Άρθρα :: ARC Attack articles :: arc attack

επιλογή γλώσσας
choose language

17.09
2015

Μετρό Μόσχας: Ένας υπόγειος παράδεισος

εικόνα εξωφύλλου άρθρου (Μετρό Μόσχας: Ένας υπόγειος παράδεισος)

Το μετρό της Μόσχας είναι ένας υπόγειος παράδεισος με εντυπωσιακή αρχιτεκτονική: περίτεχνα ψηφιδωτά και αγάλματα, πολυέλαιοι που συνθέτουν έναν πολυτελή χώρο, προσιτό για τους εργαζόμενους της πόλης. Άνοιξε στις 15 Μαΐου του 1935 και ογδόντα χρόνια μετά μεταφέρει μέχρι εννέα εκατομμύρια άτομα την ημέρα, με σχέδια επέκτασης που θα το κάνουν το τέταρτο μεγαλύτερο στον κόσμο μέχρι το 2020. Σήμερα εξυπηρετεί 182 σταθμούς με γραμμές μήκους 301 χιλιομέτρων. Το μεγαλύτερο κομμάτι του είναι υπόγειο με το βαθύτερο σημείο να φτάνει τα 74 μέτρα.

Είναι μια κατασκευή σύμβολο και στολίδι για την πόλη της Μόσχας και έχει μείνει στην ιστορία ως η ηρωική προσπάθεια των πολιτών για την ολοκλήρωση της κατασκευής των έργων κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι πρώτοι σταθμοί συνθέτουν ενα μείγμα κλασικισμού, μπαρόκ, σοβιετικού ρεαλισμού με εξιδανικεύσεις ιστορικών χαρακτήρων, παραστάσεις σημαντικών νικών και σκηνές από τη βιομηχανία, τη γεωργία, τον αθλητισμό, το πολεμικό παρελθόν και παρόν. Φυσικά δεν θα μπορούσε να απουσιάζει η Οκτωβριανή Επανάσταση.

Τα τεχνουργήματα περιλαμβάνουν μαρμάρινα και χάλκινα αγάλματα, βιτρώ, ανάγλυφα και αμέτρητα ψηφιδωτά, φτιαγμένα με μάρμαρο, γυαλί και γρανίτη. Ας ρίξουμε μια ματιά στους ιστορικότερους σταθμούς.

εικόνα άρθρου (Μετρό Μόσχας: Ένας υπόγειος παράδεισος)
εικόνα άρθρου (Μετρό Μόσχας: Ένας υπόγειος παράδεισος)
εικόνα άρθρου (Μετρό Μόσχας: Ένας υπόγειος παράδεισος)

Η παρθενική γραμμή Sokolnicheskaya εγκαινιάστηκε το 1935 με 13 σταθμούς. Ο Στάλιν ονόμασε το μετρό «Τα Παλάτια του Λαού» και το 1941 γιόρτασε την 24η επέτειο της Μπολσεβικικής επανάστασης στον σταθμό Mayakovskya. Τα τραίνα ήταν σταματημένα στις αποβάθρες, ενώ φιλοξενούμενοι και σοβιετικοί κρατικοί υπάλληλοι γιόρταζαν, καθώς οι Ναζί λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη πολιορκούσαν και έβλεπαν τους τρούλους του Κρεμλίνου.

Αποτελεί δείγμα Φουτουρισμού και είναι ένας από τους πιο εντυπωσιακούς σταθμούς από άποψη αρχιτεκτονικής. Τα 34 περίτεχνα μωσαϊκά, σχεδιασμένα από τον καλλιτέχνη Deineka, απεικονίζουν τη χαρούμενη καθημερινότητα των εργατών της σοβιετικής εποχής, από το πρωινό τους ξύπνημα, τη δουλειά στα χωράφια και τα εργοστάσια και την επιστροφή τους στο σπίτι για ξεκούραση με τη δύση του ηλίου.

εικόνα άρθρου (Μετρό Μόσχας: Ένας υπόγειος παράδεισος)
εικόνα άρθρου (Μετρό Μόσχας: Ένας υπόγειος παράδεισος)
εικόνα άρθρου (Μετρό Μόσχας: Ένας υπόγειος παράδεισος)
εικόνα άρθρου (Μετρό Μόσχας: Ένας υπόγειος παράδεισος)
εικόνα άρθρου (Μετρό Μόσχας: Ένας υπόγειος παράδεισος)

 Ο σταθμός Novokuznetskaya εγκαινιάστηκε το 1943 ως στρατιωτικός σταθμός και συμβόλιζε την δύναμη του Σοβιετικού Κόμματος, καθώς ο πόλεμος μαινόταν ακόμα. Οι αρχιτέκτονες του σταθμού ήταν οι Baranov και Bykov και θέλησαν να τονίσουν την ιστορική κληρονομιά που θα άφηναν στις μελλοντικές γενεές και έτσι απεικονίσεις απο την πολιορκία του Λένινγκραντ (σήμερα Αγία Πετρούπολη) κοσμούν τον σταθμό.

Ο σταθμός Kropotkinskaya σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Dushkin που χρησιμοποίησε μάρμαρα από τον Καθεδρικό του Χριστού Σωτήρως για την διακόσμηση. Το εσωτερικό του φαίνεται περισσότερο σαν ένα υπόγειο παλάτι παρά ως ένας συνηθισμένος σταθμός.

εικόνα άρθρου (Μετρό Μόσχας: Ένας υπόγειος παράδεισος)
εικόνα άρθρου (Μετρό Μόσχας: Ένας υπόγειος παράδεισος)
εικόνα άρθρου (Μετρό Μόσχας: Ένας υπόγειος παράδεισος)
εικόνα άρθρου (Μετρό Μόσχας: Ένας υπόγειος παράδεισος)

Ο σταθμός Ploshad Rovolutsi που άνοιξε στις 31 Μαρτίου του 1938 είναι απίστευτης ομορφιάς. Τις καμάρες του σταθμού φρουρούν, σχεδόν έναν αιώνα τώρα, τα 76 χάλκινα αγάλματα του γλύπτη Manizer, μεταξύ των οποίων υπάρχουν στρατιώτες με όπλα και αγρότες με σφυριά και δρεπάνια. Ο σταθμός Dostoyevskaya είναι καινούριος και άνοιξε τον Μάιο του 2010. Τον κοσμούν τοιχογραφίες που είναι εμπνευσμένες από τα διάσημα έργα του Ντοστογιέφκσι, τους «Αδερφούς Καραμάζοφ», το «Έγκλημα και Τιμωρία», τον «Ηλίθιο», καθώς και μια προσωπογραφία του σπουδαίου αυτού συγγραφέα. Αν βρεθείς κάποτε στην Μόσχα, σίγουρα αξίζει τον κόπο να επισκεφθείς αυτό το ιστορικό μετρό, αν και θα σου πάρει μέρες για να απολαύσεις όλα τα τεχνουργήματα.

εικόνα άρθρου (Μετρό Μόσχας: Ένας υπόγειος παράδεισος)
εικόνα άρθρου (Μετρό Μόσχας: Ένας υπόγειος παράδεισος)
εικόνα άρθρου (Μετρό Μόσχας: Ένας υπόγειος παράδεισος)
εικόνα αρθρογράφου (Κώστας Σπάσης)

σχετικά με τον αρθρογράφο
Κώστας Σπάσης

Γεννήθηκε τον Μάρτη του '89 στην Θεσσαλονίκη και μεγάλωσε στο Σιδηρόκαστρο Σερρών από το οποίο κατάγεται. Έχει δυσανεξία στους δήθεν και τους αριβίστες και ανήκει στους ''μουτζαχεντίν'' των Καλών Τεχνών. Μεγάλες του αγάπες η Ιστορία, η φωτογραφία και η... ορειβασία. Ίσως τον πετύχεις σε κάποιο βουνό την ώρα που αιχμαλωτίζει το φώς της άγριας φύσης στον φακό του.

Artcore magazine's footer