”, 1911-1913, ψημένος πηλός, 29,6 x 27,2 x 22 εκ.

Στα έργα του Rodin, κυρίαρχο θέμα είναι ο άνθρωπος. Αυτονομημένος και γήινος, με τα προβλήματά του, τη λύπη, τη χαρά του, και κάθε συναφές συναίσθημα να γίνεται φορέας της εκφραστικότητας του γλυπτού. Οι πόζες του συχνά είναι έντονες και σχεδόν αφύσικες, αλλά αυτό δίνει μία εκρηκτική κινητικότητα που διαφέρει σημαντικά από την κίνηση που μπορεί να παρατηρήσει κανείς σε προγενέστερους γλύπτες. Στο παρελθόν, η κίνηση ήταν αποτέλεσμα εντατικής μελέτης και πολλών σκίτσων που όριζαν τελικά την επιθυμητή πόζα του μοντέλου. Ο Rodin, όμως, προτιμάει τα μοντέλα του να κινούνται ελεύθερα μες στο ατελιέ του, ενώ ο ίδιος πλάθει μανιωδώς κομμάτια από πηλό ή σκιτσάρει. Κατά συνέπεια, δημιουργεί πόζες πιο δυναμικές και πιο αυθόρμητες, τις οποίες επεξεργάζεται στη συνέχεια, τελειοποιώντας το αρχικό ερέθισμα. 

εικόνα άρθρου (article's image)

“The Shade”, 1901, μπρούντζος, 191,8 x 97,3 x 77,5 εκ.

Ο αυθορμητισμός στις πόζες του Rodin φαίνεται τόσο στα γλυπτά που απεικονίζουν κινούμενους ανθρώπους, λόγου χάρη στο έργο “The Shade” βλέπουμε έναν άνθρωπο με έντονα γερμένο κεφάλι, όσο και σε έργα στατικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το γλυπτό “The Thinker”, το πιο δημοφιλές έργο του και πιθανώς ένα από τα πιο αναγνωρισμένα στην ιστορία της τέχνης. Παρότι το μοντέλο βρίσκεται σε καθιστή πόζα, χαρακτηρίζεται από φυσικότητα, σε αντίθεση με τη σχεδόν επική απεικόνιση των διανοούμενων κατά το παρελθόν. Εδώ απεικονίζεται ένας ανώνυμος άνθρωπος και όχι κάποιος σημαντικός φιλόσοφος, ένας άνθρωπος που είναι χαμένος στις σκέψεις του, και αυτό εκφράζεται στο σύνολο των χαρακτηριστικών του. Δεν είναι απλώς συνοφρυωμένος, αλλά όλο του το σώμα μαζεύεται προς τα μέσα, δείχνοντας πως η διαδικασία της σκέψης είναι μία έρευνα στα βάθη της νόησης του ανθρώπου.

εικόνα άρθρου (article's image)

“The Thinker”, 1903, μπρούντζος, 189 x 98 x 140 εκ.

Το σύνολο αυτών των πρακτικών στην εικαστική εργασία του Auguste Rodin τον ανέδειξαν ως ηγετική φυσιογνωμία στη γλυπτική, καθιστώντας τον προάγγελο των μοντέρνων γλυπτών. Παρότι καινοτόμησε, εισάγοντας στην πρακτική του έννοιες και τεχνικές που θα ευδοκιμούσαν στις επόμενες δεκαετίες, ο Rodin παρέμεινε ένας αυστηρά παραστατικός καλλιτέχνης που αγαπούσε το κάλλος της ανθρώπινης μορφής. 

εικόνα άρθρου (article's image)

“The Burghers of Calais”, 1886, μπρούντζος, 231 x 245 εκ.

εικόνα άρθρου (article's image)

Ένα από τα χιλιάδες σκίτσα του Auguste Rodin

εικόνα αρθρογράφου (article's author)

σχετικά με τον αρθρογράφο Θωμάς Λιούτας

Αποφοίτησε προσφάτως από την σχολή καλών τεχνών της Θεσσαλονίκης και προσπαθεί να ζωγραφίσει, να γράψει και να διαβάσει. Ο χρόνος θα δείξει αν θα καταφέρει κάποιο από τα τρία.